🪐 Αστρολογικό πλαίσιο της στιγμής
19 Σεπτεμβρίου 1985, 07:19 π.μ. τοπική ώρα — η στιγμή που η γη κάτω από την Πόλη του Μεξικού μετατράπηκε σε υγρό κύμα, παίρνοντας χιλιάδες ζωές. Ο ουρανός εκείνη την ώρα ήταν φορτισμένος στο έπακρο. Ο χάρτης καταγράφει μια μοναδική διαμόρφωση: ένα ισχυρό stellium στην Παρθένο (Ήλιος, Ερμής, Άρης) συγκεντρωμένο στον 12ο οίκο — τον οίκο των κρυφών δυνάμεων, του μαζικού ασυνείδητου και των καταστροφών. Δεν πρόκειται απλώς για μια συσσώρευση πλανητών, αλλά για έναν πολεμικό μηχανισμό, όπου ο Άρης (δράση, καταστροφή) βρίσκεται στην Παρθένο (σεισμοί, τεκτονικά ρήγματα) και είναι σε σύνοδο με τον Ήλιο και τον Ερμή. Αλλά το κύριο στοιχείο είναι τρεις δισεξίλια, δεμένα με τον Πλούτωνα, τον Ποσειδώνα και τον Άρη με την Αφροδίτη. Ο Πλούτωνας στον 1ο οίκο (μεταμόρφωση του έθνους), ο Ποσειδώνας στον 3ο οίκο (συλλογικές ψευδαισθήσεις, υπόγεια ύδατα), και ο Άρης με την Αφροδίτη σχηματίζουν ένα σχήμα που «απελευθέρωσε» τη συσσωρευμένη ένταση. Ο Δίας στον 4ο οίκο (θεμέλιο, ρίζες) στον Υδροχόο σε ανάδρομη κίνηση — υποδηλώνει υπονόμευση της σταθερότητας, ότι η πόλη βρισκόταν πάνω σε σαθρά θεμέλια, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο Κρόνος στον Σκορπιό στον 2ο οίκο (δομές, πόροι, αξίες) σε ακριβές εξάγωνο με τον Ερμή (0.1°) — αυτή είναι μια ένδειξη ότι οι πληροφορίες για τους κινδύνους ήταν διαθέσιμες, αλλά αγνοήθηκαν. Η Αφροδίτη σε τετράγωνο με τον Κρόνο (3.0°) — η ομορφιά και ο πολιτισμός της Πόλης του Μεξικού συγκρούστηκαν με τη σκληρή πραγματικότητα της καταστροφής. Ο ουρανός «κρατούσε οπλισμένη» αυτή τη σκανδάλη για αρκετά χρόνια: το αργό τετράγωνο του Δία προς τον Πλούτωνα (4.2°) — μια όψη που σχετίζεται με τεκτονικές μετατοπίσεις, αναδιάρθρωση κοινωνικών δομών και μαζικές απώλειες. Ακριβώς στις 19 Σεπτεμβρίου 1985, αυτό το τετράγωνο ενεργοποιήθηκε μέσω του ανάδρομου Δία, ο οποίος στράφηκε προς τον Πλούτωνα, και μέσω του διερχόμενου Άρη, που εισήλθε σε ακριβή όψη με τον Πλούτωνα.
# ⚡ Δυναμικό και δύναμη του γεγονότος
Ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού το 1985 — ένα γεγονός που αστρολογικά ήταν «καταδικασμένο» για διάφορους λόγους. Πρώτον, το stellium στην Παρθένο στον 12ο οίκο είναι ένα κλασικό σημάδι ότι η συλλογική σκιά (12ος οίκος) βγαίνει στην επιφάνεια μέσω ενός καταστροφικού στοιχείου (Παρθένος — ζώδιο της γης, των ρηγμάτων). Ο Άρης στην Παρθένο δεν είναι απλώς δραστηριότητα, είναι ένα «τεκτονικό μαχαίρι» που κόβει επί τόπου. Ο Ήλιος στις 26°32' της Παρθένου είναι σε σύνοδο με το απλανές αστέρι Alkaid (Μεγάλη Άρκτος) — το αστέρι της ολοκλήρωσης, του τέλους του κύκλου, του πένθους. Η ακριβής όψη (0.0°) είναι η σφραγίδα της μοιρολατρίας. Δεύτερον, τρία δισεξίλια με τη συμμετοχή του Πλούτωνα, του Ποσειδώνα και του Άρη/Αφροδίτης δημιουργούν ένα «τρίγωνο δύναμης»: Πλούτωνας στον 1ο οίκο (μεταμόρφωση της εθνικής ταυτότητας), Ποσειδώνας στον 3ο οίκο (υπόγεια ύδατα, ψευδαισθήσεις ασφάλειας) και Άρης/Αφροδίτη στον 11ο οίκο (συλλογικές ομάδες, κοινωνικοί δεσμοί). Αυτό το σχήμα σημαίνει ότι η ενέργεια δεν μπορούσε να συγκρατηθεί — έπρεπε να εκτοξευθεί μέσω ενός σεισμού (Άρης-Ποσειδώνας — νερό και γη αναμειγνύονται). Ο Ουρανός στον Τοξότη στον 3ο οίκο (αιφνίδιες καταστροφές επικοινωνιών, μεταφορών) σε αντίθεση με τον Χείρωνα στους Διδύμους (0.4°) — αυτή είναι μια πληγή που προκλήθηκε μέσω συστημάτων επικοινωνίας και συγκοινωνιακών αρτηριών: γέφυρες κατέρρευσαν, γραμμές ζωής κόπηκαν. Η Σελήνη στον Τοξότη στον 2ο οίκο σε τετράγωνο με τον Άρη (4.4°) και την Αφροδίτη (4.7°) — το συναισθηματικό σοκ του έθνους, που σχετίζεται με την απώλεια πόρων και ομορφιάς. Η ώρα είναι κατά προσέγγιση, αλλά ακόμη και με αυτήν την επιφύλαξη, ο χάρτης φωνάζει ότι η στιγμή δεν επιλέχθηκε τυχαία: ο διερχόμενος Άρης στην Παρθένο ενεργοποίησε το γενέθλιο stellium, και ο Πλούτωνας στον Σκορπιό στον 1ο οίκο (ακριβής όψη με τον Άρη — 2.8°) έδωσε την ώθηση για να «γυρίσει η γη το μέσα προς τα έξω». Το γεγονός δεν μπορούσε να συμβεί νωρίτερα, επειδή ο Δίας μόλις είχε γυρίσει σε ανάδρομη κίνηση, δημιουργώντας τετράγωνο προς τον Πλούτωνα, και δεν μπορούσε να συμβεί αργότερα, επειδή η όψη του Κρόνου προς τον Ερμή (εξάγωνο 0.1°) είναι ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για πληροφορίες, το οποίο θα είχε κλείσει σε λίγες ημέρες. Η κλίμακα της καταστροφής — 10.000 νεκροί, 40.000 τραυματίες, 250.000 άστεγοι — αντιστοιχεί στη δύναμη του Πλούτωνα στον 1ο οίκο σε συνδυασμό με τα δισεξίλια που «σκίζουν» τον ιστό της πραγματικότητας σε επίπεδο ολόκληρου του έθνους.
# 🌊 Συνέπειες — πλανητικά κύματα
Μετά τις 19 Σεπτεμβρίου 1985, ο ουρανός συνέχισε να ξετυλίγει αυτό το σενάριο. Το πρώτο κύμα — ο Κρόνος στον Σκορπιό (στον χάρτη του γεγονότος — 23°51') το 1986 μετακινήθηκε στον Τοξότη και σχημάτισε αντίθεση με τον γενέθλιο Ουρανό (14° Τοξότη). Αυτό οδήγησε σε δικαστικές διαμάχες και μεταρρυθμίσεις των οικοδομικών κανονισμών στο Μεξικό. Το δεύτερο κύμα — ο Πλούτωνας (στον γενέθλιο χάρτη — 3° Σκορπιού) το 1989-1990 πέρασε σε τετράγωνο με τον γενέθλιο Ποσειδώνα (0° Αιγόκερω), το οποίο συνέπεσε με την οικονομική κρίση στο Μεξικό (χρεοκοπία του 1989) και την έναρξη της εποχής των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Το τρίτο κύμα — ο Δίας το 1986-1987, περνώντας από το ζώδιο των Ιχθύων, σχημάτισε τρίγωνο με τον γενέθλιο Ουρανό και εξάγωνο με τον Πλούτωνα, το οποίο τόνωσε τη διεθνή βοήθεια και την ανοικοδόμηση, αλλά και σκάνδαλα διαφθοράς γύρω από τα ταμεία βοήθειας. Το τέταρτο κύμα — ο Ουρανός το 1995-1996 (στον Τοξότη) επέστρεψε στο σημείο της γενέθλιας αντίθεσης με τον Χείρωνα, το οποίο συνέπεσε με την οικονομική κρίση στο Μεξικό (Φαινόμενο Τεκίλα) και νέους σεισμούς στην περιοχή. Το πέμπτο κύμα — το 2009-2010, όταν ο διερχόμενος Πλούτωνας στον Αιγόκερω πέρασε σε τετράγωνο με τον γενέθλιο Δία στον Υδροχόο (7°), το οποίο συνέπεσε με τον σεισμό στην Αϊτή (2010) και νέα τεκτονικά γεγονότα στη Λατινική Αμερική. Αυτό δείχνει ότι ο χάρτης του σεισμού του 1985 δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός — έγινε μέρος ενός 30ετούς κύκλου τεκτονικής αστάθειας, δεμένου με το τετράγωνο Δία-Πλούτωνα και τα δισεξίλια Πλούτωνα-Ποσειδώνα-Άρη. Το έκτο κύμα — το 2017, όταν ο διερχόμενος Πλούτωνας (στον Αιγόκερω) σχημάτισε τετράγωνο με τον γενέθλιο Ουρανό (στον Τοξότη) και τρίγωνο με τον γενέθλιο Πλούτωνα, το οποίο συνέπεσε με τον σεισμό στην Πόλη του Μεξικού στις 19 Σεπτεμβρίου 2017 — ακριβώς 32 χρόνια αργότερα, την ίδια ημέρα. Αυτό δεν είναι τυχαίο: ο χάρτης του 1985 περιέχει ένα «αποτύπωμα» μελλοντικών γεγονότων μέσω των όψεων των αργών πλανητών.
# 🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού το 1985 δεν είναι απλώς μια καταστροφή μιας πόλης, είναι ένα αρχετυπικό μοτίβο που εκδηλώθηκε σε μια συγκεκριμένη φάση του πλανητικού κύκλου. Ο Ποσειδώνας στις 0° του Αιγόκερω (στον χάρτη — ακριβής σύνοδος με το Alnasl, το αστέρι της αποφασιστικότητας) — είναι η στιγμή που οι ψευδαισθήσεις (Ποσειδώνας) συγκρούονται με τη σκληρή πραγματικότητα (Αιγόκερως). Η Πόλη του Μεξικού — μια πόλη χτισμένη σε μια αποξηραμένη λίμνη, σε σαθρό έδαφος — συμβολίζει την ανθρώπινη πίστη ότι η τεχνολογία μπορεί να νικήσει τη φύση. Ο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω είναι μια «ουτοπία χτισμένη στην άμμο». Ο Πλούτωνας στον 1ο οίκο (Σκορπιός) — είναι η μεταμόρφωση μέσω της καταστροφής, μέσω της σύγκρουσης με τη σκιά του συλλογικού ασυνείδητου. Για τη Λατινική Αμερική, αυτό το γεγονός έγινε μια στιγμή αφύπνισης: δεκαετίες διαφθοράς, αγνόησης οικοδομικών κανονισμών, κοινωνικής ανισότητας — όλα βγήκαν στην επιφάνεια μέσα από τα ρήγματα της γης. Ο Δίας στον 4ο οίκο στον Υδροχόο (ανάδρομος) — είναι το «θεμέλιο της κοινωνίας» που αποδείχθηκε ψευδαίσθηση. Ο ανάδρομος Δίας στον Υδροχόο υποδηλώνει ότι η πρόοδος (Υδροχόος) είχε χτιστεί πάνω σε ψέματα (ανάδρομη κίνηση) και ότι οι ρίζες (4ος οίκος) σάπιζαν. Η Σελήνη στον Τοξότη σε τετράγωνο με την Αφροδίτη και τον Άρη — είναι το συλλογικό τραύμα που άλλαξε τη μεξικανική ταυτότητα: πριν από το 1985, η Πόλη του Μεξικού ήταν κέντρο υπερηφάνειας, μετά έγινε σύμβολο ευαλωτότητας. Για την ανθρωπότητα, αυτό το γεγονός έγινε μια προειδοποίηση: στην εποχή του Ποσειδώνα στον Αιγόκερω (1984-1998), ο κόσμος αντιμετώπισε μια σειρά «τεκτονικών» μετατοπίσεων — την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (1989), τη διάλυση της ΕΣΣΔ (1991), τους σεισμούς στο Κόμπε (1995) και στο Σπιτάκ (1988). Τα δισεξίλια Πλούτωνα-Ποσειδώνα-Άρη (και Πλούτωνα-Ποσειδώνα-Αφροδίτης) — είναι το αρχέτυπο της «δημιουργίας μέσω της καταστροφής»: μετά την καταστροφή, η Πόλη του Μεξικού αναγεννήθηκε, αλλά ως μια διαφορετική πόλη — με νέους κανόνες, με κοινωνία πολιτών, με επίγνωση της ευθραυστότητας της ζωής. Αυτό το γεγονός είναι μια από τις βασικές στιγμές μιας εποχής όπου η ανθρωπότητα μάθαινε να ζει με τη συνείδηση ότι η φύση δεν συγχωρεί λάθη, και ότι η «πρόοδος» χωρίς να λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα οδηγεί σε καταστροφή.
# 📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
Ποια μαθήματα αντλούμε από αυτόν τον χάρτη; Πρώτον: ένα stellium στον 12ο οίκο (Παρθένος) με τη συμμετοχή του Άρη είναι πάντα μια ένδειξη ότι το συλλογικό ασυνείδητο (12ος οίκος) περιέχει μια «ωρολογιακή βόμβα» που εκρήγνυται όταν οι διελεύσεις την ενεργοποιούν. Το 1985 αυτό ήταν ο Άρης στην Παρθένο, το 2024 αυτό θα μπορούσε να είναι ο Πλούτωνας στον Υδροχόο, ενεργοποιώντας γενέθλια stellium σε άλλους χάρτες. Δεύτερον: τα δισεξίλια με τον Πλούτωνα είναι «τρίγωνα της μοίρας» που δεν αφήνουν επιλογή: η ενέργεια πρέπει να απελευθερωθεί μέσω ενός συγκεκριμένου καναλιού. Αν δείτε ένα τέτοιο μοτίβο στον χάρτη ενός γεγονότος — περιμένετε μεταμόρφωση που θα είναι μη αναστρέψιμη και μαζική. Τρίτον: το τετράγωνο του Δία προς τον Πλούτωνα (4.2°) — είναι μια όψη που στην κοσμική αστρολογία σχετίζεται με τεκτονικές μετατοπίσεις, οικονομικές κρίσεις και κοινωνικές επαναστάσεις. Επαναλαμβάνεται κάθε 12-13 χρόνια, και κάθε φορά — με καταστροφικές συνέπειες (1985 — Πόλη του Μεξικού, 1997 — ασιατική κρίση, 2009 — παγκόσμια κρίση, 2021 — πανδημία και οικονομικές αναταραχές). Τέταρτον: τα απλανή αστέρια — Alkaid (Ήλιος), Alnasl (Ποσειδώνας), Agena (Κρόνος) — δίνουν στο γεγονός μια «μοιραία» χροιά. Όταν ο Ήλιος συνδέεται με το Alkaid (ολοκλήρωση), αυτό υποδηλώνει το τέλος μιας εποχής — για την Πόλη του Μεξικού ήταν το τέλος της «χρυσής εποχής» της μεξικανικής οικονομικής ανάπτυξης. Πέμπτον: η αντίθεση Ουρανού-Χείρωνα (0.4°) — είναι μια «πληγή που προκλήθηκε ξαφνικά», η οποία δεν επουλώνεται ποτέ πλήρως. Σε χάρτες καταστροφών, αυτή η όψη υποδηλώνει ότι οι συνέπειες θα διαρκέσουν για δεκαετίες (όπως και συνέβη: το ψυχολογικό τραύμα της Πόλης του Μεξικού είναι ακόμη ζωντανό). Έκτον: ο ανάδρομος Δίας στον 4ο οίκο — είναι μια προειδοποίηση προς όλους όσους χτίζουν σε σαθρό έδαφος: η διαφθορά και η αγνόηση της πραγματικότητας οδηγούν σε κατάρρευση. Έβδομον: ο χάρτης διδάσκει ότι η αστρολογία των καταστροφών δεν είναι πρόβλεψη για το τέλος του κόσμου, αλλά ένα εργαλείο για την κατανόηση του πού είναι ευάλωτη η κοινωνία. Αν στον χάρτη μιας χώρας ή πόλης υπάρχουν παρόμοιες διαμορφώσεις (stellium στον 12ο, δισεξίλιο με τον Πλούτωνα, τετράγωνα Δία-Πλούτωνα), αυτό δεν είναι καταδίκη, αλλά σήμα για δράση: ενίσχυση των θεμελίων, ακρόαση προειδοποιήσεων, προετοιμασία.
# 📚 Ιστορικές παραλληλίες και επανάληψη του κύκλου
Ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού το 1985 συνέβη στην εποχή Δία-Κρόνου (πλανητική εποχή, που υποδεικνύεται στα δεδομένα), το οποίο από μόνο του είναι ενδιαφέρον. Η εποχή Δία-Κρόνου (1980-2000) είναι μια εποχή όπου οι κοινωνικές δομές αναδιαρθρώνονται μέσω κρίσεων. Στην ίδια φάση του κύκλου (waxing, αυξανόμενη φάση) και στην ίδια τροπικότητα (mutable, μεταβλητή) συνέβησαν τα ακόλουθα γεγονότα: ο σεισμός στο Σπιτάκ, Αρμενία (7 Δεκεμβρίου 1988) — με παρόμοιο stellium στον Τοξότη και τετράγωνο Δία-Πλούτωνα· ο σεισμός στο Κόμπε, Ιαπωνία (17 Ιανουαρίου 1995) — με τον Ουρανό στον Αιγόκερω σε αντίθεση με τον Πλούτωνα· ο σεισμός στο Ιζμίτ, Τουρκία (17 Αυγούστου 1999) — με τον Άρη στην Παρθένο και τον Πλούτωνα στον Τοξότη. Όλα αυτά τα γεγονότα ενώνονται από το γεγονός ότι συνέβησαν στη φάση της αυξανόμενης Σελήνης (waxing) της εποχής Δία-Κρόνου, όταν οι κοινωνικές δομές (Κρόνος) επεκτείνονταν (Δίας) μέχρι το σημείο ρήξης. Στην Πόλη του Μεξικού αυτό εκδηλώθηκε μέσω της διαφθοράς και της αγνόησης των οικοδομικών κανονισμών, στην Αρμενία — μέσω της σοβιετικής γραφειοκρατίας και αμέλειας, στην Ιαπωνία — μέσω μιας ψευδούς αίσθησης ασφάλειας, στην Τουρκία — μέσω της έλλειψης ελέγχου των κατασκευών. Το κυρίαρχο αρχέτυπο — ποσειδώνιο — σημαίνει ότι όλες αυτές οι καταστροφές ήταν «αόρατες» μέχρι τη στιγμή της έκρηξης: κρύβονταν κάτω από την επιφάνεια (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Ο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω (1984-1998) — είναι μια εποχή όπου οι ψευδαισθήσεις (Ποσειδώνας) για τη σταθερότητα του κόσμου (Αιγόκερως) κατέρρεαν η μία μετά την άλλη. Η επόμενη φάση του ίδιου κύκλου (Δίας-Κρόνος σε μεταβλητή τροπικότητα) θα έρθει τη δεκαετία του 2040, όταν ο Δίας και ο Κρόνος θα σχηματίσουν ξανά σύνοδο σε ένα μεταβλητό ζώδιο (Παρθένος ή Τοξότης). Μέχρι τότε, ο Πλούτωνας θα είναι στον Υδροχόο, ο Ποσειδώνας στον Κριό ή στον Ταύρο, και το μοτίβο μπορεί να επαναληφθεί σε μια άλλη περιοχή — πιθανώς σε μια ζώνη ενεργών ρηγμάτων (Καλιφόρνια, Ιαπωνία, Ινδονησία). Πιο συγκεκριμένα: στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού επαναλήφθηκε με παρόμοιο χάρτη (Ήλιος στην Παρθένο, Άρης στην Παρθένο, Πλούτωνας στον Αιγόκερω), επιβεβαιώνοντας τον 32ετή κύκλο, δεμένο με την επιστροφή του Πλούτωνα και το τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα. Το 2049 (64 χρόνια μετά το 1985) είναι πιθανό ένα τρίτο κύμα, αν ο διερχόμενος Πλούτωνας (στον Υδροχόο) σχηματίσει όψεις προς τον γενέθλιο Πλούτωνα του 1985 (στον Σκορπιό). Ιστορικά, ένα παρόμοιο μοτίβο παρατηρήθηκε στη Λισαβόνα το 1755 (ο σεισμός της Ημέρας των Αγίων Πάντων), όπου υπήρχε επίσης ένα stellium στον Σκορπιό και ένα τετράγωνο Δία-Πλούτωνα — αυτό υποδηλώνει ότι αυτή η διαμόρφωση είναι το «αρχέτυπο των μεγάλων σεισμών», και η επιστροφή της κάθε 500 χρόνια (κύκλος του Πλούτωνα) αλλάζει τον χάρτη του πολιτισμού.
# ❓ Συχνές ερωτήσεις
Ερώτηση: Γιατί ο σεισμός συνέβη ακριβώς στις 19 Σεπτεμβρίου 1985 και όχι κάποια άλλη ημέρα;
Απάντηση: Στις 19 Σεπτεμβρίου 1985, ο διερχόμενος Άρης (στην Παρθένο) εισήλθε σε ακριβή όψη με τον γενέθλιο Πλούτωνα (στον Σκορπιό) — όρβις 2.8°, το οποίο ενεργοποίησε τα δισεξίλια Πλούτωνα-Ποσειδώνα-Άρη. Επιπλέον, ο Ήλιος (στις 26° Παρθένου) συνδέθηκε με το απλανές αστέρι Alkaid (ολοκλήρωση), και ο ανάδρομος Δίας (στις 7° Υδροχόου) σχημάτισε τετράγωνο με τον Πλούτωνα (4.2°). Αυτοί οι τρεις παράγοντες — η διερχόμενη ενεργοποίηση των γενέθλιων σχημάτων, το μοιραίο αστέρι και το αργό τετράγωνο — έκαναν αυτή την ημέρα τη «σκανδάλη». Αν ο Άρης είχε περάσει μια ημέρα νωρίτερα ή αργότερα, η ένταση θα μπορούσε να μην είχε εκδηλωθεί με τέτοια δύναμη.
Ερώτηση: Πώς εξηγεί η αστρολογία ότι ο σεισμός συνέβη ακριβώς στην Πόλη του Μεξικού και όχι σε άλλο μέρος;
Απάντηση: Ο χάρτης του γεγονότος δείχνει ότι ο Πλούτωνας βρίσκεται στον 1ο οίκο — αυτό σημαίνει ότι η μεταμόρφωση συμβαίνει σε επίπεδο εθνικής ταυτότητας (Μεξικό ως χώρα). Ο Ποσειδώνας στον 3ο οίκο (επικοινωνίες, μεταφορές) — υποδηλώνει την καταστροφή των υποδομών. Ο Δίας στον 4ο οίκο (ανάδρομος) — διαφθορά στην κατασκευή θεμελίων. Αλλά το κύριο στοιχείο είναι το stellium στην Παρθένο στον 12ο οίκο: η Παρθένος κυβερνά τους σεισμούς και τα τεκτονικά ρήγματα, και ο 12ος οίκος είναι το «υπόγειο». Η Πόλη του Μεξικού βρίσκεται πάνω σε μια αποξηραμένη λίμνη, γεγονός που καθιστά το έδαφος σαθρό — αυτή είναι μια κυριολεκτική εκδήλωση του Ποσειδώνα (νερό) στον Αιγόκερω (δομή). Αστρολογικά, ο χάρτης της πόλης του Μεξικού (που δημιουργήθηκε κατά την ίδρυσή της) θα είχε παρόμοιες διαμορφώσεις — είναι θέμα σύναστρίας μεταξύ του χάρτη του γεγονότος και του χάρτη του τόπου.
Ερώτηση: Θα μπορούσε αυτός ο σεισμός να είχε προβλεφθεί αστρολογικά;
Απάντηση: Ναι, αλλά με επιφυλάξεις. Ένα stellium στην Παρθένο στον 12ο οίκο, δισεξίλια με τον Πλούτωνα και τετράγωνο Δία-Πλούτωνα είναι κλασικά σημάδια καταστροφής, αλλά χωρίς ακριβή ώρα και τόπο είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Ένας αστρολόγος που κοιτάζει τον παγκόσμιο χάρτη για τις 19 Σεπτεμβρίου 1985 θα μπορούσε να πει: «κάπου σε μια ζώνη τεκτονικών ρηγμάτων (Παρθένος) θα συμβεί ένα γεγονός που σχετίζεται με θεμέλια (4ος οίκος) και επικοινωνίες (3ος οίκος)». Η ακριβής τοποθεσία (Πόλη του Μεξικού) θα μπορούσε να προσδιοριστεί μόνο με ανάλυση του χάρτη της πόλης. Ωστόσο, εκ των υστέρων ο χάρτης είναι προφανής: ο 12ος οίκος — κρυφές απειλές, το stellium — συγκέντρωση ενέργειας, τα δισεξίλια — αναπόφευκτο. Πολλοί αστρολόγοι εκείνης της εποχής (για παράδειγμα, η Ελίζαμπεθ Τεσιέ) σημείωναν ότι το 1985 ήταν κρίσιμο για την τεκτονική δραστηριότητα λόγω των όψεων Δία-Πλούτωνα.
Ερώτηση: Γιατί υπάρχουν πολλά δισεξίλια στον χάρτη και τι σημαίνει αυτό;
Απάντηση: Το δισεξίλιο είναι ένα σχήμα από δύο εξάγωνα και ένα τρίγωνο, το οποίο δημιουργεί ένα «τρίγωνο αρμονίας». Αλλά στο πλαίσιο μιας καταστροφής, τα δισεξίλια με τη συμμετοχή του Πλούτωνα (μεταμόρφωση), του Ποσειδώνα (ψευδαισθήσεις, νερό) και του Άρη (δράση, καταστροφή) σημαίνουν ότι η ενέργεια ρέει σε ένα «κλειστό κύκλωμα» και δεν μπορεί να διασκορπιστεί. Πρέπει να απελευθερωθεί μέσω ενός μοναδικού καναλιού — στην προκειμένη περίπτωση μέσω ενός σεισμού. Τέσσερα δισεξίλια στον χάρτη (Pluto-Neptune-Mars, Pluto-Neptune-Venus, Pluto-Mars-Neptune, Pluto-Venus-Neptune) — είναι σπάνιο, υποδηλώνοντας ότι στο γεγονός εμπλέκονται όλα τα επίπεδα: φυσικό (Άρης), κοινωνικό (Αφροδίτη), ψευδαισθησιακό (Ποσειδώνας) και μεταμορφωτικό (Πλούτωνας). Μια τέτοια διαμόρφωση καθιστά το γεγονός «ολικό» — επηρεάζει ολόκληρη την κοινωνία, όχι μόνο ένα μέρος της.