ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
- Μια πόλη γεννημένη από το νερό και τον μύθο, καταδικασμένη σε μια αιώνια αντιπαράθεση μεταξύ ψευδαίσθησης και πραγματικότητας. Αυτή η θεμελιώδης ιδιότητα του Μεξικού δίνεται από έναν ισχυρό συνοδό στους Ιχθύες (Ήλιος, Ερμής, Πλούτωνας) και από ένα ακριβές τετράγωνο του Ήλιου με τον Ποσειδώνα στον Τοξότη. Ο Ήλιος στους Ιχθύες είναι η ιστορία της ίδρυσης σε ένα νησί στη μέση της λίμνης Τεξκόκο, η προφητεία για τον αετό και τον κάκτο. Η πόλη δεν μεγάλωσε από στρατηγικό υπολογισμό, αλλά από μια μυστικιστική αποκάλυψη. Αλλά το τετράγωνο με τον Ποσειδώνα είναι μια συνεχής διάβρωση των ορίων μεταξύ θρύλου και αλήθειας, μεταξύ μιας μεγαλοπρεπούς πρωτεύουσας και του ασταθούς εδάφους πάνω στο οποίο στέκεται. Είναι μια πόλη όπου το παρελθόν (Πλούτωνας) βυθίζεται στην ομίχλη (Ποσειδώνας) και η ιστορία γίνεται μέρος ενός συλλογικού μύθου. Ο Πλούτωνας σε σύνοδο με τον Ήλιο προσθέτει μοιρολατρία και βάθος: η πόλη δεν χτίστηκε απλά, ήταν *καταδικασμένη* σε μεγαλείο και τραγωδία από την αρχή.
- Μια αδάμαστη, πεισματάρα ζωτική δύναμη, ικανή να χωνέψει οποιαδήποτε καταστροφή και να αναγεννηθεί. Αυτό το χαρακτηριστικό υπαγορεύεται από ένα ταυ-τετράγωνο (τραπέζιο) με τη συμμετοχή της Σελήνης στον Σκορπιό, του Άρη στον Ταύρο και του Ήλιου με τον Ερμή στους Ιχθύες. Η Σελήνη στον Σκορπιό είναι τα βαθιά, παθιασμένα, τραυματισμένα συναισθήματα του λαού, η μνήμη του για την κατάκτηση και την καταστροφή της Τενοτστιτλάν. Ο Άρης στον ακίνητο, πεισματάρη Ταύρο είναι μια μη επιθετική, αλλά αλύγιστη θέληση για επιβίωση, για κράτημα της γης. Η αντίθεση μεταξύ τους είναι μια αιώνια εσωτερική σύγκρουση μεταξύ συναισθηματικού πόνου και σωματικής επιμονής. Αλλά τα εξάγωνα από τον Άρη προς τον Πλούτωνα και τον Ήλιο δείχνουν πώς αυτή η ενέργεια βρίσκει διέξοδο: η πόλη καταστρέφεται συνεχώς (σεισμοί, κοινωνικές αναταραχές) και εξίσου συνεχώς ανοικοδομείται, γινόμενη ακόμα πιο ογκώδης και ανθεκτική. Δεν αποφεύγει τον θάνατο (Σκορπιός), τον ενσωματώνει στον κύκλο ζωής της.
- Ένα γιγάντιο, θορυβώδες, παράδοξο διανοητικό χάος, όπου οι υψηλές ιδέες συγκρούονται με τη σκληρή αλήθεια της ζωής. Για αυτό είναι υπεύθυνος ο Ερμής στους Ιχθύες σε τετράγωνο με τον Κρόνο στους Διδύμους και σε σύνοδο με τον Πλούτωνα. Ο Ερμής στους Ιχθύες είναι ένα διαισθητικό, ποιητικό, δεκτικό μυαλό, με τάση για ονειροπόληση και πνευματικές αναζητήσεις. Αλλά ο Κρόνος στους Διδύμους απαιτεί σαφήνεια, γεγονότα, επικοινωνία και δομή. Το τετράγωνο τους δημιουργεί μια τεράστια ένταση: πώς να βάλει κανείς σε τάξη αυτόν τον απέραντο ωκεανό σκέψεων, συναισθημάτων και πληροφοριών; Το αποτέλεσμα είναι μια απίστευτη γονιμότητα στον πολιτισμό, την τέχνη, τη φιλοσοφία, αλλά ταυτόχρονα προβλήματα με την εφοδιαστική, τη γραφειοκρατία και τις σαφείς συμφωνίες. Η πόλη μιλάει χίλιες γλώσσες (Δίδυμοι), αλλά δεν μπορεί πάντα να καταλάβει τον εαυτό της. Εν τω μεταξύ, ο Πλούτωνας δίπλα στον Ερμή δίνει ένα κοφτερό, διεισδυτικό, αποκαλυπτικό μυαλό – από εδώ προέρχεται η ισχυρή παράδοση της πολιτικής σάτιρας, των δημοσιογραφικών ερευνών και της διανοητικής διαμαρτυρίας.
ΡΟΛΟΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Για το Μεξικό, η Πόλη του Μεξικού είναι τα πάντα: ο εγκέφαλος, η καρδιά, το στομάχι και μια ανοιχτή πληγή. Είναι το απόλυτο κέντρο, που απορροφά όλους τους πόρους, τα ταλέντα και τα προβλήματα της χώρας (συνοδός προσωπικών πλανητών, έμφαση στους Ιχθύες ως ζώδιο διάλυσης των ορίων). Γίνεται αντιληπτή με ένα μείγμα θαυμασμού, εξάρτησης και εκνευρισμού. Η μοναδική της αποστολή είναι να είναι ένα χωνευτήρι όπου συγχωνεύονται η αρχαία ινδιάνικη, η αποικιακή ισπανική και η σύγχρονη παγκόσμια ταυτότητα (αντίθεση Σεληνιακών Δεσμών: Βόρειος Δεσμός στον Σκορπιό – μοίρα να σκάβει βαθιά στο αιματηρό, παθιασμένο παρελθόν της· Νότιος Δεσμός στον Ταύρο – στήριξη στην υλική σταθερότητα και τις παραδόσεις). Στον κόσμο, η Πόλη του Μεξικού είναι σύμβολο μιας παγκόσμιας μητρόπολης που παλεύει με την οικολογική κρίση, την ανισότητα, αλλά και επίκεντρο μιας απίστευτης πολιτιστικής παραγωγικότητας.
Αδελφοποιημένες πόλεις στο πνεύμα: Κωνσταντινούπολη (παρόμοιο χάσμα μεταξύ ηπείρων/πολιτισμών, μητρόπολη σε αρχαία ερείπια), Τόκιο (ικανότητα για τεχνολογική τάξη με βαθιά παραδοσιακότητα, σεισμική τρωτότητα), Κάιρο (γιγάντια πόλη στην έρημο/σε λίμνη, αιώνιο χάος και αρχαία ιστορία). Πόλη-αντίπαλος: Μοντερέι (Κρόνος στους Διδύμους σε εξάγωνο με τον Ουρανό – αντίποδας της Πόλης του Μεξικού, βιομηχανική, πραγματιστική, πιο «βορειοαμερικανική» πόλη, συχνά αντιπαρατιθέμενη στο «χαοτικό» και «πολιτικοποιημένο» κέντρο).
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΙ
Δυνατά σημεία: Ο κύριος πόρος είναι η ανεξάντλητη ανθρώπινη ενέργεια και η ικανότητα προσαρμογής (Άρης στον Ταύρο, Δίας στον Ταύρο). Η πόλη κερδίζει από τα πάντα ταυτόχρονα: είναι το οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό κεφάλαιο. Ο Δίας στον Ταύρο σε τρίγωνο με τον Ουρανό στον Αιγόκερω υποδεικνύει τύχη σε συντηρητικούς, γήινους κλάδους (κατασκευές, ακίνητα) και απροσδόκητες ανακαλύψεις στην οργάνωσή τους. Ωστόσο, η ίδια όψη μπορεί να μιλάει για «βαρύ» πλούτο – κάτω από τη γη. Αδυναμίες: Ακραία εξάρτηση από το συγκεντρωτικό σύστημα και χρόνια προβλήματα διανομής (Ερμής στους Ιχθύες τετράγωνο Κρόνου στους Διδύμους – βλάβες στην εφοδιαστική, τις επικοινωνίες, τις μεταφορές). Η οικονομία χάνει από τεράστια κόστη λόγω γεωγραφικής θέσης (αποξηραμένη λίμνη, σεισμικότητα), περιβαλλοντικών προβλημάτων (νέφος) και κοινωνικής ανισότητας. Η Αφροδίτη στον Υδροχόο σε σύνοδο με τον Χείρωνα υποδεικνύει ότι η αξία (Αφροδίτη) θεωρείται ότι βρίσκεται σε ουτοπικά έργα (Υδροχόος), τα οποία συχνά αποδεικνύονται τραυματικά (Χείρωνας) για μέρος του πληθυσμού – για παράδειγμα, μεγαλεπήβολες κατασκευές εις βάρος της οικολογίας ή μικρών κοινοτήτων.
️ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ
Η κύρια σύγκρουση είναι μεταξύ της κοσμοπολίτικης, παγκοσμιοποιημένης ελίτ και της τεράστιας μάζας του πληθυσμού που ζει σε μια παράλληλη, συχνά περιθωριοποιημένη πραγματικότητα. Αυτό υπαγορεύεται από την αντίθεση της Σελήνης (λαός) στον Σκορπιό με τον Άρη και τον Δία (εξουσία, ελίτ) στον Ταύρο. Η ελίτ εκτιμά τη σταθερότητα, την υλική ανάπτυξη, τον έλεγχο των πόρων (Άρης, Δίας στον Ταύρο). Τα βαθιά συναισθήματα του λαού (Σελήνη στον Σκορπιό) είναι μια ανείπωτη οργή για ιστορικές αδικίες, μια δίψα για πραγματικό, όχι επιφανειακό μετασχηματισμό, καχυποψία προς την εξουσία. Η δεύτερη αντίφαση είναι μεταξύ του ονείρου για τάξη, πρόοδο, «ευρωπαϊκότητα» (Κρόνος στους Διδύμους) και της ολοκληρωτικής, κατακλυσμιαίας πραγματικότητας της χαοτικής, διαισθητικής, «ινδιάνικης» ζωής (Ερμής στους Ιχθύες). Οι κάτοικοι χωρίζονται όχι μόνο από το εισόδημα, αλλά και από την ίδια την κοσμοθεωρία: για κάποιους η πόλη είναι ένα σύστημα, για άλλους ένας ζωντανός οργανισμός, σχεδόν μια θεϊκή οντότητα.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Το πνεύμα της πόλης καθορίζεται από τη διπλή της φύση: στέκεται πάνω σε ερείπια. Στην επιφάνεια – η αποικιακή τάξη, η καθολική πίστη, η επιδίωξη της modernidad (νεωτερικότητας). Αλλά από κάτω από τη γη, όπως τα νερά της αποξηραμένης λίμνης, αναδύεται ο αρχαίος, χθόνιος, αιματηρός και ζωογόνος κόσμος της Τενοτστιτλάν (Πλούτωνας στους Ιχθύες, Σελήνη στον Σκορπιό). Η πόλη υπερηφανεύεται για την αδάμαστη λαϊκή της τέχνη, τη μνημειακή ζωγραφική των τοιχογραφιών που λέει την αλήθεια στην εξουσία, την κουζίνα της – περίπλοκη όσο η ιστορία της – και την ικανότητά της να γιορτάζει τη ζωή δίπλα στον θάνατο (Ημέρα των Νεκρών – η πιο καθαρή εκδήλωση της Σελήνης στον Σκορπιό). Για τι σιωπά ή μιλάει ψιθυριστά η πόλη – για την έκταση της βίας που βρίσκεται στη βάση της (κατάκτηση, αποικιοποίηση), για τα τραύματα που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά (Χείρωνας στον Υδροχόο – συλλογικό τραύμα), και για την οικολογική αυτοκτονία στην οποία μπορεί να οδηγήσει η αχαλίνωτη ανάπτυξή της (Ποσειδώνας στον Τοξότη τετράγωνο Πλούτωνα – ψευδαισθήσεις για ατελείωτους πόρους οδηγούν σε μοιραία κρίση).
ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Η Πόλη του Μεξικού υπάρχει για να αποδείξει ότι μια γιγάντια ανθρώπινη συσσωμάτωση μπορεί να επιβιώσει παρά κάθε πρόβλεψη, χωνεύοντας τις καταστροφές της και μετατρέποντάς τες σε τέχνη. Η συνεισφορά της στον κόσμο είναι η επίδειξη του πώς οι αρχαιότερες πνευματικές παραδόσεις μπορούν όχι απλώς να επιβιώσουν, αλλά και να καθορίζουν τη ζωή σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του πλανήτη. Είναι μια πόλη-προειδοποίηση για τα όρια της ανάπτυξης και μια πόλη-ελπίδα για το ακατάλυτο του ανθρώπινου πνεύματος, ένα μέρος όπου το παρελθόν δεν είναι ποτέ απλώς παρελθόν, αλλά μια ενεργή, διαμορφωτική δύναμη του παρόντος.