🪐 Αστρολογικό πλαίσιο της στιγμής
Ο Ιούνιος του 1953 αποτέλεσε ένα αστρολογικό χωνευτήρι, όπου οι αργοί πλανήτες σχημάτισαν ένα πλαίσιο που καθόρισε την τύχη του Βρετανικού Στέμματος για εβδομήντα χρόνια. Βασικός άξονας — το ακριβέστατο εξάγωνο του Κρόνου με τον Πλούτωνα (τροπή 0.1°). Το αρχέτυπο της δομής (Κρόνος) και η δύναμη του μετασχηματισμού (Πλούτωνας) δεν απλώς «κοιτάζονταν», αλλά λειτουργούσαν σύγχρονα, μετατρέποντας τον Ζυγό και τον Λέοντα σε μοχλούς της μοίρας. Ο Κρόνος και ο Ποσειδώνας ενώθηκαν σε απόσταση 0.4° στον Ζυγό — αυτή η σύνοδος σήμαινε ότι τα ιδανικά και οι ψευδαισθήσεις (Ποσειδώνας) αποτυπώθηκαν για πάντα στην παράδοση και το καθήκον (Κρόνος). Κάθε ρεπορτάζ για τη στέψη, κάθε θεϊκό χρίσμα — προβολή αυτής της συμβίωσης.
Ταυτόχρονα, ο Ουρανός στον Καρκίνο (11ος οίκος) δημιούργησε έναν ταυ-τετράγωνο με αυτή τη σύνοδο και με τον Χείρωνα στον Αιγόκερω (5ος οίκος). Στον ουρανό κρεμόταν ένας άκαμπτος σταυρός: Ουρανός — επανάσταση της εστίας, Χείρωνας — πληγή της εξουσίας και της πατρότητας, και Κρόνος-Ποσειδώνας — ψευδαισθησιακή σταθερότητα. Τα ταυ-τετράγωνα «Ουρανός — Κρόνος — Χείρωνας» και «Ουρανός — Ποσειδώνας — Χείρωνας» καθιστούσαν τη στιγμή κρίσιμη και μοιραία. Ο Πλούτωνας στον Λέοντα (12ος οίκος) έκλεινε δισεξάγωνα και Γιόντ μαζί με τον Άρη και τον Ερμή. Ουσιαστικά, από τον Ουρανό κατέβαινε ένα Δάχτυλο της Μοίρας (Γιοντ) μέσω των Πλούτωνα-Χείρωνα-Άρη/Ερμή — οι πληγές του παρελθόντος έπρεπε να εκφραστούν (Ερμής) και να εκδηλωθούν με δράση (Άρης) μέσω της θυσίας και της υπηρεσίας (12ος οίκος).
Η ημερομηνία καθορίστηκε με ακρίβεια από το γεγονός ότι το 1953 ο Κρόνος μόλις είχε γυρίσει ανάδρομος στον Ζυγό, αλλά δεν είχε κάνει ακόμα τη δεύτερη φάση της συνόδου με τον Ποσειδώνα (αυτή κράτησε μέχρι το τέλος του έτους). Αυτή ήταν η κορύφωση της κρυστάλλωσης: οι όψεις των αργών πλανητών — όσο πιο ακριβείς γίνεται. Όλος ο ουρανός κρατούσε οπλισμένη μία σφαίρα — τη μετάβαση από την αυτοκρατορική ταυτότητα στον μύθο της «λαϊκής μοναρχίας».
⚡ Δυναμικό και δύναμη του γεγονότος
Η στέψη δεν μπορούσε να συμβεί ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα από αυτή την ημέρα. Ένας τετραπλανητικός στελλίουμ στους Διδύμους: Ήλιος, Ερμής, Άρης και Δίας (η τροπή μεταξύ τους είναι μικρότερη από 6°) — αυτή ήταν μια ταυτόχρονη εκπυρσοκρότηση δύναμης: Ήλιος (ουσία του μονάρχη), Ερμής (λόγος, πληροφορία, υπόσχεση), Άρης (δράση, επιθετική προστασία του θρόνου) και Δίας (επέκταση, ευλογία, μύθος) — όλοι στον 10ο οίκο της καριέρας και της ύψιστης εξουσίας. Αυτό έδωσε στη στέψη όχι απλώς μια τελετή, αλλά μια παγκόσμια εκρηκτική επικοινωνία: για πρώτη φορά η στέψη μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο. Η κινητήρια δύναμη περνούσε μέσω της συνόδου Άρη και Ερμή σε απόσταση 0.1° — ο νους και η πολεμική δράση συγχωνεύτηκαν σε μια ενιαία ροή.
Η κλίμακα του γεγονότος ορίστηκε από το τρίγωνο του Ήλιου προς τη Σελήνη (0.2°): η δημόσια ουσία (Ήλιος στον 10ο) συνέπεσε ιδανικά με το εθνικό συναίσθημα (Σελήνη στον Υδροχόο στον 6ο οίκο της καθημερινής ζωής και της υπηρεσίας). Οι άνθρωποι αισθάνθηκαν ότι αυτή η στέψη δεν ήταν μια ξένη γιορτή, αλλά δική τους υπόθεση. Η Σελήνη στον Υδροχόο (6ος οίκος) έδωσε μια λογική, κοινωνική, σχεδόν επαναστατική αποδοχή της νέας βασίλισσας. Δεν ήταν συναισθηματική υστερία, αλλά μια συνειδητή επιλογή του λαού.
Το ακριβές τρίγωνο του Άρη προς τον Ποσειδώνα (0.8°) και το τρίγωνο του Ερμή προς τον Ποσειδώνα (0.9°) έδιναν μαγεία, ψευδαίσθηση, υπόσχεση μιας νέας εποχής — ο λόγος της βασίλισσας (Ερμής) και οι πράξεις της (Άρης) βάφονταν με μυστικιστικούς τόνους. Ο Κρόνος και ο Ποσειδώνας σε σύνοδο στον Ζυγό δείχνουν ξεκάθαρα ότι αυτή η μοναρχία θα κουβαλούσε μέσα της τον μύθο (Ποσειδώνας) και τον νόμο (Κρόνος) ως δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Η μοιραία φύση τονίζεται από τα Γιοντ (Δάχτυλα της Μοίρας), όπου κορυφή (a pex) είναι ο Χείρωνας στον 5ο οίκο, και βάση είναι ο Πλούτωνας (12ος) και ο Άρης ή ο Ερμής (10ος). Αυτό σήμαινε ότι μέσω της γιορτής (5ος οίκος) και της δημιουργικότητας (η ίδια η τελετή) θα εκφραζόταν η πληγή (Χείρωνας) της εξουσίας, η οποία στη συνέχεια θα μετασχηματιζόταν από το ασυνείδητο (Πλούτωνας στον 12ο). Η βασίλισσα έγινε σύμβολο της επούλωσης των αυτοκρατορικών πληγών και των απωθημένων τραυμάτων του πολέμου (Χείρωνας στον Αιγόκερω — πληγή από την πατρική φιγούρα και τη δομή).
Τα δισεξάγωνα Πλούτωνας-Κρόνος-Άρης και Πλούτωνας-Ποσειδώνας-Άρης έδειχναν ότι ο μετασχηματισμός της εξουσίας (Πλούτωνας) μέσω της δομής (Κρόνος) και της ψευδαίσθησης (Ποσειδώνας) θα υποστηριζόταν από τη δράση (Άρης). Η ίδια η στέψη έγινε μια πράξη μετασχηματισμού.
🌊 Συνέπειες — πλανητικά κύματα
Τα κύματα από αυτή την ημέρα απλώνονται για δεκαετίες. Η σύνοδος Κρόνου-Ποσειδώνα στον Ζυγό (1952–1954) — είναι η διαμόρφωση για δεκαετίες μπροστά μιας πολιτικής «ισορροπίας» (Ζυγός) μεταξύ σκληρής πραγματικότητας (Κρόνος) και ομιχλωδών ιδανικών (Ποσειδώνας). Στην πράξη, αυτό εκδηλώθηκε στην αποαποικιοποίηση της Κοινοπολιτείας: η Βρετανία «άφηνε» την αυτοκρατορία με το πρόσχημα της ηθικής ηγεσίας — καθαρή Ποσειδώνεια εξαπάτηση με Κρόνια συμβόλαια. Η διέλευση του Πλούτωνα από τον Λέοντα στην Παρθένο το 1956–1958 — η σύνοδός του με τον γενέθλιο Πλούτωνα (το 1956–1958 ο Πλούτωνας κινούνταν στους βαθμούς της Παρθένου) — ενεργοποίησε τον 12ο οίκο του χάρτη της στέψης, προκαλώντας την Κρίση του Σουέζ, μια βαθιά καταστροφή των υπολειμμάτων της αυτοκρατορικής υπερηφάνειας.
Ο Ουρανός στον Καρκίνο (11ος οίκος του χάρτη της στέψης) μέσω των διελεύσεών του ανά τα έτη: όταν το 1966–1968 ο Ουρανός πέρασε από τους 21–24 βαθμούς της Παρθένου (που βρίσκεται σε αντίθεση με τον γενέθλιο Χείρωνα στον Αιγόκερω), ξέσπασαν κοινωνικές διαμαρτυρίες και χειραφέτηση των αποικιών — ο Χείρωνας (πληγή) στον 5ο οίκο έδωσε μια δημιουργική έκρηξη πολιτισμού, αλλά και ένα επώδυνο ανασχηματισμό της μοναρχίας.
Το 1984–1988, ο διερχόμενος Ουρανός ήταν σε αντίθεση με τον γενέθλιο Κρόνο (Κρόνος στον Ζυγό, Ουρανός στον Τοξότη-Αιγόκερω) — αυτό είναι το στάδιο της «κρίσης της μοναρχίας» (καβγάδες, διαζύγια, πυρκαγιά στο Κάστρο του Ουίνδσορ). Ο Κρόνος-Ποσειδώνας ενεργοποιήθηκαν ξανά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ο διερχόμενος Πλούτωνας ήταν σε αντίθεση με τον γενέθλιο Κρόνο-Ποσειδώνα (τέλη 1990s Πλούτωνας στον Τοξότη σε αντίθεση με τον Ζυγό) — θάνατος της Νταϊάνα, απώλεια του μύθου, κρίση φήμης.
Το κύμα του 2022 (θάνατος της βασίλισσας) είναι επίσης ενσωματωμένο: ο διερχόμενος Πλούτωνας στους 27° του Αιγόκερω σχημάτισε ακριβή αντίθεση με τον γενέθλιο Πλούτωνα στον χάρτη της στέψης (Πλούτωνας στον Λέοντα 21° — αντίθεση Πλούτωνα-Πλούτωνα). Ένας πλήρης κύκλος μετασχηματισμού, που ξεκίνησε το 1953, ολοκληρώθηκε.
🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Αυτή η στέψη δεν ήταν ένα εθνικό, αλλά ένα παγκόσμιο αρχετυπικό γεγονός. Ο Ωροσκόπος στην Παρθένο — η ανθρωπότητα έλαβε ένα σύμβολο υπηρεσίας, υγιεινής της τελετουργίας, προσοχής στη λεπτομέρεια και ταξινόμησης. Η Παρθένος είναι ο τεχνίτης, ο αναλυτής, η «βασίλισσα-υπηρέτρια». Αυτή ακριβώς την εικόνα καλλιέργησε η Ελισάβετ Β': εργασία χωρίς διακοπή, έμφαση σε κάθε λεπτομέρεια.
Το στελλίουμ στους Διδύμους στον 10ο οίκο — ο θρίαμβος της επικοινωνίας. Η τηλεοπτική μετάδοση της στέψης (η πρώτη στην ιστορία) έγινε το πρωτότυπο ολόκληρης της μοναρχίας των ΜΜΕ. Ήλιος, Ερμής, Άρης, Δίας στους Διδύμους — λόγια, υποσχέσεις, ελαφρότητα, πληροφορία ως δύναμη — η μοναρχία έπαψε να είναι μυστικό (Σκορπιός) και έγινε μάρκα (Δίδυμοι).
Το ταυ-τετράγωνο Ουρανός-Κρόνος-Ποσειδώνας-Χείρωνας — για ολόκληρο τον κόσμο αυτό σήμαινε ότι η παραδοσιακή εξουσία (Κρόνος) θα συγκρουόταν με υπερσύγχρονα ρεύματα (Ουρανός) και θα αναγκαζόταν να θεραπεύσει πληγές της ιστορίας (Χείρωνας) μέσω της μυθοποίησης (Ποσειδώνας). Αυτό το μοτίβο επαναλήφθηκε σε πολλές μοναρχίες: Ισπανία, Ολλανδία, Ιαπωνία — όλες πέρασαν από το σπάσιμο της παλιάς εικόνας και τη δημιουργία ενός νέου «θαύματος».
Η γυναικεία φιγούρα (Ήλιος στο αρσενικό ζώδιο των Διδύμων, αλλά γυναίκα στον θρόνο) συμβόλιζε την ανδρόγυνη φύση της εξουσίας. Σε συνδυασμό με τη Λίλιθ στην Παρθένο στον πρώτο οίκο — μια κρυμμένη σκιώδης θηλυκότητα, η οποία μέσω της υπηρεσίας (Παρθένος) γίνεται γνωστή. Αυτό έγινε το αρχέτυπο της «θηλυκοποίησης της εξουσίας» σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών.
📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
Η σύνοδος Κρόνου-Ποσειδώνα (ειδικά η ανάδρομη, όπως το 1953) — είναι ένα κλασικό μοτίβο γέννησης ενός μύθου ή καταστροφής μιας ψευδαίσθησης μέσω του νόμου. Στην ίδια φάση του κύκλου του Κρόνου (28-29ετής κύκλος) συνέβησαν: το 1925–1926 (αρχή της Μεγάλης Ύφεσης και διαμόρφωση του μύθου του αμερικανικού ονείρου), το 1980–1981 (γάμος Καρόλου και Νταϊάνα — ένας άλλος γάμος-μύθος). Κάθε φορά ο Κρόνος-Ποσειδώνας έδινε «κρυστάλλωση ενός ονείρου» ή τη συντριβή του.
Το ακριβές εξάγωνο Κρόνου-Πλούτωνα (0.1°) — όταν αυτοί οι πλανήτες λειτουργούν σε όψη, γεννιέται μια άκαμπτη, αλλά ανθεκτική δομή εξουσίας. Ανάλογο εξάγωνο υπήρχε το 1981 (Κρόνος-Πλούτωνας σε ακριβές εξάγωνο — διαμόρφωση της νεοφιλελεύθερης οικονομίας Ρήγκαν-Θάτσερ) και το 1947–1948 (σχέδιο Μάρσαλ, δημιουργία της Δυτικής Γερμανίας). Μάθημα: οποιεσδήποτε «στέψεις» συστημάτων συμβαίνουν σε τέτοιες όψεις.
Τα στελλίουμ σε γωνιακούς οίκους (10ο) εγγυώνται ότι το γεγονός θα μείνει στη μνήμη για αιώνες. Η Μάχη του Βατερλώ (1815) είχε στελλίουμ στον Τοξότη στον 9ο οίκο· η ίδρυση του ΟΗΕ (1945) — στελλίουμ στον 10ο οίκο. Μοτίβο: η κλίμακα διασφαλίζεται με τη στερέωση στο MC.
Τα Γιοντ με Χείρωνα και Πλούτωνα — είναι υποχρεωτικές πληγές και θυσίες μέσω των οποίων γίνεται η εξέλιξη. Τέσσερα Γιοντ στον χάρτη της στέψης λένε: δεν μπορείς να κατανοήσεις αυτό το γεγονός χωρίς να λάβεις υπόψη τις σκιές (θάνατος του πατέρα της Ελισάβετ, Γεωργίου ΣΤ', από καρκίνο· Β' Παγκόσμιος Πόλεμος· απώλεια αυτοκρατορίας). Μάθημα: κάθε βασικό ιστορικό γεγονός έχει στον χάρτη του τουλάχιστον ένα Γιοντ, που δείχνει το μοιραίο νήμα της θυσίας.
📚 Ιστορικές παραλληλίες και επανάληψη κύκλου
Η πλανητική εποχή Ποσειδώνα-Πλούτωνα αγκαλιάζει τη δεκαετία 1940–1990. Η στέψη του 1953 είναι η κεντρική της πράξη. Στην ίδια φάση του κύκλου (Ποσειδώνας-Πλούτωνας ήταν σε όψη εξαγώνου, 60° μεταξύ τους) συνέβησαν:
* 1945 — ίδρυση του ΟΗΕ. Στον χάρτη του ΟΗΕ υπάρχουν επίσης όψεις Κρόνου-Πλούτωνα και Ποσειδώνα-Πλούτωνα. Όπως και στη στέψη, αποαποικιοποίηση της εξουσίας και δημιουργία ενός παγκόσμιου μύθου.
* 1963 — δολοφονία Κένεντι. Εκεί υπήρχε τετράγωνο Κρόνου-Ουρανού, αλλά ο Πλούτωνας και ο Ποσειδώνας διατηρούσαν όψη τριγώνου. Αυτό είναι το «σπάσιμο» του μύθου — όπως η στέψη έγινε αρχή, έτσι το 1963 έγινε τέλος της ψευδαίσθησης.
* 1989 — πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Πλούτωνας στον Σκορπιό τρίγωνο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω — αναθεώρηση των συνόρων των ιδεολογιών. Ο γενέθλιος Πλούτωνας της στέψης στον Λέοντα — μετάβαση από την αυτοκρατορική μεγαλοπρέπεια στον μύθο της ελευθερίας.
Ο κύκλος Κρόνου-Ποσειδώνα επέστρεψε σε ακριβή σύνοδο το 1989 (1988–1990) στον Αιγόκερω — τότε έγινε η διάλυση της ΕΣΣΔ, η απώλεια ψευδαισθήσεων. Η σύνοδος ήταν σε αντίθεση με τον γενέθλιο Δία στους Διδύμους στον χάρτη της στέψης; Όχι, όχι ακριβώς, αλλά αυτά τα γεγονότα αντηχούν: ο μύθος (Ποσειδώνας) συμπιέζεται από τη δομή (Κρόνος) και καταρρέει.
Οι διελεύσεις του Πλούτωνα ανά ζώδια:
Πλούτωνας στον Λέοντα (1939–1957) — εποχή προσωπικού χαρίσματος και ηγεσίας-θεάματος (Τσόρτσιλ, Αϊζενχάουερ, Ελισάβετ). Παρθένος (1957–1972) — εποχή γραφειοκρατίας και εργασιομανίας (βασιλεία της βασίλισσας ως υπηρεσία). Ζυγός (1972–1984) — ισορροπία διπλωματίας, Κοινοπολιτεία, γάμοι-συμβόλαια. Σκορπιός (1984–1995) — βαθιά κρίση ταυτότητας στη μοναρχία (πυρκαγιές, διαζύγια, θάνατος Νταϊάνα). Τοξότης (1995–2008) — κοσμοθεωρητική αναθεώρηση, πολυπολιτισμικότητα. Αιγόκερως (2008–2024) — οριστική αναδιάρθρωση (Brexit, θάνατος βασίλισσας).
Η φάση waxing του κύκλου Κρόνου-Πλούτωνα (εξάγωνο προς τετράγωνο) ήταν το 1953 — αυτή είναι η αρχική οικοδόμηση. Η επόμενη φορά που συνέβη ένα τέτοιο εξάγωνο ήταν το 1983–1984 (Κρόνος στον Σκορπιό, Πλούτωνας στον Ζυγό) — εποχή σκληρών μεταρρυθμίσεων Θάτσερ. Στη συνέχεια, τετράγωνο το 1993–1994 (Κρόνος στον Υδροχόο, Πλούτωνας στον Σκορπιό) — αλλαγή εποχής, διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Το 1953 ήταν ακριβές, δίνοντας στήριγμα για ολόκληρη τη δομή για δεκαετίες.
Πότε θα επιστρέψει ο κύκλος σε παρόμοια φάση:
Ο Κρόνος και ο Πλούτωνας την επόμενη φορά θα βρεθούν σε ακριβές εξάγωνο το 2028–2029 (Κρόνος στον Κριό/Ταύρο, Πλούτωνας στον Υδροχόο;). Αυτό μπορεί να δώσει μια νέα στέψη εξουσίας — στον τομέα της τεχνολογίας ή της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Πιθανώς ένα γεγονός ανάλογης κλίμακας, αλλά σε διαφορετικό πολιτισμικό πλαίσιο (το 2023 ήδη στέφθηκε ο Κάρολος Γ', αλλά αυτός έχει διαφορετικό χάρτη).
Παραλληλίες με τη στέψη του Γεωργίου ΣΤ' (1937):
Ο Γεώργιος ΣΤ' είχε επίσης στελλίουμ στον 10ο οίκο (Ιχθύες), που του προσέδωσε θυσιαστικότητα (έφυγε πρώτος). Η στέψη του έγινε σε όψη τετραγώνου Ουρανού-Κρόνου. Η Ελισάβετ ήρθε σε εξάγωνα — πιο ήπια, πιο μακρά.
Παραλληλία με τη στέψη του Καρόλου Γ' (2023):
Ο Κάρολος Γ' έχει στελλίουμ στον Υδροχόο, 12ο οίκο — μια πιο εφήμερη, Ποσειδώνεια βασιλεία. Η στέψη του συνέπεσε με τη μετάβαση του Πλούτωνα στον Υδροχόο. Αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική πλανητική εποχή.
❓ Συχνές ερωτήσεις
Ερώτηση: Γιατί η στέψη της Ελισάβετ Β' θεωρείται αστρολογικά η πιο σημαντική του 20ού αιώνα;
Επειδή είχε μια σπάνια σύνοδο και των τεσσάρων πλανητών σε γωνιακό 10ο οίκο (Ήλιος, Ερμής, Άρης, Δίας), που έδωσε στην τελετή τη μέγιστη δημόσια επιρροή. Επιπλέον, τα ακριβή εξάγωνα των αργών πλανητών Κρόνου-Πλούτωνα και Ποσειδώνα-Πλούτωνα έθεσαν ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για 70 χρόνια — αυτό είναι σπάνιο. Ακόμα και η στέψη του Γεωργίου ΣΤ' το 1937 είχε στελλίουμ, αλλά με τετράγωνα, που έδωσαν πιο σύντομη ζωή.
Ερώτηση: Πώς εξηγεί η αστρολογία τη μακρά βασιλεία της Ελισάβετ Β' (70 χρόνια);
Ο χάρτης της στέψης περιέχει ένα ακριβές τρίγωνο Ήλιου-Σελήνης (αρμονία ουσίας και λαϊκού συναισθήματος), δισεξάγωνα Πλούτωνα-Κρόνου-Άρη (η δομή εξουσίας τροφοδοτούνταν συνεχώς από δράση) και πολλά εξάγωνα — αρμονικά κανάλια ενέργειας. Ο Κρόνος στους 11° του Ζυγού σε εξάγωνο με τον Πλούτωνα (0.1°) έδινε δομική σταθερότητα. Επιπλέον, ο Χείρωνας στον Αιγόκερω (5ος οίκος) σε αντίθεση με τον Ουρανό στον Καρκίνο — μια διαρκής πληγή του «οικογενειακού καθήκοντος» την παρακινούσε να εργάζεται ακατάπαυστα.
Ερώτηση: Ποιες όψεις προέβλεπαν προκλήσεις και σκάνδαλα στη βασιλεία;
Τα ταυ-τετράγωνα με τον Ουρανό (11ος οίκος) σε αντίθεση με τον Χείρωνα (5ος οίκος) και τετράγωνα προς Κρόνο-Ποσειδώνα (7ος οίκος στον οίκο συμπράξεων; Ο Ποσειδώνας και ο Κρόνος βρίσκονται στον 2ο οίκο, αλλά το ταυ-τετράγωνο ενεργοποιεί τον 2ο, 5ο, 11ο). Αυτό έδωσε σκάνδαλα με τα παιδιά (5ος οίκος), διαζύγια (Ουρανός στον 11ο — φίλοι, ομάδες, κοινωνικοί κύκλοι) και οικονομικές κρίσεις (2ος οίκος). Τα Γιοντ με τον Πλούτωνα στον 12ο: μυστικοί εχθροί, παρασκηνιακές ίντριγκες (σκάνδαλο με τον Πίτερ Τάουνσεντ, θάνατος της Νταϊάνα). Κρόνος-Ποσειδώνας στον 2ο οίκο — διάβρωση της αξίας και του μύθου μέσω των οικονομικών (πυρκαγιά στο Ουίνδσορ, φόρος στο στέμμα).
Ερώτηση: Γιατί η στέψη αναβλήθηκε για ένα χρόνο (από τον Φεβρουάριο του 1952 έως τον Ιούνιο του 1953);
Ο χάρτης της στέψης της 2ας Ιουνίου 1953 είναι δομημένος ιδανικά για μακροπρόθεσμους κύκλους. Αν η στέψη είχε γίνει αμέσως μετά τον θάνατο του βασιλιά (Φεβρουάριος 1952