Το αστέρι θ του Όφεως, γνωστό ως Alya, βρίσκεται στην ουρά του αστερισμού του Όφεως, που κρατείται από τον Οφιούχο. Το αχνό φως του, μεγέθους 4.62, κρύβει έναν βαθύ συμβολισμό, που σχετίζεται με την ολοκλήρωση, το μυστήριο και τη μετάβαση.
Ο αστερισμός του Όφεως είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη μορφή του Οφιούχου, του θρυλικού θεραπευτή Ασκληπιού, ο οποίος, σύμφωνα με τον μύθο, κρατά ένα φίδι, σύμβολο της αναγέννησης και της ιατρικής. Η Alya, ως αστέρι στην άκρη της ουράς, αντιπροσωπεύει τη στιγμή που το φίδι ολοκληρώνει τον κύκλο του — είτε το δάγκωμα είτε τη θεραπεία. Στην ελληνική παράδοση, το φίδι που τυλίγεται γύρω από το ραβδί του Ασκληπιού έγινε το έμβλημα της ιατρικής. Ωστόσο, η Alya, όντας στην ουρά, υποδεικνύει την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το όριο μεταξύ ζωής και θανάτου. Στην αιγυπτιακή μυθολογία, το φίδι Ουατζέτ, η θεά-κόμπρα, φύλαγε την Κάτω Αίγυπτο, και η ουρά της συμβόλιζε το τέλος του γήινου ταξιδιού. Στην ινδική αστρολογία, το νάκσατρα που αντιστοιχεί σε αυτή την περιοχή σχετίζεται με μυστικά και κρυφές γνώσεις. Ο Άλεν (1899) σημειώνει ότι η αραβική ονομασία Alya σημαίνει «ουρά προβάτου» (Allen, 1899), το οποίο αντηχεί στην ιδέα της θυσιαστικής ολοκλήρωσης. Έτσι, η Alya φέρει μέσα της το αρχέτυπο του τέλους, είτε αυτό είναι φυσικός κύκλος, ασθένεια ή πνευματική αναζήτηση. Το φίδι που αλλάζει το δέρμα του συμβολίζει την ανανέωση, αλλά η ουρά είναι αυτό που μένει πίσω, η ανάμνηση του παρελθόντος.
Στην κλασική αστρολογία, η Alya (θ Ser) έχει τη φύση του Κρόνου και του Ερμή, σύμφωνα με τον Πτολεμαίο (2ος αι. μ.Χ.). Αυτός ο συνδυασμός δίνει μια τάση για βαθιές σκέψεις, μελαγχολία και μυστικότητα. Ο Ρόμπσον (1923) γράφει: «Αυτό το αστέρι δίνει διορατικότητα, αλλά επίσης τάση για εξαπάτηση και υποκρισία» (Robson, 1923). Σημειώνει επίσης ότι σε σύνοδο με τον Κρόνο υποδεικνύει «απώλειες μέσω δικαστικών διαδικασιών ή κλοπής» (Robson, 1923). Ο Έμπερτιν (1971) τονίζει τη σύνδεσή του με «μυστικούς εχθρούς και κρυφούς κινδύνους» (Ebertin, 1971). Η Μπρέιντι (1998) θεωρεί την Alya ως ένα αστέρι που σχετίζεται με «την ολοκλήρωση ενός καρμικού κύκλου» και «την ανάγκη να αφήσουμε πίσω το παρελθόν» (Brady, 1998). Η επιρροή του αστεριού εκδηλώνεται στην ικανότητα να βλέπει κανείς κρυφά κίνητρα και μυστικά σχέδια, αλλά επίσης σε μια τάση για απομόνωση και καχυποψία. Η Alya χαρίζει σοφία που αποκτάται μέσω των δεινών και την ικανότητα να κρατά μυστικά. Ωστόσο, η σκοτεινή της πλευρά είναι η χειραγώγηση και η χρήση της γνώσης προς βλάβη των άλλων. Στην παράδοση, αυτό το αστέρι θεωρείται δυσμενές, αλλά τα μαθήματά του είναι απαραίτητα για την πνευματική ανάπτυξη.
Η ανάλυση βασίζεται στη δική μας βάση δεδομένων 18 χαρτών διάσημων ανθρώπων, 11 ιστορικών γεγονότων και 15 χαρτών ανεξαρτησίας χωρών — με ακριβή υπολογισμό συνδέσεων βάσει των εφημερίδων Swiss Ephemeris.
Μια ομάδα πολιτικών ηγετών, που ενώνονται από τη σύνοδο με το απλανές αστέρι Alya (θ Serpentis), παρουσιάζει το αρχέτυπο της εξουσίας που αποκτάται μέσω της άμεσης επίδρασης στις μάζες, συχνά συνδεδεμένης με στρατιωτικές ή επαναστατικές ενέργειες. Το αστέρι, που βρίσκεται στην ουρά του φιδιού, συμβολίζει την ολοκλήρωση ενός κύκλου, όπου η βία γίνεται εργαλείο μετασχηματισμού. Καθένας από αυτούς τους πολιτικούς, ανάλογα με τον πλανήτη-μεσολαβητή, πραγματοποίησε αυτό το αρχέτυπο στη μοίρα του, αφήνοντας το στίγμα του στην ιστορία μέσω συγκρούσεων και θυσιών.
Ο Σουν Γιατ-Σεν, με τη Σελήνη σε σύνοδο με την Alya (όριο 0.12°), έγινε ο ιδρυτής της Δημοκρατίας της Κίνας, αλλά η πορεία του σημαδεύτηκε από βίαιους αγώνες: ηγήθηκε αποτυχημένων εξεγέρσεων, όπως η Εξέγερση της Καντόνας το 1895, και ήρθε στην εξουσία μόνο μετά την Επανάσταση του 1911, η οποία συνοδεύτηκε από μαζικές ταραχές. Η Σελήνη, που κυβερνά τα συναισθήματα και τον λαό, εδώ όξυνε την ευαισθησία του στα δεινά, αλλά τον κατέστησε επίσης μια μορφή γύρω από την οποία εκτυλίχθηκαν αιματηρές συγκρούσεις.
Η Μάργκαρετ Θάτσερ, με τον Δία στην Alya (όριο 0.21°), είναι γνωστή ως η «σιδηρά κυρία», της οποίας η νεοφιλελεύθερη πολιτική συνοδεύτηκε από σκληρές καταστολές. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Φώκλαντ το 1982, έστειλε βρετανικά στρατεύματα, οδηγώντας στο θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους, και οι μεταρρυθμίσεις της προκάλεσαν μαζικές διαμαρτυρίες και συγκρούσεις με τους ανθρακωρύχους το 1984-1985. Ο Δίας, ο πλανήτης της επέκτασης, ενίσχυσε εδώ την επιθυμία της για κυριαρχία, αλλά μέσω της άμεσης χρήσης βίας.
Ο Σουκάρνο, με τον Κρόνο στην Alya (όριο 0.74°), έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ινδονησίας, αλλά η διακυβέρνησή του σημαδεύτηκε από βία: ξεκίνησε την Αντιπαράθεση με τη Μαλαισία (1963-1966), η οποία οδήγησε σε απώλειες, και κατέστειλε εσωτερικές εξεγέρσεις, όπως το κίνημα PRRI. Ο Κρόνος, ο πλανήτης της δομής και των περιορισμών, εκδηλώθηκε εδώ στις αυταρχικές μεθόδους διακυβέρνησής του, όπου η βία έγινε η βάση για τη διατήρηση της εξουσίας.
Ο Σαλβαδόρ Αγιέντε, με τον Ουρανό στην Alya (όριο 0.88°), ήρθε στην εξουσία δημοκρατικά, αλλά οι σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις του προκάλεσαν βίαιη αντίσταση: το 1973 σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος που στοίχισε χιλιάδες ζωές. Ο Ουρανός, ο πλανήτης των αιφνίδιων αλλαγών, συνδέεται εδώ με τον τραγικό του θάνατο, ο οποίος έγινε σύμβολο ενός αγώνα όπου η βία ήταν αναπόφευκτη κατάληξη.
Η Ίντιρα Γκάντι, με την Αφροδίτη στην Alya (όριο 0.89°), πρωθυπουργός της Ινδίας, επέβαλε κατάσταση έκτακτης ανάγκης το 1975, οδηγώντας σε μαζικές συλλήψεις και καταστολή της αντιπολίτευσης. Η διακυβέρνησή της σημαδεύτηκε επίσης από τη στρατιωτική επιχείρηση «Γαλάζιο Αστέρι» το 1984, όπου σκοτώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι. Η Αφροδίτη, ο πλανήτης της αρμονίας, διαστρεβλώθηκε εδώ στην επιθυμία διατήρησης της εξουσίας μέσω σκληρών μέτρων, που τελικά οδήγησαν στη δολοφονία της την ίδια χρονιά.
Οι σύγχρονες διασημότητες με σύνοδο με την Alya (θ Serpentis) παρουσιάζουν το αρχέτυπο της «Δημόσιας Δοκιμασίας», όπου το αστέρι της Ουράς του Φιδιού εκδηλώνεται μέσω απότομων ανόδων και πτώσεων, σκανδάλων, δημόσιου εξευτελισμού ή προσωπικών τραγωδιών. Αυτή η ομάδα απεικονίζει πώς το απλανές αστέρι, που σχετίζεται με τον αποχωρισμό και τη θυσία, δρα μέσω συγκεκριμένων πλανητών, διαμορφώνοντας μοίρες γεμάτες αντιθέσεις.
Ο Μωάμεθ μπιν Σαούντ, ιδρυτής της Σαουδικής Αραβίας, έχει τον Ήλιο σε σύνοδο με την Alya (όριο 0.01°). Ο Ήλιος, ο πλανήτης της εξουσίας και της ταυτότητας, τονίζει εδώ το αρχέτυπο της ίδρυσης ενός κράτους μέσω της ενοποίησης φυλών, αλλά και μέσω συγκρούσεων και καταστολής της αντιπολίτευσης. Η διακυβέρνησή του οδήγησε στη δημιουργία μιας ισχυρής δυναστείας, αλλά συνοδεύτηκε από αιματοχυσία και εξορία των αντιπάλων, αντανακλώντας τη φύση του αστεριού ως «αποκοπής» παλαιών δομών.
Η Μάιλι Σάιρους με τον Ουρανό (όριο 0.07°) βίωσε μια απότομη μετάβαση από ένα είδωλο της Disney σε μια σκανδαλώδη εικόνα. Ο Ουρανός, ο πλανήτης των εκπλήξεων, προκάλεσε δημόσιες κρίσεις: τις προκλητικές της εμφανίσεις, τη ρήξη με τις ρίζες της και τη δημόσια δυσφήμιση. Η Alya εδώ λειτουργεί μέσω αιφνίδιων ρήξεων με το παρελθόν.
Ο Νεϊμάρ, επίσης με τον Ουρανό (όριο 0.10°), αντιμετώπισε τραυματισμούς και σκάνδαλα που υπονόμευσαν την καριέρα του. Οι μεταγραφές του και οι κατηγορίες για προσομοίωση είναι εκδηλώσεις της «δημόσιας δοκιμασίας», όπου ο Ουρανός φέρνει αστάθεια και απροσδόκητες πτώσεις.
Η Σελένα Γκόμεζ, Ουρανός (όριο 0.22°), βίωσε μια σειρά από δημόσιους χωρισμούς, προβλήματα υγείας (λύκος) και ψυχικές δυσκολίες. Η ζωή της είναι ένα παράδειγμα του πώς η Alya μέσω του Ουρανού αποκόπτει τις συνήθεις υποστηρίξεις, αναγκάζοντας σε μετασχηματισμό.
Ο Καρλ Μαρξ με τον Δία (όριο 0.28°) — ένας φιλόσοφος του οποίου οι ιδέες οδήγησαν σε παγκόσμιες επαναστάσεις. Ο Δίας, ο πλανήτης της επέκτασης, διευρύνει εδώ την επιρροή, αλλά η Alya φέρνει ένα στοιχείο «αποκεφαλισμού» — οι θεωρίες του διαστρεβλώθηκαν και οι οπαδοί του συχνά υποβλήθηκαν σε καταστολή. Ο ίδιος ο Μαρξ έζησε στην εξορία και τη φτώχεια.
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ με τον Κρόνο (όριο 0.35%) έχτισε μια αυτοκρατορία, αλλά η ζωή του είναι γεμάτη αντιφάσεις: ο μύθος του καλού θείου Γουόλτ έρχεται σε αντίθεση με κατηγορίες για ρατσισμό και σκληρή μεταχείριση των υπαλλήλων. Ο Κρόνος, ο πλανήτης της δομής, δημιουργεί εδώ την «αποκοπή» μιας εξιδανικευμένης εικόνας.
Ο Όσσο (Ρατζνίς) με τη Σελήνη (όριο 0.44%) — ένας πνευματικός δάσκαλος του οποίου η κοινότητα καταστράφηκε από σκάνδαλα, απέλαση και κατηγορίες. Η Σελήνη, ο πλανήτης των συναισθημάτων και των μαζών, εκδήλωσε εδώ το αρχέτυπο της «δημόσιας δοκιμασίας»: η διδασκαλία του απορρίφθηκε και ο ίδιος έγινε θύμα δυσφήμισης.
Ο Χαγιάο Μιγιαζάκι με τον Ήλιο (όριο 0.52°) — ένας σκηνοθέτης του οποίου οι ταινίες εξερευνούν θέματα θυσίας και ανανέωσης. Ο Ήλιος, ο πλανήτης της δημιουργικής ταυτότητας, δείχνει εδώ πώς η Alya μπορεί να εκδηλωθεί μέσω πλοκών για την «αποκοπή» (π.χ., «Το Ταξίδι της Τσιοχίρο»), και στην προσωπική ζωή μέσω αποχωρήσεων από τη σύνταξη και επιστροφών, που συμβολίζουν κύκλους θανάτου και αναγέννησης.
Ο Ιμπν Χαλντούν με τον Ποσειδώνα (όριο 0.69°) — ένας ιστορικός του οποίου η θεωρία των κύκλων των πολιτισμών («Μουκαντίμα») προανήγγειλε ιδέες ανόδου και παρακμής. Ο Ποσειδώνας, ο πλανήτης των ψευδαισθήσεων και της αποσύνθεσης, αντανακλά εδώ το αρχέτυπο του «αποκεφαλισμού» ως καταστροφής παλαιών δομών. Η ζωή του κύλησε σε πολιτικές ίντριγκες και εξορία.
Ο Τομ Χόλαντ με τον Δία (όριο 0.76°) — ένας ηθοποιός του οποίου η καριέρα απογειώθηκε με τον ρόλο του Spider-Man, αλλά αντιμετώπισε επίσης δημόσια λάθη (π.χ., διαρροή προσωπικών δεδομένων). Ο Δίας διευρύνει τη φήμη, αλλά η Alya φέρνει στιγμές «αποκοπής» — διαρροές, σκάνδαλα, πίεση από τα μέσα ενημέρωσης.
Ο Χοσέ Μαρτί με την Αφροδίτη (όριο 0.91°) — ένας ποιητής και επαναστάτης που σκοτώθηκε στη μάχη για την ανεξαρτησία της Κούβας. Η Αφροδίτη, ο πλανήτης των αξιών και της ομορφιάς, συνδυάζεται εδώ με την Alya για να δημιουργήσει μια εικόνα μάρτυρα: η ζωή του ήταν μια θυσία και ο θάνατός του η κορύφωση της «δημόσιας δοκιμασίας».
Ο Νγκουγιέν Χουέ (Κουάνγκ Τρουνγκ) με τον Ήλιο (όριο 0.95°) — ένας Βιετναμέζος αυτοκράτορας που πέτυχε λαμπρές νίκες, αλλά πέθανε νέος. Ο Ήλιος, ο πλανήτης της ηγεσίας, δείχνει εδώ μια άνοδο και μια ξαφνική πτώση, που αντιστοιχεί στο αρχέτυπο της «αποκοπής».
Η Κέιτι Πέρι με τον Άρη (όριο 1.00°) — μια τραγουδίστρια της οποίας η καριέρα χαρακτηρίζεται από ανόδους (επιτυχίες) και πτώσεις (δικαστικές διαμάχες, σκάνδαλο με το κοστούμι εργασίας). Ο Άρης, ο πλανήτης της δράσης και της σύγκρουσης, προκαλεί εδώ δημόσιες μάχες που την «αποκόπτουν» από την προηγούμενη εικόνα της.
Το αστέρι Alya, η Ουρά του Φιδιού, στην παραδοσιακή αστρολογία συμβολίζει την ολοκλήρωση κύκλων, κρυφές διαδικασίες και μεταβατικές καταστάσεις. Η ενέργειά του εκδηλώνεται σε γεγονότα όπου κάτι που ωρίμαζε για καιρό ξαφνικά αποκαλύπτεται ή καταστρέφεται, συχνά μέσω συλλογικών δράσεων ή φυσικών δυνάμεων. Οι σύνοδοι με πλανήτες υποδεικνύουν βασικές στιγμές μετασχηματισμού, όταν οι προηγούμενες δομές δίνουν τη θέση τους σε νέες και το κρυφό γίνεται φανερό.
Η διάλυση της ΕΣΣΔ (Ποσειδώνας, 0.34°): Οι ψευδαισθήσεις και τα ιδανικά του σοβιετικού εγχειρήματος διαλύθηκαν σαν ομίχλη, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες μορφές κρατικής υπόστασης. Η Alya εδώ τόνισε τη μη αναστρεψιμότητα της ιστορικής διαδικασίας, όπου κρυφές αντιφάσεις βγήκαν στην επιφάνεια.
Το Κονγκό — ανεξαρτησία (Κρόνος, 0.42°): Οι άκαμπτες αποικιακές δομές κατέρρευσαν, αλλά ο Κρόνος απαίτησε πειθαρχία και ευθύνη για την ελευθερία. Το αστέρι υπέδειξε τη βαριά κληρονομιά που θα κουβαλούσε η χώρα στο μέλλον.
Η Κατάκτηση — Τενοτστιτλάν (Πλούτωνας, 0.55°): Ένας βαθύς μετασχηματισμός πολιτισμών, όπου ο Πλούτωνας και η Alya συγχωνεύτηκαν σε ένα σημείο μη αναστρέψιμης μετάβασης. Η αυτοκρατορία των Αζτέκων εξαφανίστηκε, αφήνοντας μόνο μια σκιά στην ιστορία.
Το Brexit (Πλούτωνας, 0.56°): Κρυφές εντάσεις στη βρετανική κοινωνία ξέσπασαν σε μια απόφαση που άλλαξε την πορεία της χώρας. Η Alya εδώ είναι το σύμβολο της ρήξης με το παρελθόν και της έναρξης μιας νέας φάσης.
Η Εισβολή στο Καπιτώλιο (Ήλιος, 0.60°): Ο Ήλιος, το κέντρο της εξουσίας, συναντήθηκε με την Ουρά του Φιδιού — μια στιγμή που το κοινωνικό συμβόλαιο ράγισε. Το γεγονός αποκάλυψε βαθιά ρήγματα στην αμερικανική δημοκρατία.
Η Καταστροφή του Μποπάλ (Δίας, 0.61°): Η επέκταση (Δίας) μετατράπηκε σε τραγωδία λόγω κρυφών κινδύνων. Η Alya υπενθύμισε ότι πίσω από την τεχνολογική πρόοδο κρύβονται πάντα σκιές.
Ο COVID-19 (Άρης, 0.70°): Ο Άρης, ο πλανήτης της δράσης, και η Alya — μια ξαφνική εκδήλωση παγκόσμιας ευπάθειας. Η πανδημία έγινε ένα σημείο καμπής που άλλαξε την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων ανθρώπων.
Η Πτώση του Πολ Ποτ (Ήλιος, 0.84°): Ο Ήλιος φωτίζει το τέλος μιας σκοτεινής εποχής. Η Alya εδώ είναι η ολοκλήρωση ενός κύκλου βίας, όταν η διεθνής κοινότητα παρενέβη για να σταματήσει τη γενοκτονία.
Ο Πόλεμος του Κόλπου (Ποσειδώνας, 0.91°): Ψευδαισθήσεις και εξαπάτηση (Ποσειδώνας) αναμείχθηκαν με στρατιωτική ισχύ. Η Alya υπέδειξε κρυφά κίνητρα και συνέπειες που θα επηρέαζαν την περιοχή για πολύ καιρό.
Ο Μαύρος Θάνατος (Άρης, 0.92°): Ο Άρης και η Alya — μια επιδημία που εξόντωσε το ένα τρίτο της Ευρώπης. Αυτό το γεγονός αναμόρφωσε την κοινωνική τάξη, επιταχύνοντας το τέλος της φεουδαρχίας.
Το MERCOSUR (Ποσειδώνας, 0.98°): Η ιδέα της ενότητας (Ποσειδώνας) υλοποιήθηκε σε μια ένωση, αλλά η Alya υπονοεί κρυφές αντιφάσεις και μια αργή διάλυση των συνόρων.
Το ενεργό αστέρι Alya στον χάρτη ανεξαρτησίας υποδεικνύει ότι μια χώρα γεννιέται σε μια στιγμή μετάβασης, όταν οι προηγούμενοι δεσμοί σπάνε και οι νέοι δεν έχουν ακόμη ενισχυθεί. Τέτοια κράτη συχνά αποκτούν την κυριαρχία τους μέσω πολύπλοκων διαδικασιών, φέροντας κρυφές προκλήσεις και την ανάγκη ενσωμάτωσης διάσπαρτων στοιχείων. Η Ουρά του Φιδιού συμβολίζει ταυτόχρονα το τέλος και την αρχή.
Το Καζακστάν (Ποσειδώνας, 0.00°): Ακριβής σύνοδος με τον Ποσειδώνα — γέννηση από τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Η χώρα απέκτησε ανεξαρτησία ως μια ψευδαίσθηση που έγινε πραγματικότητα, με μια ισχυρή ιδεαλιστική ώθηση.
Η Κένυα (Αφροδίτη, 0.03°): Η Αφροδίτη δίνει απαλότητα και ομορφιά, αλλά η Alya προσθέτει τη σκιά της αποικιακής κληρονομιάς. Η ανεξαρτησία έγινε γιορτή, αλλά με τη συνειδητοποίηση της επερχόμενης εργασίας.
Η Κροατία (Ποσειδώνας, 0.07°): Η έξοδος από τη Γιουγκοσλαβία — διάλυση της παλιάς ταυτότητας. Ο Ποσειδώνας και η Alya δημιουργούν έναν μύθο εθνικής αναγέννησης, που κρύβει πολύπλοκους εθνοτικούς κόμβους.
Η Σλοβενία (Ποσειδώνας, 0.07°): Παρόμοια με την Κροατία, αλλά με λιγότερο δράμα. Η ανεξαρτησία ως ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, με έμφαση στην πολιτιστική μοναδικότητα.
Ο Άγιος Βικέντιος (Σελήνη, 0.11°): Η Σελήνη — συναισθήματα και λαός. Η Alya εδώ είναι η απόκτηση της αυτοτέλειας μέσω του διαχωρισμού από τη Βρετανία, με μια ισχυρή αίσθηση κοινότητας.
Η Λιβερία (Σελήνη, 0.23°): Ιδρύθηκε από απελευθερωμένους σκλάβους — η Σελήνη και η Alya υποδεικνύουν την αναζήτηση σπιτιού και ταυτότητας, αλλά με τη σκιά εσωτερικών συγκρούσεων.
Η Πολωνία (Κρόνος, 0.31°): Η Τρίτη Δημοκρατία — ο Κρόνος δίνει δομή, αλλά η Alya υπενθυμίζει κυκλικές κρίσεις. Η ανεξαρτησία μετά τον κομμουνισμό είναι το βάρος της ευθύνης.
Η Ρωσία (Ποσειδώνας, 0.34°): Όπως και το Καζακστάν, γεννήθηκε από τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο Ποσειδώνας και η Alya — η ψευδαίσθηση της αυτοκρατορίας, που έδωσε τη θέση της στην αβεβαιότητα και την αναζήτηση μιας νέας πορείας.
Η Σομαλία (Κρόνος, 0.35°): Η ενοποίηση αποικιών — ο Κρόνος και η Alya δημιουργούν μια άκαμπτη κατασκευή που σύντομα ράγισε λόγω φυλετικών αντιθέσεων.
Το Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (Κρόνος, 0.42°): Η ανεξαρτησία από το Βέλγιο — ο Κρόνος και η Alya φέρουν το βάρος της κατάρας των πόρων και της πολιτικής αστάθειας.
Το Νεπάλ (Πλούτωνας, 0.52°): Η ενοποίηση — ο Πλούτωνας και η Alya συμβολίζουν τον μετασχηματισμό μέσω κατακτήσεων, τη δημιουργία ενός ενιαίου κράτους από πολλά πριγκιπάτα.
Η Μαυριτανία (Αφροδίτη, 0.64°): Η Αφροδίτη και η Alya — ανεξαρτησία με μια απόχρωση ομορφιάς και τραγωδίας, όπου οι κοινωνικές δομές παρέμειναν βαθιά ιεραρχικές.
Η Μαυριτανία (Κρόνος, 0.68°): Δεύτερη σύνοδος — ο Κρόνος προσθέτει ακαμψία στα σύνορα και τους νόμους, τονίζοντας τις προκλήσεις της διακυβέρνησης.
Η Μαδαγασκάρη (Κρόνος, 0.71°): Ο Κρόνος και η Alya — ανεξαρτησία ως βάρος, με απομόνωση και μοναδικό πολιτισμό, αλλά και με πολιτικές αναταραχές.
Η Ναμίμπια (Σελήνη, 0.73°): Η Σελήνη και η Alya — ένας μακρός αγώνας για ανεξαρτησία που τελείωσε ειρηνικά. Η χώρα βρήκε τον εαυτό της μέσω συλλογικών συναισθημάτων και μνήμης του παρελθόντος.
Η Alya (θ Serpentis) είναι ένα αστέρι φασματικού τύπου A5V, ένας λευκός νάνος της κύριας ακολουθίας, που απέχει από τη Γη περίπου 132 έτη φωτός. Το φαινόμενο μέγεθός της 4.62 την καθιστά μόλις ορατή με γυμνό μάτι. Στον αστερισμό του Όφεως, ο οποίος χωρίζεται στην Κεφαλή (Serpens Caput) και την Ουρά (Serpens Cauda), η Alya σηματοδοτεί το άκρο της ουράς. Ο Πτολεμαίος στην «Τετράβιβλο» την απέδιδε στη φύση του Κρόνου και του Ερμή (Πτολεμαίος, 2ος αι. μ.Χ.). Οι σύγχρονες μετρήσεις επιβεβαιώνουν τη μοναχική της φύση, χωρίς ορατούς συντρόφους.
Πώς ο αστέρας Alya επηρεάζει την προσωπικότητα όταν βρίσκεται σε ακριβή σύνδεση με έναν από τους πλανήτες του γενέθλιου χάρτη.
Από μόνος του, ο αστέρας δεν «βρίσκεται» σε έναν οίκο του ωροσκόπου. Αλλά όταν ένας πλανήτης του γενέθλιου χάρτη βρίσκεται σε ακριβή σύνδεση με τον αστέρα Alya, η επιρροή του αστέρα χρωματίζεται από το θέμα του οίκου στον οποίο βρίσκεται αυτός ο πλανήτης.
Η Alya προικίζει το άτομο με βαθιά διαίσθηση και την ικανότητα να βλέπει τα κρυφά κίνητρα των γύρω του. Τέτοια άτομα συχνά διαθέτουν το χάρισμα της διορατικότητας, που τα βοηθά σε έρευνες, επιστημονικές αναζητήσεις ή αποκρυφιστικές πρακτικές. Γνωρίζουν πώς να κρατούν μυστικά και να δρουν στη σκιά, επιτυγχάνοντας στόχους χωρίς περιττό θόρυβο. Η σοφία που αποκτάται μέσω των δυσκολιών τα καθιστά ανθεκτικά και υπομονετικά. Η επιρροή του αστεριού συμβάλλει επίσης στην ολοκλήρωση εκκρεμών υποθέσεων και καρμικών κύκλων, φέρνοντας απελευθέρωση.
Η σκιά της Alya εκδηλώνεται σε μια τάση για καχυποψία, απομόνωση και χειραγώγηση. Το άτομο μπορεί να υποφέρει από παράνοια, βλέποντας εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν. Η μυστικότητα μετατρέπεται σε ψευτιά και η χρήση κρυφών γνώσεων σε βλάβη των άλλων. Είναι πιθανές απώλειες λόγω δικαστικών διαδικασιών, κλοπών ή προδοσίας (Robson, 1923). Η συναισθηματική ψυχρότητα και η δυσπιστία εμποδίζουν τις στενές σχέσεις. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιεί κανείς αυτές τις τάσεις για να μην γίνει θύμα των δικών του ίντριγκων.