🪐 Αστρολογικό πλαίσιο της στιγμής
Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1347, ο ουρανός ήταν τεντωμένος στο έπακρο, σαν ένας γιγάντιος βαλλίστρα. Το κύριο στοιχείο που «ωρίμασε» μέχρι αυτή την ημερομηνία είναι ένα Στέλιουμ στους Ιχθύες από τον Δία, τον Κρόνο, τον Κέτου και τη Λίλιθ. Τέσσερα σημεία, συμπιεσμένα σε 4 μοίρες του τελευταίου ζωδίου. Ο Δίας είναι ο πλανήτης της επέκτασης, ο Κρόνος των περιορισμών και του θανάτου, ο Κέτου του συλλογικού κάρμα και της διάλυσης των ορίων, η Λίλιθ του δηλητηρίου, της κρυφής επιθετικότητας και της σκιάς. Όλα αυτά συγκεντρώθηκαν στο ζώδιο που κυβερνά τους ωκεανούς, τις ασθένειες, τους μύθους και τη διάλυση. Ο Δίας και ο Κρόνος στους Ιχθύες είναι ένας κλασικός δείκτης πανδημιών, θρησκευτικού φανατισμού και κατάρρευσης ψευδαισθήσεων. Η τελευταία φορά που υπήρξε τέτοιος συνδυασμός ήταν το 1285, αλλά τότε δεν ενισχυόταν από τον Κέτου και τη Λίλιθ.
Ταυτόχρονα, ο Πλούτωνας στον Κριό (12°), που βρισκόταν σε τεταμένες όψεις, και ο Ουρανός στον Κριό (19°) δημιουργούσαν ένα εκρηκτικό υπόβαθρο. Ο Πλούτωνας σε ύψωμα στον Κριό είναι η απόλυτη εξουσία ζωής και θανάτου, που έρχεται μέσω της καταστροφής και του πολέμου. Αλλά εδώ ο Πλούτωνας δεν στεκόταν απλά – βρισκόταν σε ακριβή τετράγωνο με τον Ήλιο στον Αιγόκερω (όψη 1.6°) και τον Άρη στον Αιγόκερω (όψη 5°). Ο Ήλιος αντιπροσωπεύει την ηγεσία, τη μοναρχία, το κοινωνικό σώμα. Ο Άρης αντιπροσωπεύει τον πόλεμο, τη βία, τις πυρκαγιές. Το τετράγωνο του Πλούτωνα προς τον Ήλιο είναι ένα χτύπημα στην ιεραρχία, όταν η εξουσία είτε πεθαίνει είτε μεταλλάσσεται σε μια ολοκληρωτική μορφή.
Είναι κρίσιμο ότι ο Πλούτωνας και ο Ουρανός στον Κριό βρίσκονταν σε ένα στέλιουμ με τους πλανήτες των Ιχθύων. Αυτός ο συνδυασμός (Ουρανός-Πλούτωνας στον Κριό + Δίας-Κρόνος-Κέτου-Λίλιθ στους Ιχθύες) είναι μια εξαιρετικά σπάνια διαμόρφωση που συμβαίνει μία φορά κάθε λίγους αιώνες. Σημαίνει ότι το συλλογικό ασυνείδητο (Ιχθύες) υπερφορτώνεται στο όριο (Πλούτωνας) και εκρήγνυται με μια ξαφνική, απρόβλεπτη δύναμη (Ουρανός).
Επίσης, προσελκύει την προσοχή το δισεξάγωνο της Αφροδίτης, του Ουρανού και του Ερμή. Η Αφροδίτη στον Υδροχόο (20°) – αγάπη για την ελευθερία, αλλά και για τη ρήξη δεσμών. Ο Ουρανός στον Κριό – επανάσταση, αιφνιδιασμός. Ο Ερμής στον Τοξότη – πληροφορία, ταξίδια, εμπόριο. Αυτό το τρίγωνο είναι ένα κανάλι μέσω του οποίου η ασθένεια (λοίμωξη) εξαπλώθηκε με απίστευτη ταχύτητα κατά μήκος των εμπορικών οδών. Αφροδίτη-Ουρανός – απροσδόκητες επαφές, Ερμής-Ουρανός – στιγμιαία μετάδοση ειδήσεων (ή μόλυνσης). Ο ουρανός «κρατούσε τεντωμένο» αυτόν τον μηχανισμό: ανάμεσα στους Ιχθύες (διάλυση) και τον Κριό (φωτιά, πόλεμος) ήταν τεντωμένο ένα ελατήριο, και το δισεξάγωνο του Υδροχόου-Τοξότη-Κριού έγινε η σκανδάλη.
Τέλος, ο Κρόνος σε ακριβές εξάγωνο με τον Χείρωνα (1.2°) – αυτή είναι η «πληγή του κόσμου» που κανείς δεν μπορεί να θεραπεύσει. Ο Κρόνος στους Ιχθύες είναι η μοίρα που δεν επιτρέπει να κρυφτείς. Ο Χείρωνας στον Ταύρο – πληγή στο σώμα, στους πόρους, στην ίδια την ύπαρξη. Το εξάγωνο είναι μια «συμφωνία» του ουρανού ότι η πληγή θα προκληθεί και κανείς δεν θα την ράψει.
⚡ Δυναμικό και δύναμη του γεγονότος
Γιατί ο «Μαύρος Θάνατος» ξεκίνησε ακριβώς το 1347 και όχι το 1346 ή το 1348; Η αστρολογία δίνει μια σαφή απάντηση. Ο κύριος πυροδότης είναι το στέλιουμ τεσσάρων πλανητών στους Ιχθύες (Δίας, Κρόνος, Κέτου, Λίλιθ), το οποίο δημιουργούσε ένα φαινόμενο «σουπερνόβα» στο συλλογικό ασυνείδητο. Αλλά το κλειδί είναι η φάση του κύκλου. Τον Ιανουάριο του 1347, ο Πλούτωνας (12° Κριός) και ο Ουρανός (19° Κριός) βρίσκονταν στην φθίνουσα φάση του κύκλου τους (waning). Ο κύκλος Πλούτωνα-Ουρανού είναι ο πιο ισχυρός στην μουνδάνη αστρολογία. Είχαν πλησιάσει το 1345 (ακριβής σύνοδος στους 8° του Κριού) και στη συνέχεια απομακρύνθηκαν. Η φθίνουσα φάση είναι η εποχή που η ενέργεια του κύκλου δεν δημιουργεί, αλλά καταστρέφει παλιές δομές. Η τελευταία τους σύνοδος ήταν το 1345, και ο «Μαύρος Θάνατος» είναι η εκδίπλωση των συνεπειών αυτής της συνόδου.
Ο Πλούτωνας στον Κριό είναι μια «κάθαρση» μέσω φωτιάς και σπαθιού. Ο Ουρανός στον Κριό – ξαφνικές, ηλεκτρικές ρήξεις. Όταν ένα τέτοιο δίδυμο απομακρύνεται μετά τη σύνοδο, αφήνει πίσω του ένα πεδίο θρυμματισμένου γυαλιού. Στον χάρτη του 1347, βρίσκονται ακόμα σε απόσταση 7° μεταξύ τους, αλλά όχι πλέον σε σύνοδο – αυτό σημαίνει ότι η ενέργεια «πυροβόλησε» και τώρα έρχεται το κύμα.
Ο ίδιος ο χάρτης είναι γεμάτος σχήματα που υποδεικνύουν μια καταστροφή πλανητικής κλίμακας. Το στέλιουμ στους Ιχθύες είναι ένα «κουβάρι φιδιών»: Δίας (επέκταση), Κρόνος (θάνατος), Κέτου (κάρμα), Λίλιθ (δηλητήριο) – όλα στο ίδιο μοιραίο διάστημα. Ο Κέτου στους Ιχθύες είναι το σημείο του συλλογικού κάρμα που «διαλύει» την πραγματικότητα. Όταν ο Κέτου συνδέεται με τον Κρόνο και τον Δία, αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία θερίζει τους καρπούς των προηγούμενων αμαρτιών της (Κέτου) μέσω της ασθένειας (Ιχθύες). Η Λίλιθ στους Ιχθύες είναι μια «μαύρη τρύπα» στον ωκεανό του υποσυνείδητου: φόβος, πανικός, ανεξέλεγκτη θλίψη.
Το τετράγωνο του Ήλιου προς τον Πλούτωνα (1.6°) είναι ένα «χτύπημα στην καρδιά» της ιεραρχίας. Ο Ήλιος στον Αιγόκερω αντιπροσωπεύει την κυβέρνηση, τους βασιλιάδες, τους πάπες, τις δομές εξουσίας. Ο Πλούτωνας στον Κριό είναι η δύναμη που τα σαρώνει. Στην ιστορία, αυτό εκδηλώθηκε ως εξής: Ο «Μαύρος Θάνατος» σκότωσε όχι μόνο αγρότες, αλλά και βασιλιάδες, επισκόπους, ευγενείς. Το φεουδαρχικό σύστημα, που στηριζόταν στην προσωπική πίστη και την αυθεντία, κατέρρευσε. Το τετράγωνο του Ήλιου προς τον Πλούτωνα είναι όταν οι ηγέτες πεθαίνουν από ασθένεια και τη θέση τους παίρνουν όσοι επέζησαν – συχνά περιθωριακοί ή φανατικοί.
Ο Άρης στον Αιγόκερω (7°) σε σύνοδο με τον Ήλιο (3.4°) είναι πόλεμος, αλλά πόλεμος όχι εναντίον ενός εχθρού, αλλά εναντίον του αόρατου. Ο Άρης στον Αιγόκερω είναι μια πειθαρχημένη, ψυχρή σκληρότητα. Βρισκόταν σε ακριβές τετράγωνο προς τον Πλούτωνα (5°) – δηλαδή «φωτιά ενάντια στη φωτιά». Αυτή η εκατόμβη θυμάτων είναι αποτέλεσμα της σύγκρουσης δύο δυνάμεων: Άρης (στρατιωτική κινητοποίηση, καραντίνες, βία) και Πλούτωνας (θάνατος, μεταμόρφωση). Ο Άρης στον Αιγόκερω είναι επίσης «πείνα»: ο Αιγόκερως κυβερνά τη σοδειά και τους πόρους. Όταν ο Άρης βρίσκεται εκεί σε τετράγωνο με τον Πλούτωνα, αυτό σημαίνει όχι μόνο πανούκλα, αλλά και αποτυχία σοδειάς, πείνα – κάτι που συνέβη το 1347, όταν το κλίμα επιδεινώθηκε.
Το γεγονός ήταν αστρολογικά προκαθορισμένο – ο χάρτης δεν έχει «τυχαίους» πλανήτες. Κάθε πλανήτης συμμετέχει σε τεταμένες όψεις ή στο στέλιουμ. Ακόμα και οι «καλές» όψεις, όπως το τρίγωνο του Ήλιου προς τη Σελήνη (0.6°), δεν έδιναν σωτηρία, αλλά μια ψευδαίσθηση σταθερότητας πριν από την κατάρρευση. Η Σελήνη στον Ταύρο αντιπροσωπεύει το σώμα, τους πόρους, τον λαό. Το τρίγωνο προς τον Ήλιο είναι αρμονία, αλλά αυτή διαλύθηκε από το τετράγωνο του Ήλιου προς τον Πλούτωνα. Δηλαδή, οι άνθρωποι ένιωθαν ασφαλείς, ενώ ο θάνατος ήδη χτυπούσε την πόρτα.
🌊 Συνέπειες – Πλανητικά κύματα
Ο «Μαύρος Θάνατος» δεν τελείωσε το 1351. Τα κύματά του εκτυλίσσονταν για δεκαετίες, και η αστρολογία δείχνει πώς.
Η βασική διέλευση που ενίσχυσε το αποτέλεσμα της πανούκλας είναι η διέλευση του Πλούτωνα μέσω του Κριού (μέχρι το 1362). Ο Πλούτωνας κινούνταν στις 12-19° του Κριού, και κάθε όψη του προς τους γενέθλιους πλανήτες αυτού του χάρτη προκαλούσε ένα νέο ξέσπασμα. Για παράδειγμα, όταν ο Πλούτωνας έφτασε στις 20° του Κριού (μέσα δεκαετίας 1350), σχημάτισε τετράγωνο προς τον γενέθλιο Ουρανό στον Κριό – αυτό προκάλεσε ένα δεύτερο κύμα πανούκλας το 1361-1362 (η λεγόμενη «πανούκλα των παιδιών»), που σκότωσε κυρίως νέους.
Το 1357, ο Κρόνος πέρασε πάνω από τον γενέθλιο Δία στους Ιχθύες – αυτό έφερε πείνα και ενίσχυση του θρησκευτικού φανατισμού (μαστιγοφόροι, πογκρόμ κατά των Εβραίων). Το γενέθλιο στέλιουμ στους Ιχθύες ενεργοποιούνταν κάθε 29 χρόνια με την επιστροφή του Κρόνου. Έτσι, το 1375-1376, ο Κρόνος πέρασε ξανά από τους Ιχθύες – αυτό συνέπεσε με νέα ξεσπάσματα πανούκλας στην Κεντρική Ευρώπη.
Ο Ουρανός στον Ταύρο (μετά το 1378) – αυτή είναι μια διέλευση που «γείωσε» το τραύμα. Η γενέθλια Σελήνη στον Ταύρο (11°) και ο Χείρωνας στον Ταύρο (1°) δέχθηκαν ουράνια χτυπήματα. Το 1382, ο Ουρανός συνδέθηκε με τον γενέθλιο Χείρωνα – αυτό έδωσε την Εξέγερση των Χωρικών στην Αγγλία (Γουότ Τάιλερ), η οποία ήταν άμεση συνέπεια της δημογραφικής κατάρρευσης από την πανούκλα. Οι άνθρωποι δεν φοβούνταν πλέον τον θάνατο, και αυτό κατέστρεψε τη φεουδαρχική πειθαρχία.
Ο κύκλος Δία-Κρόνου (mundane cycle) το 1347 βρισκόταν σε τρίγωνο νερού (Ιχθύες-Καρκίνος-Σκορπιός). Αυτός είναι ο κύκλος των «μεγάλων θανάτων» και του μυστικισμού. Η επόμενη σύνοδος Δία και Κρόνου σε ζώδιο νερού συνέβη το 1385 (στον Σκορπιό) – αυτό συνέπεσε με το τέλος των κυμάτων πανούκλας και την έναρξη μιας οικονομικής ανόδου. Αλλά μέχρι τότε, κάθε όψη αυτού του κύκλου (αντίθεση, τετράγωνο) προκαλούσε νέες κρίσεις. Για παράδειγμα, το 1365, ο Δίας και ο Κρόνος βρίσκονταν σε αντίθεση – αυτό έδωσε το «τρίτο χτύπημα» της πανούκλας στην Ιταλία.
Το σημαντικότερο κύμα – η διέλευση του Ποσειδώνα μέσω των Ιχθύων (από το 1470 έως τη δεκαετία του 1480). Όταν ο Ποσειδώνας πέρασε πάνω από το γενέθλιο στέλιουμ (Δίας-Κρόνος-Κέτου-Λίλιθ στους Ιχθύες), αυτό δεν έδωσε πανούκλα, αλλά μια αναγέννηση της τέχνης και του μυστικισμού – την Αναγέννηση. Αλλά επίσης και νέες ασθένειες (σύφιλη). Αυτό δείχνει ότι το ίδιο στέλιουμ δίνει διαφορετικές εκδηλώσεις ανάλογα με τον διερχόμενο ενεργοποιητή: ο γενέθλιος Πλούτωνας έδωσε πανούκλα, ο διερχόμενος Ποσειδώνας έδωσε τέχνη.
Παραλληλισμός με άλλα γεγονότα: Ο «Μαύρος Θάνατος» είναι ένα μοτίβο που επαναλήφθηκε. Το 1347, ο Πλούτωνας ήταν στον Κριό. Όταν ο Πλούτωνας ήταν στον Κριό τη δεκαετία του 240 π.Χ., υπήρξε η πανούκλα των Αντωνίνων. Όταν ο Πλούτωνας επέστρεψε στον Κριό τη δεκαετία του 2020, είδαμε την πανδημία COVID-19. Δηλαδή, οι περίοδοι Πλούτωνα-Κριού (μία φορά κάθε 248 χρόνια) είναι εποχές κατά τις οποίες η ανθρωπότητα βιώνει μια «κάθαρση» μέσω ασθενειών και πολέμων. Αλλά το 1347 ήταν μοναδικό επειδή στον Κριό βρισκόταν επίσης ο Ουρανός, κάτι που δεν συνέβη το 2020.
🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Ο «Μαύρος Θάνατος» δεν είναι απλώς μια επιδημία. Είναι ένα αρχετυπικό γεγονός που αναμόρφωσε την ευρωπαϊκή ψυχή.
Ιχθύες – Κριός: διάλυση και γέννηση. Το στέλιουμ στους Ιχθύες είναι ο ωκεανός στον οποίο βυθίζεται ο παλιός κόσμος. Οι Ιχθύες κυβερνούν το συλλογικό ασυνείδητο, τον ύπνο, τους μύθους. Όταν στους Ιχθύες συγκεντρώνονται ο Δίας, ο Κρόνος, ο Κέτου και η Λίλιθ, αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία πέφτει σε έναν συλλογικό εφιάλτη. Οι άνθρωποι έβλεπαν αποκαλυπτικά όνειρα, μαστίγωναν τον εαυτό τους, περίμεναν το τέλος του κόσμου. Αυτό δεν ήταν «τιμωρία» – ήταν μια αντίδραση της ψυχής στην αποσύνθεση. Ο Κριός (Πλούτωνας, Ουρανός) είναι η ώθηση για μια νέα γέννηση, αλλά μέσω της βίας.
Ο Πλούτωνας και ο Ουρανός στον Κριό είναι ο «θείος χειρουργός». Ο Κριός είναι το κεφάλι, ο εγκέφαλος, η ηγεσία. Η πανούκλα θέρισε την ελίτ, και αυτό ελευθέρωσε χώρο για έναν νέο τρόπο σκέψης. Ο Πλούτωνας είναι θάνατος και αναγέννηση. Ο Ουρανός είναι ρήξη. Μαζί, έδωσαν την Αναγέννηση, αλλά πρώτα – μια καμένη γη.
Το τετράγωνο του Άρη και του Ήλιου προς τον Πλούτωνα είναι μια «θυσία». Στις αρχαϊκές κοινωνίες, η πανούκλα συχνά εκλαμβανόταν ως θυσία στους θεούς. Αλλά εδώ, ο Άρης στον Αιγόκερω είναι ένας ψυχρός, ορθολογικός υπολογισμός. Η εξουσία (Ήλιος στον Αιγόκερω) προσπάθησε να ελέγξει τον θάνατο (Άρης), αλλά ο θάνατος (Πλούτωνας) αποδείχθηκε ισχυρότερος. Αυτό δίδαξε στην ανθρωπότητα την ταπεινοφροσύνη απέναντι σε δυνάμεις που δεν μπορούν να ελεγχθούν.
Το δισεξάγωνο της Αφροδίτης, του Ουρανού και του Ερμή είναι ένα «δίκτυο πληροφοριών». Η πανούκλα εξαπλώθηκε κατά μήκος των εμπορικών οδών (Ερμής στον Τοξότη – ταξίδια, Αφροδίτη στον Υδροχόο – εμπορικές συμμαχίες, Ουρανός – ηλεκτρική ταχύτητα). Αυτό προανήγγειλε την παγκοσμιοποίηση. Η ανθρωπότητα συνειδητοποίησε για πρώτη φορά ότι ο κόσμος είναι συνδεδεμένος – η ασθένεια δεν γνωρίζει σύνορα.
Ο Κρόνος στους Ιχθύες με τον Κέτου και τη Λίλιθ είναι ένας «καρμικός κόμπος». Ο Κρόνος είναι ο χρόνος, τα όρια, η μοίρα. Στους Ιχθύες, σβήνει τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Η Λίλιθ είναι η σκιά: ο φόβος που οι άνθρωποι προβάλλουν στους «άλλους» (Εβραίους, λεπρούς, ζητιάνους). Αυτό δίδαξε στην ανθρωπότητα τη σκληρότητα – και τη συμπόνια.
Για την ανθρωπότητα, ο «Μαύρος Θάνατος» έγινε μια κρίση ταυτότητας. Πριν από αυτόν, η Ευρώπη ήταν θεοκεντρική. Μετά από αυτόν, ξεκίνησε ο ουμανισμός. Οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι ο θάνατος εξισώνει όλους και ότι η ζωή στη γη δεν είναι απλώς μια προετοιμασία για τον παράδεισο. Αυτό το γεγονός μας έκανε αυτό που είμαστε: σκεπτικιστές, επαναστάτες, ατομικιστές.
📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
- Το στέλιουμ στους Ιχθύες με τον Κέτου και τη Λίλιθ είναι πάντα μαζικός θάνατος από ασθένεια, δηλητηρίαση ή πνιγμό. Το 1347 ήταν πανούκλα. Το 1918 (ισπανική γρίπη) – υπήρχε επίσης στέλιουμ στους Ιχθύες (Κρόνος, Δίας, Πλούτωνας στους Ιχθύες). Το 2020 (COVID) – στέλιουμ στον Αιγόκερω, αλλά με πλανήτες στους Ιχθύες (Ποσειδώνας). Μοτίβο: τα ζώδια νερού με τον Κέτου δίνουν πανδημίες.
- Η φθίνουσα φάση του κύκλου Πλούτωνα-Ουρανού (μετά τη σύνοδό τους) είναι η εποχή της «κάθαρσης με φωτιά». Η τελευταία σύνοδος Πλούτωνα και Ουρανού ήταν το 1345. Η επόμενη – το 1965-1966 (στην Παρθένο). Τότε δεν υπήρξε πανούκλα, αλλά μια «πολιτιστική επανάσταση» και ο πόλεμος του Βιετνάμ. Αλλά η φθίνουσα φάση εκείνου του κύκλου έδωσε το AIDS (αρχές δεκαετίας 1980). Μοτίβο: η σύνοδος Πλούτωνα-Ουρανού δίνει μια «ιδέα», η φθίνουσα φάση – «υλοποίηση μέσω καταστροφής».
- Το τετράγωνο του Ήλιου προς τον Πλούτωνα είναι ο «θάνατος των βασιλιάδων». Το 1347, αυτό σήμαινε ότι οι μονάρχες πέθαιναν από πανούκλα (ο βασιλιάς της Καστίλης Αλφόνσος ΙΑ'). Το 1793 (εκτέλεση Λουδοβίκου ΙΣΤ') – υπήρχε επίσης τετράγωνο Πλούτωνα και Ήλιου. Το 2022 (θάνατος Ελισάβετ Β') – ο διερχόμενος Πλούτωνας τετραγώνιζε τον γενέθλιο Ήλιο της Βρετανίας. Μοτίβο: όταν ο Πλούτωνας τετραγωνίζει τον Ήλιο ενός έθνους, η εξουσία είτε πεθαίνει είτε μεταμορφώνεται.
- Το δισεξάγωνο Αφροδίτης-Ουρανού-Ερμή είναι μια «έκρηξη επικοινωνιών». Αυτό το τρίγωνο δίνει όχι μόνο την ταχύτητα εξάπλωσης της ασθένειας, αλλά και την ταχύτητα διάδοσης πληροφοριών (και παραπληροφόρησης). Το 1347, αυτό ήταν φήμες και πανικός. Το 2020 – διαδίκτυο και «ινφοδημία». Μοτίβο: όταν ο Ουρανός είναι σε όψη με τον Ερμή και την Αφροδίτη, η ασθένεια εξαπλώνεται ταχύτερα από ό,τι μπορεί να ελεγχθεί.
- Ο Κρόνος με τη Λίλιθ και τον Κέτου στους Ιχθύες είναι ένα «συλλογικό τραύμα». Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται κάθε 28-30 χρόνια. Το 1375 έδωσε το δεύτερο κύμα πανούκλας. Το 1918 – την ισπανική γρίπη. Το 1945 – το Ολοκαύτωμα. Το 2023 – την πανδημία COVID-19 (Ποσειδώνας στους Ιχθύες, αλλά ο Κρόνος ήδη στον Υδροχόο). Μάθημα: όταν ο Κρόνος συνδέεται με τη Λίλιθ σε ζώδιο νερού, η ανθρωπότητα πληρώνει τους λογαριασμούς για προηγούμενες αμαρτίες.
- Το αστέρι Σκατ (δ Υδροχόου) στον Κρόνο – «πόδι, κίνηση, πτώση». Αυτό υποδεικνύει ότι το γεγονός επηρέασε τα ταξίδια, τη μετανάστευση, το εμπόριο – και οδήγησε στην πτώση παλαιών δομών. Το αστέρι Άλια (θ Οφιούχου) στον Άρη – «ουρά φιδιού, δηλητήριο, δάγκωμα». Αυτό είναι ένα άμεσο σύμβολο μόλυνσης, δηλητηρίασης, ασθένειας. Μαζί, αυτά τα αστέρια λένε: «Το δηλητήριο εξαπλώνεται μέσω της κίνησης».
📚 Ιστορικοί παραλληλισμοί και επανάληψη του κύκλου
Παραλληλισμός 1: Η πανούκλα των Αντωνίνων (165–180 μ.Χ.)
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Πλούτωνας βρισκόταν επίσης στον Κριό (12-18°), και ο Δίας και ο Κρόνος σε ζώδια νερού (Ιχθύες, Καρκίνος). Τότε δεν υπήρχε ακριβής σύνοδος Ουρανού και Πλούτωνα, αλλά ο Πλούτωνας στον Κριό έδωσε την ίδια «καθαρτική πανούκλα». Η Αυτοκρατορία έχασε έως και το 30% του πληθυσμού της, μετά από το οποίο ξεκίνησε η κρίση του 3ου αιώνα. Μοτίβο: όταν ο Πλούτωνας είναι στον Κριό, οποιαδήποτε επιδημία γίνεται υπαρξιακή απειλή για το κράτος.
Παραλληλισμός 2: Ισπανική γρίπη (1918–1920)
Εδώ, το στέλιουμ στους Ιχθύες (Δίας, Κρόνος, Πλούτωνας στις 6-8° των Ιχθύων) επαναλαμβάνει σχεδόν τέλεια το στέλιουμ του 1347 (Δίας-Κρόνος-Κέτου-Λίλιθ). Το 1918, ο Πλούτωνας ήταν στον Καρκίνο, αλλά ήταν σε τρίγωνο με το στέλιουμ, το οποίο έδωσε όχι μόνο ασθένεια, αλλά και το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (Πλούτωνας στον Καρκίνο – καταστροφή του σπιτιού, της οικογένειας, του έθνους). Η ισπανική γρίπη σκότωσε περισσότερους ανθρώπους από τον πόλεμο, και με τον ίδιο τρόπο κατέρρευσαν παλιές αυτοκρατορίες (Αυστροουγγαρία, Οθωμανική, Ρωσική). Μοτίβο: στέλιουμ στους Ιχθύες με Πλούτωνα – «πόλεμος και πανούκλα» σε ένα μπουκάλι.
Παραλληλισμός 3: COVID-19 (2020)
Εδώ, ο Πλούτωνας ήταν στον Αιγόκερω, όχι στον Κριό. Αλλά το 2020, ο Δίας, ο Κρόνος και ο Πλούτωνας ήταν στον Αιγόκερω – αυτό είναι ένα στέλιουμ σε γήινο ζώδιο. Το γήινο στέλιουμ δίνει ένα χτύπημα στην οικονομία, στους πόρους, στα σύνορα. Το 1347, το χτύπημα ήταν στην ψυχή (Ιχθύες) και στο σώμα (Κριός). Το 2020 – στις δομές (Α