🪐 Ο αστρολογικός συμφραζόμενος της στιγμής
Στις 24 Μαρτίου 1603, ο ουρανός παρουσίαζε μια εξαιρετικά περίπλοκη διαμόρφωση, όπου οι βασικοί αργοί πλανήτες σχημάτιζαν ένα άκαμπτο Τ-τετράγωνο: η Αφροδίτη (2° Ιχθύων) σε αντίθεση με τον Ποσειδώνα (2° Παρθένου) και οι δύο σε τετράγωνο με τον Κρόνο (3° Τοξότη). Αυτό το Τ-τετράγωνο «ωρίμασε» ακριβώς σε αυτή την ημερομηνία: οι ακτίνες των όψεων είναι ελάχιστες — η αντίθεση Αφροδίτης-Ποσειδώνα μόλις 0.4°, το τετράγωνο Κρόνου-Ποσειδώνα 1.0°, το τετράγωνο Αφροδίτης-Κρόνου 1.4°. Ο ουρανός κρατούσε «οπλισμένη» μια τριπλή λαβή: η εξιδανίκευση (Ποσειδώνας) συγκρουόταν με τους πόρους (Αφροδίτη), και οι δύο με την άκαμπτη δομή και τους περιορισμούς (Κρόνος). Ταυτόχρονα, ο Κρόνος βρισκόταν σε ακριβή σύνοδο με τον Ραχού (4.4°) στον Σκορπιό, δίνοντας μια καρμική συμπίεση και προσήλωση στην εξουσία μέσω ελέγχου και μυστικών μηχανισμών. Ο Δίας στον Σκορπιό (22°), ανάδρομος, ολοκλήρωνε μια σπάνια διαμόρφωση: το Γιόντ (Δάχτυλο της Μοίρας) με κορυφή στον Ερμή (21° Κριού) και βάση στον Δία και τον Χείρωνα (22° Σκορπιού και 19° Παρθένου αντίστοιχα). Αυτό σήμαινε ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονταν εκείνη τη στιγμή έφεραν μια μοιραία προκαθορισμένη κατάληξη — ένα «διάταγμα άνωθεν» που δεν μπορούσε να ακυρωθεί. Ο Πλούτωνας (25° Κριού) εισερχόταν σε ένα γιγάντιο στέλλιο με τον Ήλιο, τον Ερμή και τον Άρη, δημιουργώντας μια συγκέντρωση πύρινης θέλησης, ικανής να αναμορφώσει ένα ολόκληρο έθνος.
# ⚡ Δυναμικό και ισχύς του γεγονότος
Η στιγμή της ίδρυσης του σογκουνάτου Τοκουγκάβα δεν θα μπορούσε να συμβεί ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα — αστρολογικά ήταν «καταδικασμένη» σε αυτήν ακριβώς την ημερομηνία για διάφορους λόγους. Πρώτον, το στέλλιο τεσσάρων πλανητών στον Κριό — Ήλιος (2°59'), Ερμής (21°38'), Άρης (9°50') και Πλούτωνας (25°08') — δημιούργησε ένα μοναδικό συμπύκνωμα πύρινης πρωτοβουλίας. Ο Κριός είναι το ζώδιο του πολεμιστή, του πρωτοπόρου, αυτού που κόβει στα ίσια και χτίζει σε άδειο χώρο. Εδώ συγκεντρώθηκαν: ο ηγέτης (Ήλιος), ο στρατηγός (Ερμής), ο πολεμιστής (Άρης) και ο μετασχηματιστής (Πλούτωνας). Αυτό δεν είναι απλώς μια ίδρυση — είναι μια επαναφορά ολόκληρου του συστήματος εξουσίας. Όταν ο Πλούτωνας βρίσκεται σε στέλλιο με τον Ήλιο και τον Άρη, γεννιέται μια δομή που όχι απλώς διαχειρίζεται — καίει το παλιό και θέτει ένα ακατάλυτο θεμέλιο. Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου δεν έγινε απλώς σογκούν — κατέστρεψε το προηγούμενο σύστημα διακυβέρνησης και δημιούργησε ένα νέο, το οποίο κράτησε 265 χρόνια, μέχρι το 1868.
Δεύτερον, το σχήμα Τ-τετραγώνου με τη συμμετοχή της Αφροδίτης (στους Ιχθύς, ύψωμα Ποσειδώνα), του Ποσειδώνα (στην Παρθένο) και του Κρόνου (στον Τοξότη) — είναι το αρχέτυπο της «ιδεολογικής φυλακής». Η Αφροδίτη στους Ιχθύς είναι η ψευδαίσθηση της αρμονίας, η υποταγή σε μια ανώτερη βούληση, η διάλυση του προσωπικού στο συλλογικό. Ο Ποσειδώνας στην Παρθένο είναι η υποταγή της ιδεολογίας σε λεπτομερή έλεγχο, η γραφειοκρατικοποίηση της πνευματικότητας. Ο Κρόνος στον Τοξότη είναι ο νόμος που γίνεται θρησκεία. Μαζί δημιούργησαν ένα σύστημα όπου κάθε στοιχείο της ζωής — από τους φόρους μέχρι τη θρησκεία, από την οικογένεια μέχρι το εμπόριο — ήταν ρυθμισμένο. Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα είναι γνωστό για την άκαμπτη ταξική του δομή, τον έλεγχο των νταϊμιό μέσω του συστήματος ομήρων (σανκίν-κοτάι) και την απομόνωση της χώρας (σακόκου). Όλα αυτά είναι κυριολεκτικά η Αφροδίτη στους Ιχθύς (υποταγή, θυσία της προσωπικής ελευθερίας) σε τετράγωνο με τον Κρόνο στον Τοξότη (νόμος, όρια, δόγμα).
Τρίτον, η σύνοδος του Κρόνου με τον Ραχού στον Σκορπιό (4.4°) — είναι μια καρμική σφραγίδα στην εξουσία μέσω μυστικών μηχανισμών. Ο Σκορπιός είναι το ζώδιο του θανάτου και της αναγέννησης, των μυστικών εταιρειών, της κατασκοπείας και του ελέγχου. Ο Ραχού (Βόρειος Δεσμός) στον Σκορπιό υποδεικνύει μια συλλογική κάρμα που σχετίζεται με τον μετασχηματισμό μέσω κρίσης. Ο Κρόνος εδώ είναι ο «κύριος του κάρμα», που βάζει την τελεία. Ο Ιεγιάσου δεν κέρδισε απλώς τη μάχη της Σεκιγκαχάρα (1600) — στη συνέχεια περίμενε τρία χρόνια, χειραγωγούσε, σύναπτε συμμαχίες, για να λάβει νόμιμη αναγνώριση από τον αυτοκράτορα. Ο Κρόνος-Ραχού στον Σκορπιό είναι η εξουσία που αποκτάται όχι μέσω ανοιχτής βίας, αλλά μέσω ίντριγκας, ελέγχου πόρων και εξόντωσης εχθρών.
Τέλος, η όψη Ήλιου-Κρόνου (τρίγωνο, 0.5°) έδωσε νομιμότητα και μακροζωία. Το τρίγωνο μεταξύ Ήλιου (ηγέτης, εξουσία) και Κρόνου (δομή, χρόνος) είναι μια «ευλογία της ιστορίας». Τέτοιες όψεις σπάνια συναντώνται σε χάρτες δικτατοριών — συνήθως δίνουν σταθερότητα, όχι έκρηξη. Εδώ, ο Ήλιος στον Κριό (επιθετική πρωτοβουλία) κάνει τρίγωνο με τον Κρόνο στον Τοξότη (νόμος και τάξη). Ο Ιεγιάσου έγινε σογκούν σε ηλικία 60 ετών — δεν ήταν νέος επαναστάτης, ήταν ένας ώριμος στρατηγός που περίμενε την ώρα του. Αυτός είναι ο Ήλιος-Κρόνος: ένας ηγέτης που χτίζει για αιώνες.
# 🌊 Συνέπειες — πλανητικά κύματα
Μετά τις 24 Μαρτίου 1603, οι αργοί κύκλοι συνέχισαν να ξετυλίγονται με μοιραία ακρίβεια, καθορίζοντας την τύχη της Ιαπωνίας για δυόμισι αιώνες. Το βασικό κύμα ήταν ο κύκλος Κρόνου-Ποσειδώνα. Τη στιγμή του γεγονότος, ο Κρόνος (3° Τοξότη) βρισκόταν σε ακριβές τετράγωνο με τον Ποσειδώνα (2° Παρθένου). Αυτό το τετράγωνο είναι ένα από τα πιο άκαμπτα στην παγκόσμια αστρολογία: σημαίνει τη σύγκρουση της πραγματικότητας (Κρόνος) με την ψευδαίσθηση (Ποσειδώνας), της δομής με το χάος, του νόμου με την πίστη. Στην περίπτωση της Ιαπωνίας, αυτό εκδηλώθηκε ως «σακόκου» — η πολιτική απομόνωσης που ξεκίνησε το 1633–1639, όταν το σογκουνάτο απαγόρευσε σχεδόν όλες τις επαφές με τον έξω κόσμο. Αυτό είναι κυριολεκτικά ο Ποσειδώνας (ψευδαίσθηση, ιδεολογία) στην Παρθένο (λεπτομέρειες, έλεγχος) σε τετράγωνο με τον Κρόνο (όρια). Όταν ο Κρόνος πέρασε από τα ζώδια του Τοξότη και των Ιχθύων τα επόμενα χρόνια, η απομόνωση έγινε πιο άκαμπτη.
Το δεύτερο κύμα — ο κύκλος Δία-Κρόνου. Τη στιγμή του γεγονότος, ο Δίας (22° Σκορπιού, ανάδρομος) βρισκόταν σε ακριβές τετράγωνο με τη Σελήνη (21° Λέοντα) και σε εξάγωνο με τον Χείρωνα (19° Παρθένου). Ο Δίας-Κρόνος είναι ο κύκλος των κοινωνικών δομών. Το 1603 βρίσκονταν στα ζώδια του Σκορπιού και του Τοξότη — η φάση «θανάτου και μετασχηματισμού» (Σκορπιός) μεταβαίνει σε «νόμο και επέκταση» (Τοξότης). Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα ξεκίνησε με την πιο σκληρή καταστολή του Χριστιανισμού (Σκορπιός) και πέρασε στη δημιουργία μιας κρατικής ιδεολογίας νεο-κομφουκιανισμού (Τοξότης). Το 1614, όταν ο Δίας και ο Κρόνος σχημάτισαν έναν νέο κύκλο στον Ταύρο, εκδόθηκε διάταγμα για την απέλαση όλων των Χριστιανών ιεραποστόλων — το αποκορύφωμα των διώξεων. Και στη δεκαετία του 1630, όταν ο Κρόνος πέρασε από τον Ζυγό και τον Σκορπιό, έκλεισαν τα λιμάνια και απαγορεύτηκαν τα ταξίδια.
Το τρίτο κύμα — ο Πλούτωνας στον Κριό (διήρκεσε μέχρι το 1614). Ο Πλούτωνας στον Κριό είναι το αρχέτυπο του «πολεμιστή-μετασχηματιστή». Το 1603, ο Πλούτωνας μόλις είχε εισέλθει στον Κριό (το 1600 ήταν στους Ιχθύς, όπου παρέμεινε από το 1587). Ολόκληρη η περίοδος από το 1600 έως το 1614 είναι μια εποχή που η Ιαπωνία πέρασε από τους τελικούς εμφύλιους πολέμους (πολιορκία της Οσάκα το 1614–1615) και την εδραίωση της εξουσίας. Ο Πλούτωνας στον Κριό είναι το «κάψιμο» των παλιών φατριών και η δημιουργία μιας μονολιθικής στρατιωτικής δικτατορίας. Μέχρι το 1615, ο Τοκουγκάβα είχε εξολοθρεύσει οριστικά τη φατρία Τογιοτόμι — αυτή ήταν η τελευταία πράξη του εμφυλίου πολέμου. Ο Πλούτωνας στον Κριό τελείωσε το 1614, και αμέσως μετά ξεκίνησε η απομόνωση — σαν να έσβησε η εσωτερική φωτιά και η χώρα να πάγωσε.
Το τέταρτο κύμα — ο Ουρανός στον Ταύρο (11°). Ο Ουρανός είναι ο πλανήτης των αλλαγών, στον Ταύρο — αργών, υλικών, δομικών. Τη στιγμή του γεγονότος, ο Ουρανός βρισκόταν στις 11° του Ταύρου, σε εξάγωνο με τον Άρη στον Κριό (9°). Αυτό έδωσε δυναμικό για τεχνολογικές και οικονομικές αλλαγές. Επί Τοκουγκάβα δημιουργήθηκε ένα ενιαίο νομισματικό σύστημα, αναπτύχθηκε ένα δίκτυο δρόμων (Τοκάιντο), τυποποιήθηκαν τα μέτρα και τα σταθμά. Ο Ουρανός στον Ταύρο είναι μια «επανάσταση στον υλικό κόσμο», αλλά αργή, χωρίς καταστροφή των θεμελίων. Η Ιαπωνία δεν έγινε βιομηχανική, αλλά δημιούργησε τη βάση για τον μελλοντικό εκσυγχρονισμό.
Τέλος, ο Ποσειδώνας στην Παρθένο (μέχρι το 1607) και στη συνέχεια στον Ζυγό (1607–1612) — είναι ένα κύμα ιδεολογικού ελέγχου. Ο Ποσειδώνας στην Παρθένο έδωσε λεπτομέρεια στον θρησκευτικό έλεγχο: το σογκουνάτο εισήγαγε το σύστημα των ναϊκών μητρώων (τεραούκε), όπου κάθε οικογένεια έπρεπε να είναι εγγεγραμμένη σε έναν βουδιστικό ναό. Αυτό είναι κυριολεκτικά ο Ποσειδώνας (θρησκεία) στην Παρθένο (έγγραφα, λογιστική). Μετά το 1607, όταν ο Ποσειδώνας μετακινήθηκε στον Ζυγό, ξεκίνησε μια εποχή «ισορροπίας» μεταξύ Βουδισμού και Κομφουκιανισμού, αλλά υπό τον πλήρη έλεγχο του κράτους.
# 🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Η ίδρυση του σογκουνάτου Τοκουγκάβα δεν είναι απλώς ένα γεγονός της ιαπωνικής ιστορίας. Είναι μια αρχετυπική στιγμή όπου η ανθρωπότητα συνάντησε το μοτίβο του «κλειστού πολιτισμού» — ενός συστήματος που επιτυγχάνει σταθερότητα μέσω της πλήρους απομόνωσης και του εσωτερικού ελέγχου. Αστρολογικά, αυτό εκφράζεται από το Τ-τετράγωνο Αφροδίτης-Κρόνου-Ποσειδώνα. Η Αφροδίτη στους Ιχθύς είναι η «διάλυση του προσωπικού στο συλλογικό», ο Κρόνος στον Τοξότη είναι ο «νόμος ως αλήθεια», ο Ποσειδώνας στην Παρθένο είναι η «ψευδαίσθηση ως τάξη». Μαζί δημιουργούν το αρχέτυπο της «ολοκληρωτικής ουτοπίας»: μιας κοινωνίας όπου όλοι γνωρίζουν τη θέση τους, όπου δεν υπάρχουν εξωτερικές επιρροές, όπου ο χρόνος έχει σταματήσει. Η Ιαπωνία των Τοκουγκάβα είναι, στην ουσία, ένα γιγάντιο πείραμα της ανθρωπότητας για τη δημιουργία μιας «ιδανικής τάξης» μέσω της άρνησης της ανάπτυξης.
Το στέλλιο στον Κριό — Ήλιος, Ερμής, Άρης, Πλούτωνας — είναι το αρχέτυπο του «πολεμιστή-ιδρυτή». Αλλά εδώ δεν υπάρχει Δίας (επέκταση) ή Ουρανός (ελευθερία). Είναι καθαρή θέληση, κατευθυνόμενη προς τη συγκέντρωση, όχι προς τη διάδοση. Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα δεν επιδίωξε να κατακτήσει την Κίνα ή την Κορέα — επιδίωξε να διατηρήσει τον εαυτό του. Είναι ένας «Κριός κλειδωμένος σε ένα κλουβί». Η ανθρωπότητα είδε ότι μπορεί να υπάρξει ένας πολιτισμός που σκόπιμα αρνείται την πρόοδο, την επαφή, την ανταλλαγή — και παρόλα αυτά ευημερεί (οικονομικά, πολιτιστικά) εντός των συνόρων του. Αυτό είναι ένα μάθημα για το κόστος της σταθερότητας.
Η σύνοδος του Κρόνου με τον Ραχού στον Σκορπιό είναι ένα καρμικό μάθημα για την εξουσία που αποκτάται μέσω βίας και ίντριγκας. Ο Ιεγιάσου Τοκουγκάβα δεν είναι ένας ήρωας-απελευθερωτής, είναι ένας κύριος της ίντριγκας που περίμενε 60 χρόνια. Ο Ραχού στον Σκορπιό είναι μια «εμμονή με την εξουσία μέσω του ελέγχου του θανάτου». Το σογκουνάτο στηριζόταν σε ένα σύστημα ομήρων, σε εκτελέσεις, σε κατασκοπεία. Μετά από 265 χρόνια, όταν ο Πλούτωνας εισήλθε στον Τοξότη (τη δεκαετία του 1860), αυτό το σύστημα κατέρρευσε — και η πτώση ήταν αιματηρή (πόλεμος Μποσίν). Ο Κρόνος-Ραχού στον Σκορπιό είναι η «κατάρα της εξουσίας»: κρατιέται μέσω του φόβου, αλλά ο ίδιος ο φόβος την καταστρέφει.
Για την ανθρωπότητα, αυτό το γεγονός είναι μια υπενθύμιση ότι κάθε «αιώνια» δομή κάποτε τελειώνει. Αλλά επίσης — ότι η σταθερότητα μπορεί να επιτευχθεί μέσω της άρνησης της ελευθερίας. Η Ιαπωνία των Τοκουγκάβα είναι η αντι-Αναγέννηση, ο αντι-Διαφωτισμός. Ενώ η Ευρώπη άνοιγε τον κόσμο, η Ιαπωνία έκλεινε. Αστρολογικά, αυτό είναι το τετράγωνο Κρόνου-Ποσειδώνα: η Ευρώπη — Δίας στον Τοξότη (επέκταση), η Ιαπωνία — Κρόνος στον Τοξότη (περιορισμός). Δύο μονοπάτια της ανθρωπότητας.
# 📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
Από τον χάρτη της ίδρυσης του σογκουνάτου Τοκουγκάβα μπορούν να εξαχθούν αρκετά επαναλαμβανόμενα αστρολογικά μοτίβα. Πρώτο: το στέλλιο στον Κριό με τον Πλούτωνα σχεδόν πάντα δημιουργεί «στρατιωτικές δικτατορίες που χτίζουν μακροπρόθεσμες δομές». Για παράδειγμα, η άνοδος του Όλιβερ Κρόμγουελ στην εξουσία στην Αγγλία (1653) — εκεί υπήρχε Πλούτωνας στον Κριό (τη δεκαετία του 1650) και στέλλιο στον Κριό. Αποτέλεσμα: ένα προτεκτοράτο που κράτησε λίγο, αλλά άλλαξε την Αγγλία. Δεύτερο παράδειγμα: η άνοδος του Ναπολέοντα στην εξουσία (1799) — Πλούτωνας στον Υδροχόο, αλλά το στέλλιο στον Κριό (Ήλιος, Ερμής, Άρης) έδωσε ένα «στρατιωτικό πραξικόπημα που αναμόρφωσε την Ευρώπη». Διαφορά: ο Ναπολέοντας είχε Ουρανό στον Κριό (επανάσταση), ο Τοκουγκάβα είχε Ουρανό στον Ταύρο (σταθερότητα). Μοτίβο: Κριός + Πλούτωνας = μετασχηματισμός μέσω βίας, αλλά το αποτέλεσμα εξαρτάται από το ζώδιο του Ουρανού και του Κρόνου.
Δεύτερο μοτίβο: το Τ-τετράγωνο Αφροδίτης-Κρόνου-Ποσειδώνα είναι η «ιδεολογική απομόνωση». Επαναλήφθηκε στην ιστορία αρκετές φορές: το 1933 (άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία) — Αφροδίτη στους Ιχθύς, Κρόνος στον Υδροχόο, Ποσειδώνας στην Παρθένο (σχεδόν το ίδιο μοτίβο). Αποτέλεσμα: η ναζιστική Γερμανία — ολοκληρωτικός έλεγχος, ιδεολογία, απομόνωση. Το 1979 (Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν) — Αφροδίτη στους Ιχθύς, Κρόνος στην Παρθένο, Ποσειδώνας στον Τοξότη (αναδιάταξη). Αποτέλεσμα: ένα θεοκρατικό κράτος, απομόνωση. Μοτίβο: όταν η Αφροδίτη στους Ιχθύς (θυσία του προσωπικού) κάνει τετράγωνο με τον Κρόνο (νόμος) και τον Ποσειδώνα (ιδεολογία), γεννιέται ένα σύστημα όπου το προσωπικό υποτάσσεται σε μια αφηρημένη αλήθεια.
Τρίτο μοτίβο: η σύνοδος του Κρόνου με τον Ραχού στον Σκορπιό είναι η «εξουσία μέσω καρμικού χρέους». Το 1603 αυτό έδωσε 265 χρόνια σταθερότητας, αλλά το 1868, όταν ο Κρόνος ξανασυνδέθηκε με τον Ραχού στον Σκορπιό (το 1866–1868), το σογκουνάτο κατέρρευσε. Η ακριβής επανάληψη του κύκλου του Κρόνου (29.5 χρόνια) δεν έδωσε ακριβή επανάληψη, αλλά όταν ο Κρόνος και ο Ραχού συναντήθηκαν στο ίδιο ζώδιο, το σύστημα που χτίστηκε στον φόβο διαλύθηκε. Μάθημα: ο Κρόνος-Ραχού στον Σκορπιό είναι μια σφραγίδα που ισχύει ακριβώς μέχρι την επόμενη επίσκεψη του Κρόνου στον Σκορπιό (κάθε 29.5 χρόνια). Κάθε τέτοια επίσκεψη είναι μια δοκιμασία αντοχής.
Τέταρτο μοτίβο: η Σελήνη στον Λέοντα (21°) σε τετράγωνο με τον Δία στον Σκορπιό (22°) είναι η «συναισθηματική θυσία για την εξουσία». Η Σελήνη είναι ο λαός, ο Δίας είναι η επέκταση, ο Σκορπιός είναι ο θάνατος. Ο λαός της Ιαπωνίας θυσίασε την ελευθερία για τη σταθερότητα. Αυτή η όψη επαναλαμβάνεται σε χάρτες πολλών ολοκληρωτικών καθεστώτων: Σελήνη στον Λέοντα (υπερηφάνεια, έθνος) σε τετράγωνο με τον Δία (πίστη, ιδεολογία) — ο λαός πιστεύει στην εξαιρετικότητά του, αλλά αυτή η πίστη τον καταπιέζει.
Πέμπτο μοτίβο: οι απλανείς αστέρες σε αυτόν τον χάρτη δίνουν μοναδικά κλειδιά. Ο Πλούτωνας (25° Κριού) σε ακριβή σύνοδο με τον Μιράχ (Ζώνη της Ανδρομέδας) είναι η «τέχνη της εξουσίας», η αισθητική του ελέγχου. Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα είναι γνωστό για την προστασία του στις τέχνες (θέατρο Καμπούκι, ποίηση χαϊκού, αρχιτεκτονική). Ο Κρόνος (3° Τοξότη) σε σύνοδο με τον Αντάρη (Φύλακας της Δύσης) είναι η «πολεμικότητα, προστασία, κίνδυνος». Ο Ιεγιάσου Τοκουγκάβα ήταν πολεμιστής μέχρι το μεδούλι, αλλά η προστασία του της Ιαπωνίας έγινε η φυλακή της. Ο Ήλιος (2° Κριού) σε σύνοδο με τον Αλγκενίμπ (Φτερό) είναι η «ταχεία άνοδος, ηγεσία». Ο Ιεγιάσου ανέβηκε στην κορυφή μέσα σε τρία χρόνια μετά τη μάχη της Σεκιγκαχάρα.
# 📚 Ιστορικές παραλληλίες και επανάληψη του κύκλου
Η πλανητική εποχή Δία-Κρόνου (δηλαδή η περίοδος που οι αργοί κοινωνικοί πλανήτες δίνουν τον τόνο) το 1603 βρισκόταν στη φάση του φθίνοντος κύκλου (waning) — μια φάση όπου οι δομές του παρελθόντος καταστρέφονται για να δώσουν τη θέση τους σε κάτι νέο, αλλά το νέο χτίζεται πάνω στα ερείπια του παλιού. Το 1603, ο Δίας και ο Κρόνος βρίσκονταν στα ζώδια του Σκορπιού και του Τοξότη — μια μετάβαση από την κρίση (Σκορπιός) στον νόμο (Τοξότης). Ιστορικές παραλληλίες αυτής της φάσης: το 1347 — η αρχή του «Μαύρου Θανάτου» στην Ευρώπη (Δίας στον Σκορπιό, Κρόνος στον Τοξότη), όταν η παλιά φεουδαρχική τάξη κατέρρευσε· το 1789 — η αρχή της Γαλλικής Επανάστασης (Δίας στον Σκορπιό, Κρόνος στον Τοξότη), όταν η μοναρχία έπεσε· το 1914 — η αρχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (Δίας στον Σκορπιό, Κρόνος στον Τοξότη), όταν οι αυτοκρατορίες κατέρρευσαν. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η φάση waning του κύκλου Δία-Κρόνου δίνει «σπάσιμο της παλιάς τάξης μέσω κρίσης, που ακολουθείται από την εγκαθίδρυση ενός νέου νόμου». Στην Ιαπωνία του 1603, αυτό το σπάσιμο είχε ήδη συμβεί (εμφύλιοι πόλεμοι), και είχε έρθει η φάση της εγκαθίδρυσης του νόμου — του σογκουνάτου.
Ένα συγκεκριμένο γεγονός που συνέβη στην ίδια φάση του ίδιου κύκλου είναι η ίδρυση της δυναστείας Τσινγκ στην Κίνα (1644). Το 1644, ο Δίας και ο Κρόνος ήταν επίσης στη φάση waning (στα ζώδια του Τοξότη και του Αιγόκερω), δίνοντας την «κατάκτηση της Κίνας από τους Μαντσού» — την εγκαθίδρυση μιας νέας δυναστείας που επίσης απομόνωσε τη χώρα (πολιτική χαϊτζίν, απαγόρευση θαλάσσιου εμπορίου). Η παραλληλία είναι προφανής: και οι δύο δυναστείες (Τοκουγκάβα και Τσινγκ) ήρθαν στην εξουσία μέσω στρατιωτικής κατάκτησης, εγκαθίδρυσαν ένα άκαμπτο ταξικό σύστημα, κατέστειλαν την αντίθεση και έκλεισαν τα σύνορα. Και οι δύο διήρκεσαν περίπου 250–270 χρόνια και κατέρρευσαν στα μέσα του 19ου αιώνα υπό την πίεση των δυτικών δυνάμεων.
Μια άλλη παραλληλία — η εγκαθίδρυση της δυναστείας των Ρομανόφ στη Ρωσία (1613). Ακριβώς 10 χρόνια μετά την ίδρυση του σογκουνάτου, το 1613, το Ζέμσκι Σομπόρ εξέλεξε τον Μιχαήλ Ρομανόφ τσάρο. Το 1613, ο Δίας και ο Κρόνος βρίσκονταν στα ζώδια των Ιχθύων και του Λέοντα (διαφορετική φάση κύκλου), αλλά ο Πλούτωνας ήταν ακόμα στον Κριό (μέχρι το 1614). Και τα δύο γεγονότα ήταν αποκατάσταση της τάξης μετά από μια Περίοδο Αναταραχών (στη Ρωσία)