🪐 Αστρολογικό πλαίσιο της στιγμής
Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1988, οι ουρανοί ήταν μια χορδή τεντωμένη στα άκρα, έτοιμη να σπάσει ανά πάσα στιγμή. Ο κύριος «οπλισμένος σκανδάλης» είναι δύο σχεδόν πανομοιότυπα σε μοίρες Τ-τετράγωνα, δεμένα στο χειρώνειο σύμπλεγμα: ο Άρης (8°52’ Κριός) σε αντίθεση με τον Χείρωνα (5°26’ Καρκίνος) και ο Ποσειδώνας (9°00’ Αιγόκερως) σε αντίθεση με τον ίδιο Χείρωνα. Δεν είναι απλώς μια τεταμένη διαμόρφωση – είναι ένας πραγματικός «τριπλός κόμπος», όπου η επιθετικότητα του Άρη, το χάος του Ποσειδώνα και η πληγή του Χείρωνα αλληλοενισχύονται με ακρίβεια δεκάτων της μοίρας. Σε αυτό προστίθεται η ακριβέστατη σύνοδος του Κρόνου και του Ουρανού στους 0° και 2° του Αιγόκερω – η συνάντηση δύο αρχετύπων που στον Αιγόκερω σημαίνει σπάσιμο δομών, κατάρρευση θεμελίων και ξαφνική συντριβή αυτού που φαινόταν αιώνιο. Ένα στελλίουμ τριών αργών πλανητών – Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα – στους 9-11 οίκους σχηματίζει ένα πυκνό μπλοκ που «κρατούσε» το ρήγμα του φλοιού της γης στα όρια. Οι όψεις σχεδόν δεν έχουν σφαίρες: Άρης τετράγωνο Ποσειδώνα – 0.1°, Κρόνος σύνοδος Ουρανού – 2.4°, Ουρανός αντίθεση Χείρωνα – 5.2°. Ο ουρανός δεν προειδοποιούσε απλά – φώναζε.
⚡ Δυναμικό και δύναμη του γεγονότος
Γιατί ακριβώς στις 7 Δεκεμβρίου 1988 στις 11:41; Διότι εκείνη τη στιγμή συνέκλιναν διάφοροι παράγοντες που δημιούργησαν μια ιδανική «σκανδάλη». Ο Ωροσκόπος στον Υδροχόο έδωσε ξαφνικότητα, απροσδόκητο και ρήξη της συνήθους ροής των πραγμάτων – ο σεισμός ήρθε χωρίς προειδοποιήσεις, σαν κεραυνός. Ο Μεσουράνημα στον Σκορπιό – σημείο δημόσιας εκδήλωσης – υποδεικνύει θάνατο, καταστροφή και μυστικές δυνάμεις των σπλάχνων που βγαίνουν στην επιφάνεια. Αλλά το κυριότερο είναι το ακριβέστατο τετράγωνο του Άρη προς τον Ποσειδώνα (σφαίρα 0.1°). Ο Άρης στον Κριό (8°52’) είναι καθαρή ώθηση, ρήξη, επιθετικότητα. Ο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω είναι η διάβρωση των ορίων, η διάλυση του στερεού, η απομάκρυνση του εδάφους κάτω από τα πόδια. Μαζί δίνουν τον σεισμό ως αρχετυπικό μοντέλο: μια αόρατη δύναμη (Ποσειδώνας) ξεσπά ξαφνικά (Άρης) μέσα από τον φλοιό της γης (Αιγόκερως). Το Τ-τετράγωνο με τον Χείρωνα το μετατρέπει σε τραύμα από το οποίο συνέρχονται για δεκαετίες. Το στελλίουμ στον 9ο οίκο (Σελήνη, Αφροδίτη, Πλούτωνας) είναι το βαθύ συναισθηματικό τραύμα ενός ολόκληρου λαού, η απώλεια αγαπημένων (Αφροδίτη – Πλούτωνας), η συλλογική θλίψη που έγινε εθνική πληγή. Ο Δίας στον 4ο οίκο σε ακριβή σύνοδο με το IC (1.1°) είναι το σπίτι, η πατρίδα, το θεμέλιο, και εδώ ο Δίας, όντας ανάδρομος, «πάγωσε» την καταστροφή στα θεμέλια του έθνους. Η σύνοδος του Κρόνου με τον Ουρανό στον 11ο οίκο – καταστροφή κοινωνικών δομών, συστημάτων, πόλεων. Το γεγονός ήταν αστρολογικά προκαθορισμένο με ακρίβεια λεπτού.
🌊 Συνέπειες – Πλανητικά κύματα
Ο χάρτης του σεισμού του Σπιτάκ δεν έγινε απλώς ένα στιγμιότυπο της καταστροφής – έδωσε τον ρυθμό για τα επόμενα χρόνια. Ο βασικός κύκλος που συνέχισε να εκτυλίσσεται ήταν η σύνοδος Κρόνου και Ουρανού στον Αιγόκερω. Ο Κρόνος πλησίαζε τον Ουρανό καθ' όλη τη διάρκεια του 1988 και τελικά συνδέθηκε στους 0° Αιγόκερω τον Φεβρουάριο του 1988, και στη συνέχεια στους 2° Αιγόκερω τον Νοέμβριο του 1988, ένα μήνα πριν από το γεγονός. Μετά τον σεισμό, αυτοί οι πλανήτες απομακρύνθηκαν, αλλά η ενέργειά τους «καθίζησης» των δομών συνεχίστηκε: το 1989, ο Κρόνος συνδέθηκε με τον Ποσειδώνα (ακριβής σύνοδος τον Μάρτιο του 1989) – και αυτό είναι ήδη ένα κύμα ανθρωπιστικών καταστροφών, οικονομικών καταρρεύσεων και πτώσης καθεστώτων. Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου (Νοέμβριος 1989) συνέβη ακριβώς υπό την επίδραση αυτής της Κρόνου-Ποσειδώνειας συνόδου – ρήξη παλαιών δομών υπό την πίεση αόρατων δυνάμεων. Το 1991, όταν ο διερχόμενος Πλούτωνας πέρασε πάνω από τον γενέθλιο Άρη στον Κριό (8°52’) – αυτό προκάλεσε ένα νέο κύμα βίας στον μετασοβιετικό χώρο, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν. Το παλιρροϊκό κύμα του Σπιτάκ κύλησε σε ολόκληρη την ιστορία της δεκαετίας του 1990: η κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η οικονομική κατάρρευση, ο πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο Χείρωνας, σε αντίθεση με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, «θεράπευε» την πληγή για δεκαετίες – το 2008, όταν ο Κρόνος επέστρεψε στις 2° Αιγόκερω (επιστροφή στον γενέθλιο Κρόνο), συνέβησαν και πάλι καταστροφικά γεγονότα στην περιοχή (Ρωσο-Γεωργιανός πόλεμος). Κάθε διέλευση του Πλούτωνα από τον Σκορπιό (2004–2008) ενεργοποιούσε το γενέθλιο στελλίουμ στον 9ο οίκο, προκαλώντας εξάρσεις προσοχής στη γενοκτονία, το τραύμα και την ιστορική αδικία.
🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Ο Σπιτάκ δεν είναι απλώς ένας σεισμός. Είναι ένα αρχετυπικό μοτίβο, όπου μέσα από πλανητικές διαμορφώσεις δόθηκε στην ανθρωπότητα ένα μάθημα σχετικά με την ευθραυστότητα του πολιτισμού. Το Τ-τετράγωνο με τον Χείρωνα είναι μια πολιτισμική πληγή: η βιομηχανική εποχή (Αιγόκερως) συγκρούεται με τη φυσική δύναμη (Άρης στον Κριό) και γεννά ένα τραύμα (Χείρωνας στον Καρκίνο) που δεν επουλώνεται για γενιές. Το στελλίουμ του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα στον Αιγόκερω είναι οι τρεις όψεις της κρίσης: Κρόνος (παλαιές δομές, σοβιετική κληρονομιά), Ουρανός (ξαφνική ρήξη, τεχνολογική καταστροφή) και Ποσειδώνας (χάος, αόρατη απειλή, θύματα). Αυτό το γεγονός συνέβη στο πλαίσιο της πλανητικής εποχής Δία-Κρόνου (1980–2000), όταν οι παλιές αυτοκρατορίες κατέρρεαν και νέες ταυτότητες γεννιούνταν με οδύνες. Η τροπικότητα της καρδινάλιας ξεδίπλωσης υποδεικνύει ότι αυτό δεν ήταν απλώς μια φυσική καταστροφή, αλλά ένα σημείο καμπής για ολόκληρη την περιοχή – μετά τον Σπιτάκ, η Αρμενία δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια. Η Λίλιθ στον 7ο οίκο (Παρθένος) υποδεικνύει τη σκιώδη πλευρά των συνεργασιών – εξωτερική βοήθεια που ήταν και ευλογία και κατάρα, ανοίγοντας τη χώρα σε εξωτερικές επιρροές, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής πίεσης. Από την άποψη της ανθρωπότητας, ο Σπιτάκ έγινε σύμβολο του πώς η γεωλογία και η πολιτική μπορούν να συγχωνευτούν σε ένα σημείο ρήξης. Αυτό το γεγονός υπενθύμισε ότι κάτω από τα πόδια μας δεν υπάρχει στέρεο έδαφος, αλλά μια λεπτή κρούστα, και ότι οποιαδήποτε αυτοκρατορία, οποιοδήποτε σύστημα, είναι απλώς μια προσωρινή κατασκευή πάνω από το αιώνιο χάος.
📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
Ο σεισμός του Σπιτάκ είναι ένα κλασικό παράδειγμα αυτού που η μουντανή αστρολογία αποκαλεί «έκρηξη καρδινάλιου κόμβου». Το σχήμα Τ-τετραγώνου με τον Άρη στον Κριό, τον Χείρωνα στον Καρκίνο και τον Ποσειδώνα στον Αιγόκερω είναι το αρχέτυπο «χτύπημα στο σπίτι»: ο Άρης επιτίθεται, ο Ποσειδώνας διαβρώνει, και ο Χείρωνας στερεώνει την πληγή στο πιο ευάλωτο σημείο (Καρκίνος – σπίτι, οικογένεια, μητέρα). Μάθημα: όταν στον χάρτη ενός γεγονότος υπάρχει στελλίουμ στον Αιγόκερω και ακριβές τετράγωνο Άρη-Ποσειδώνα, περίμενε ξαφνική καταστροφή θεμελίων – φυσικών ή κοινωνικών. Αυτό το ίδιο μοτίβο βλέπουμε σε χάρτες άλλων μεγάλων καταστροφών: ο σεισμός στο Μεξικό (1985) – εκεί επίσης υπήρχε τετράγωνο του Άρη προς τον Ποσειδώνα, αν και σε άλλα ζώδια. Μάθημα δεύτερο: η σύνοδος του Κρόνου με τον Ουρανό στον Αιγόκερω είναι πάντα μια «σεισμική» όψη, όχι μόνο με την κυριολεκτική, αλλά και με τη μεταφορική έννοια: σπάει κυβερνήσεις, οικονομίες και κτίρια. Την επόμενη φορά που θα συμβεί αυτή η σύνοδος θα είναι το 2032–2033 (στους Διδύμους) και το 2047–2048 (στον Ταύρο) – μπορούμε να περιμένουμε τεκτονικές μετατοπίσεις, αλλά σε άλλες περιοχές. Τρίτο μάθημα: ο Χείρωνας σε αντίθεση με αργούς πλανήτες (όπως εδώ) είναι ένα μακροχρόνιο τραύμα που θα «αντηχεί» για δεκαετίες. Κάθε φορά που ένας διερχόμενος πλανήτης περνά από 5–6° Καρκίνου ή Αιγόκερω, η πληγή ανοίγει ξανά.
📚 Ιστορικοί παραλληλισμοί και επανάληψη του κύκλου
Το γεγονός συνέβη στην πλανητική εποχή Δία-Κρόνου, συγκεκριμένα στη φάση «αύξουσα» (waxing) μεταξύ αντίθεσης (1980) και τετραγώνου (2000). Αυτή η φάση (1980–2000) χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη ένταση, πάλη παλαιού και νέου, διάλυση αυτοκρατοριών. Συγκεκριμένα, το 1988 είναι η χρονιά που ο Κρόνος και ο Ουρανός πλησίαζαν στον Αιγόκερω. Την προηγούμενη φορά που ο Κρόνος και ο Ουρανός συναντήθηκαν στον Αιγόκερω ήταν το 1941–1942 – στο απόγειο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ολόκληρα κράτη κατέρρεαν. Τότε, αυτή η διαμόρφωση συνέπεσε με τη μάχη της Μόσχας, τη μάχη του Στάλινγκραντ και την αρχή της διάλυσης των αποικιακών αυτοκρατοριών. 47 χρόνια αργότερα (ένας κύκλος Κρόνου), η ίδια διαμόρφωση επέστρεψε, και πάλι – κατάρρευση συστήματος, η ΕΣΣΔ έτριζε από παντού, και ο σεισμός έγινε μεταφορά αυτής της πολιτικής ρήξης.
Η επόμενη επιστροφή παρόμοιας διαμόρφωσης – 2032–2033, όταν ο Κρόνος και ο Ουρανός θα συγκλίνουν στους Διδύμους στη φάση waxing. Αντί για Αιγόκερω (δομές, βουνά, γη) – Δίδυμοι (επικοινωνίες, μεταφορές, πληροφορία). Αυτό μπορεί να σημαίνει όχι φυσικό σεισμό, αλλά «πληροφοριακό» ή «τεχνολογικό» – κατάρρευση δικτύων, αεροπορικά δυστυχήματα, κυβερνοεπιθέσεις. Ωστόσο, η τροπικότητα θα παραμείνει καρδινάλια (οι Δίδυμοι είναι μεταβλητοί, οπότε θα είναι διαφορετικός τύπος ρήξης). Αν κοιτάξουμε το μοτίβο του Σπιτάκ: το Τ-τετράγωνο με τον Χείρωνα στον Καρκίνο είναι ο τραυματισμός του «σπιτιού» και της «μητέρας». Παρόμοιες διαμορφώσεις στην ιστορία συμπίπτουν με γεγονότα όπου υποφέρει ο άμαχος πληθυσμός, καταστρέφονται πόλεις. Για παράδειγμα, η 11η Σεπτεμβρίου 2001 είχε παρόμοιο μοτίβο: Άρης στον Καρκίνο (επίθεση στο σπίτι), Ποσειδώνας στον Υδροχόο (χάος), Ουρανός στον Τοξότη (αιφνιδιασμός). Εκεί επίσης υπήρχε Τ-τετράγωνο.
Μια άλλη σημαντική παραλληλία – ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού (19 Σεπτεμβρίου 1985). Σε εκείνον τον χάρτη υπήρχε επίσης ένα ισχυρό στελλίουμ: Κρόνος στον Σκορπιό, Ουρανός στον Τοξότη, Ποσειδώνας στον Αιγόκερω – και πάλι τετράγωνο Άρη προς Ποσειδώνα. Η διαφορά: το Μεξικό συνέβη στη φάση της αντίθεσης Δία και Κρόνου (1980–1981), που έδωσε έναν πιο «κοινωνικό» χαρακτήρα στην καταστροφή (πάλη κατά της διαφθοράς, πτώση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση). Ο Σπιτάκ – στη φάση της προσέγγισης, που έδωσε μια «ανάμειξη φύσης και πολιτικής».
Ο κύκλος Δία-Κρόνου το 1988 είχε διανύσει 308° από την αντίθεση του 1980. Ο σεισμός συνέβη όταν ο Δίας κατευθυνόταν προς τη σύνοδο με το IC και εισερχόταν σε τετράγωνο προς τη δική του γενέθλια θέση. Αυτό υποδεικνύει μια σύνδεση με την «κρίση του μέσου του κύκλου» – τέτοια σημεία συνήθως συμπίπτουν με σοβαρές διορθώσεις πορείας. Αν κοιτάξουμε ιστορικές παραλληλίες της ίδιας φάσης: το 1918–1919 (ανάλογη φάση) ήταν το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και η ισπανική γρίπη, το 1948–1949 – η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, το 1978–1979 – η Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν. Κάθε φορά – κατάρρευση του παλαιού και γέννηση του νέου μέσα από το χάος.
Μακροπρόθεσμη ηχώ: όταν ο Πλούτωνας πέρασε πάνω από τον γενέθλιο Κρόνο (1996–1998), στην Αρμενία συνέβη αλλαγή εξουσίας, πολιτική κρίση. Όταν ο διερχόμενος Ποσειδώνας επέστρεψε στις 9° Αιγόκερω (2003–2004) – νέο κύμα σεισμών στο Ιράν (Μπαμ, 2003). Όταν ο Ουρανός πέρασε πάνω από τον γενέθλιο Άρη (2017–2018) – η Αρμενία βίωσε τη «βελούδινη επανάσταση». Κάθε μία από αυτές τις διελεύσεις άνοιγε την παλιά πληγή, αλλά σε νέα τροχιά: όχι φύση, αλλά πολιτική.
Επιστροφή του κύκλου στην ίδια φάση: το 2048–2049, ο Κρόνος και ο Ουρανός θα συναντηθούν ξανά στον Ταύρο – αυτή θα είναι σχεδόν ακριβής επανάληψη της διαμόρφωσης του Σπιτάκ, αλλά με έμφαση στους πόρους, την οικονομία και τη γη. Πιθανόν, ένα νέο κύμα φυσικών καταστροφών που σχετίζονται με το υπέδαφος ή τη σεισμικότητα, αλλά αυτή τη φορά στη Λατινική Αμερική ή τη Νοτιοανατολική Ασία. Το μοτίβο του Σπιτάκ διδάσκει: όταν ο Άρης στον Κριό τετράγωνο Ποσειδώνα στον Αιγόκερω και Χείρωνα στον Καρκίνο – περίμενε χτύπημα στις ρίζες.
❓ Συχνές ερωτήσεις
Ερώτηση: Γιατί ο σεισμός συνέβη ακριβώς στην Αρμενία και όχι σε άλλο μέρος του πλανήτη, αφού οι όψεις ήταν παγκόσμιες;
Η τοπική πραγματοποίηση μιας παγκόσμιας όψης καθορίζεται από τη θέση των πλανητών στους οίκους για ένα δεδομένο σημείο. Στον χάρτη για τον Σπιτάκ, ο Ωροσκόπος στον Υδροχόο και ο Μεσουράνημα στον Σκορπιό «έδεσαν» τις όψεις σε μια συγκεκριμένη περιοχή: ο 4ος οίκος (θεμέλιο, γη, λαός) στον Ταύρο (σεισμικά ενεργή ζώνη – Καύκασος), και ο 9ος οίκος (Σκορπιός/Τοξότης) – περιοχή μεταξύ Κασπίας και Μαύρης Θάλασσας. Επιπλέον, ο Δίας ανάδρομος στον 4ο οίκο – «μοίρα της περιοχής»: ακριβώς εδώ, στη διασταύρωση τεκτονικών πλακών, πραγματοποιήθηκε το τετράγωνο Άρη-Ποσειδώνα. Το Αρμενικό Οροπέδιο είναι μια από τις πιο σεισμικές ζώνες του κόσμου, και οι όψεις απλώς «έπεσαν σε συντονισμό» με τη γεωλογία.
Ερώτηση: Μπορούσε αυτός ο σεισμός να προβλεφθεί αστρολογικά πριν από το γεγονός;
Τεχνικά ναι: η σύνοδος Κρόνου-Ουρανού στον Αιγόκερω (καταστροφή δομών) συν το τετράγωνο Άρη-Ποσειδώνα (αόρατη απειλή) είναι κλασικό σήμα φυσικών καταστροφών, ειδικά σεισμών. Το πρόβλημα είναι ότι η αστρολογία δεν υποδεικνύει το ακριβές γεωγραφικό σημείο χωρίς πρόσθετες τεχνικές (σταθεροί αστέρες, προόδους). Αστέρες όπως η Αλκυόνη και η Ηλέκτρα (Πλειάδες) συνδέονται παραδοσιακά με πένθος και καταστροφές στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο. Μπορούσε να προβλεφθεί ως «υψηλή πιθανότητα καταστροφικού γεγονότος σε σεισμογενή ζώνη τον Δεκέμβριο του 1988», αλλά όχι η ακριβής πόλη.
Ερώτηση: Γιατί οι καταστροφές ήταν τόσο μεγάλες – 25.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν;
Οι όψεις έδωσαν όχι μόνο την ίδια τη δόνηση, αλλά και τις συνέπειές της. Το Τ-τετράγωνο με τον Χείρωνα στον Καρκίνο είναι μια «βαθιά πληγή»: τα κτίρια κατέρρευσαν όχι μόνο από τη δόνηση, αλλά λόγω κακής κατασκευής (Χείρωνας στον Καρκίνο – ελαττώματα στα θεμέλια, οικονομία στην ασφάλεια). Το στελλίουμ στον 9ο οίκο (Σελήνη-Αφροδίτη-Πλούτωνας) είναι η καταστροφή σχολείων, νοσοκομείων και πολιτιστικών κέντρων. Ο Άρης στον Κριό στον 2ο οίκο – είναι οι πόροι (έλλειψη βαρέος εξοπλισμού, καθυστερήσεις βοήθειας). Όλα μαζί δημιούργησαν μια τέλεια καταιγίδα: φυσική δύναμη + ανθρώπινη αμέλεια + υλικοτεχνική κατάρρευση.
Ερώτηση: Πώς συνδέεται αυτός ο χάρτης με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, που συνέβη 3 χρόνια αργότερα;
Άμεση αστρολογική γραμμή: στον χάρτη του Σπιτάκ βλέπουμε ένα στελλίουμ στον Αιγόκερω (Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας) – αυτή είναι η καταστροφή παλαιών δομών. Η διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 συνέβη όταν ο διερχόμενος Πλούτωνας εισήλθε στο ζώδιο του Τοξότη (1995), και ο Κρόνος και ο Ουρανός στον Υδροχόο (1991). Αλλά η ρίζα βρίσκεται στο 1988–1989: η σύνοδος Κρόνου-Ουρανού στον Αιγόκερω «ράγισε» το θεμέλιο του σοβιετικού συστήματος. Ο Σπιτάκ έγινε καταλύτης: έδειξε την αδυναμία του κράτους να αντιμετωπίσει την καταστροφή, αποκάλυψε διαφθορά, οικονομική αδυναμία. Η Λίλιθ στον 7ο οίκο (σχέσεις με άλλες χώρες) – βοήθεια από το εξωτερικό που υπονόμευσε τον μύθο της αυτάρκειας της ΕΣΣΔ. Ο σεισμός έγινε «το πρώτο καρφί στο φέρετρο» της Ένωσης.
Ερώτηση: Ποια άλλα γεγονότα στην παγκόσμια ιστορία είχαν παρόμοιο χάρτη;
Ο Μεγάλος Σεισμός της Λισαβόνας (1755) – ο χάρτης δεν μπορεί να αποκατασταθεί αξιόπιστα, αλλά είναι γνωστό ότι υπήρχε Κρόνος στον Τοξότη σε αντίθεση με τον Ουρανό στους Διδύμους. Ο σεισμός στην Πόλη του Μεξικού (1985) – παρόμοιο στελλίουμ σε Σκορπιό-Τοξότη-Αιγόκερω, το ίδιο τετράγωνο Άρη-Ποσειδώνα. Ο σεισμός στο Τανγκσάν (1976) – εκεί υπήρχε τετράγωνο Άρη προς Ουρανό σε σύνοδο με Πλούτωνα. Το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο: ένας ταχύς πλανήτης (Άρης ή Ουρανός) πλήττει έναν αργό (Ποσειδώνας ή Πλούτωνας) σε καρδινάλια ζώδια. Από μη φυσικά γεγονότα – η έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (Σεπτέμβριος 1939) είχε παρόμοιο Τ-τετράγωνο Άρη-Κρόνου-Ποσειδώνα, αλλά σε μεταβλητά ζώδια. Ο Σπιτάκ είναι μοναδικός ακριβώς λόγω της παρουσίας τριών ακριβών όψεων ταυτόχρονα: Άρης τετράγωνο Ποσειδώνα, Κρόνος σύνοδος Ουρανού, και Χείρωνας στο κέντρο του Τ-τετραγώνου.