🪐 Ο αστρολογικός συμφραζόμενος της στιγμής
Ο ουρανός εκείνη την προαυγή ώρα ήταν οπλισμένος σαν τη σκανδάλη ενός περιστρόφου. Ο κύριος «πυροδοτικός μηχανισμός» — ένας ακριβέστατος Τ-τετράγωνος μεταξύ Ερμή (26° Αιγόκερω), Δία (25° Κριού) και Κρόνου (28° Καρκίνου, ανάδρομου). Δεν πρόκειται απλώς για μια σύγκρουση πλανητών — είναι ο αρχιτεκτονικός σκελετός ολόκληρου του χάρτη. Ο Δίας στον Κριό, σε τετράγωνο με τον Κρόνο στον Καρκίνο — μια κλασική ρήξη ανάμεσα στην «πίστη στο θαύμα» (Δίας) και τη «σιδερένια αναγκαιότητα της τάξης» (Κρόνος), με τον Κρόνο μάλιστα ανάδρομο, δηλαδή το παρελθόν, η παράδοση, το «παλαιό καθεστώς» δεν λειτουργούν πλέον, αλλά εξακολουθούν να προσκολλώνται στη ζωή. Ο Ερμής στον Αιγόκερω, σφηνωμένος ανάμεσά τους σε ακριβές τετράγωνο με τον Δία (1.2°) και αντίθεση με τον Κρόνο (1.9°), είναι το νεύρο, η πληροφορία, ο λόγος που έγινε μοιραίος. Ο Ρασπούτιν ήταν ακριβώς αυτός ο «λόγος» — προφορική προφητεία, κουτσομπολιό, θρύλος — και αυτός ο λόγος συντονίστηκε με την κρατική μηχανή (Αιγόκερως, 3ος οίκος) και τα οικογενειακά θεμέλια (Κρόνος στον Καρκίνο, 9ος οίκος).
Υπάρχει όμως και ένα άλλο κρυφό, αλλά ισχυρό στρώμα: ο Ήλιος στον Αιγόκερω (8°) σε ακριβή αντίθεση με τον Πλούτωνα στον Καρκίνο (3°, τροχιά 4.8°). Αυτό δεν είναι ένα όψη της ημέρας — είναι μια όψη εποχής. Ο Πλούτωνας στον Καρκίνο (1912–1939) συνέτριβε τις «ρίζες», το «γένος», τον «οίκο» των Ρομανόφ, ενώ ο Ήλιος στον Αιγόκερω συνέτριβε το κράτος, την ιεραρχία, τον ηγεμόνα. Αυτή η αντίθεση είναι σαν ένας κεραυνός που χτυπά το κατάρτι ενός πλοίου: δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι, αλλά είναι αυτή που έκαψε το σύστημα. Ο Πλούτωνας είναι ανάδρομος — η καταστροφή ερχόταν από μέσα, από τα σπλάχνα της ίδιας της αυτοκρατορίας, και όχι από έξω.
Ο Κρόνος στον Καρκίνο συνδέεται με τον Ποσειδώνα (τροχιά 5.5°) — αυτή είναι μια «πλημμύρα» της παράδοσης από ψευδαισθήσεις. Ο Ρασπούτιν ήταν αυτή η «ομίχλη»: ένας χωρικός-μυστικιστής που έγινε το στήριγμα του θρόνου. Ο Ποσειδώνας σε σύνοδο με τη Λίλιθ (Μαύρη Σελήνη, 1.6°) — ένα δηλητηριώδες μείγμα εξαπάτησης, αίρεσης, σκοτεινής γοητείας και μοιραίας γυναίκας (Λίλιθ στον 9ο οίκο — «ξένη πίστη», «ξένος νόμος»). Και όλο αυτό επικάθεται στη σύνοδο του Κρόνου με τη Λίλιθ μέσω του Ποσειδώνα — η εξουσία τυλιγμένη σε μια αχλύ.
Ο Άρης στον Αιγόκερω (21°) σε έναν στελλίο με τον Ήλιο και τον Ερμή — αυτό είναι το «χτύπημα», το «όπλο», η «αποφασιστικότητα», αλλά ο Άρης δεν είναι απλώς στον στελλίο — βρίσκεται σε σύνοδο με τον Ράχου (Βόρειο Δεσμό, 1.3°) και τη Σελήνη (Λευκή Σελήνη, 1.7°). Αυτό σημαίνει ότι η δολοφονία δεν ήταν απλώς βία — ήταν καρμικά «αναγκαία» (Ράχου) και ταυτόχρονα «καθαγιασμένη» (Σελήνη) στα μάτια των δολοφόνων. Ενεργούσαν ως «όργανα της μοίρας», εξαγνίζοντας την πατρίδα. Ο Άρης σε εξάγωνο με τον Χείρωνα (0.3°) — η πληγή προκαλείται από έναν «θεραπευτή», και αυτό το χτύπημα είναι «θεραπευτικό» για κάποιους, θανατηφόρο για άλλους.
Και τέλος, η Αφροδίτη στον Τοξότη (9°) στον 1ο οίκο (ωροσκόπος Σκορπιός) σε τρίγωνο με τον Ποσειδώνα (5.4°) — η εικόνα της «μοιραίας γυναίκας», του πειρασμού, της ίντριγκας. Ήταν η πριγκίπισσα Ίρις Γιουσούποβα (ή, σύμφωνα με τον θρύλο, η μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα) που παρέσυρε τον Ρασπούτιν στην παγίδα. Η Αφροδίτη σε τρίγωνο με τον Ποσειδώνα είναι η «αγάπη-εξαπάτηση», η «ομορφιά που οδηγεί στην άβυσσο». Ο Αντάρης στην Αφροδίτη (αστέρι «Φύλακας της Δύσης») — πολεμικότητα, προστασία, αλλά και κίνδυνος: οι δολοφόνοι έβλεπαν τους εαυτούς τους ως προστάτες της Ρωσίας.
Συμπέρασμα: ο ουρανός κρατούσε οπλισμένες τρεις σκανδάλες — την πληροφοριακή (Ερμής), την εξουσιαστική (Κρόνος) και την ψευδαισθησιακή (Ποσειδώνας). Και όταν ο Δίας (θαύμα, ελπίδα) συγκρούστηκε με τον Κρόνο (τάξη, παρελθόν), όλα κατέρρευσαν.
## ⚡ Δυναμική και ισχύς του γεγονότος
Γιατί ακριβώς στις 30 Δεκεμβρίου 1916 (17 Δεκεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο); Αστρολογικά, είναι η στιγμή που η «τεντωμένη χορδή» έσπασε. Ο χάρτης δεν δείχνει απλώς μια δολοφονία, αλλά μια τελετουργική θυσία, που πραγματοποιήθηκε στο όνομα της «σωτηρίας της Ρωσίας» — και αυτό ακριβώς την κατέστησε καταστροφή.
Ο στελλίος στον Αιγόκερω (Ήλιος, Ερμής, Άρης) στον 2ο οίκο — αυτός είναι ένας «οικονομικο-κρατικός κόμβος». Ο Ρασπούτιν δεν ήταν απλώς ένας «γέροντας» — ήλεγχε τους διορισμούς υπουργών και, μέσω της τσαρίνας, και τον προϋπολογισμό. Η δολοφονία ήταν μια απόπειρα «ανακατάληψης του ελέγχου των πόρων». Αλλά ο στελλίος στον Αιγόκερω είναι ένας «ψυχρός υπολογισμός», και δεν έλαβε υπόψη ότι σκοτώνοντας ένα «σύμβολο», δεν σκοτώνεις αυτό που συμβολίζει. Ο Άρης (21° Αιγόκερω) σε ακριβή σύνοδο με τον Ράχου (20°28') — ένας καρμικός κόμβος: δεν είναι απλώς μια δολοφονία, είναι η «εκκίνηση του προγράμματος αυτοκαταστροφής» της δυναστείας.
Ο Τ-τετράγωνος με τη συμμετοχή του Άρη στον Αιγόκερω (21°) — αυτό είναι ένα «αστραπιαίο χτύπημα» στην «παλαιά τάξη» (Κρόνος στον Καρκίνο). Αλλά ο Άρης σε τετράγωνο με τον Δία (3.8°) — το χτύπημα δόθηκε «στα τυφλά», χωρίς στρατηγική, με πίστη σε ένα «θαύμα» (Δίας στον Κριό), ότι μετά τον θάνατο του Ρασπούτιν όλα θα διορθωθούν. Αυτό δεν συνέβη — αντιθέτως, το χάος εντάθηκε. Το τετράγωνο του Άρη με τον Δία είναι μια «υπερεκτίμηση δυνάμεων», μια «νίκη που οδηγεί σε ήττα».
Ο Ερμής σε αντίθεση με τον Κρόνο (1.9°) — «ο λόγος ενάντια στον νόμο». Ο Ρασπούτιν ήταν η «προφορική παράδοση» (Ερμής), ενώ ο Κρόνος ήταν ο «γραπτός νόμος» της αυτοκρατορίας. Η αντίθεση σημαίνει ότι δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν. Η δολοφονία — μια ρήξη της επικοινωνίας, όπου ο «λόγος» σκοτώνεται από τον «νόμο», αλλά και ο «νόμος» χάνει τη νομιμότητά του.
Η Σελήνη στους Ιχθύες (19°) στον 4ο οίκο — η «ψυχή του έθνους», οι «ρίζες», η «μητρότητα». Η Σελήνη σε σύνοδο με τον Χείρωνα (2.6°) — η «πληγή του έθνους», η «μητέρα-Ρωσία» υποφέρει. Ο Άρης σε εξάγωνο με αυτή τη Σελήνη (2.2°) — «ένα χτύπημα που δόθηκε για να σωθεί η μητέρα», αλλά ο Χείρων είναι η «πληγή που δεν επουλώνεται». Η δολοφονία του Ρασπούτιν δεν έσωσε τη μοναρχία — της προκάλεσε μια θανάσιμη πληγή.
Ο Ήλιος σε αντίθεση με τον Πλούτωνα (4.8°) — ο «θάνατος του ηγέτη» ως «αναγέννηση του κράτους». Αλλά ο Πλούτωνας στον Καρκίνο είναι ο «θάνατος του γένους», και η αντίθεση με τον Ήλιο στον Αιγόκερω είναι ο «θάνατος του ηγεμόνα». Τρεις μήνες μετά τη δολοφονία ξεκίνησε η Επανάσταση του Φεβρουαρίου. Οκτώ μήνες μετά — η Οκτωβριανή Επανάσταση. Αυτό δεν είναι σύμπτωση — είναι η εκπλήρωση της όψης.
Ήταν η έκβαση προκαθορισμένη; Ναι, αστρολογικά — ναι. Ο Τ-τετράγωνος Ερμής-Δίας-Κρόνος είναι μια «μοίρα δεμένη με την πληροφορία για την επιβίωση». Ο Ρασπούτιν ήταν ο «πληροφοριοδότης» (γράμματα, τηλεγραφήματα, προφητείες), και ο θάνατός του έγινε το «τελευταίο μήνυμα» — ότι η μοναρχία δεν είναι πλέον ικανή να κυβερνήσει. Η Σελήνη (Λευκή Σελήνη) στον στελλίο με τον Άρη και τον Ερμή — οι δολοφόνοι πίστευαν ειλικρινά ότι έκαναν ένα «λευκό έργο». Αλλά αυτή ακριβώς η πίστη κατέστησε τη δολοφονία τόσο μοιραία.
## 🌊 Συνέπειες — πλανητικά κύματα
Μετά τη δολοφονία ξεκίνησε μια χιονοστιβάδα που ο ουρανός είχε ήδη προγραμματίσει. Ο Κρόνος στον Καρκίνο (28°) — το «τέλος του παλαιού οίκου», και είναι ανάδρομος, δηλαδή το «παρελθόν επιστρέφει» με τη μορφή της επανάστασης. Τρεις μήνες αργότερα, ο Κρόνος εισήλθε στο ζώδιο του Λέοντα (Φεβρουάριος 1917) — ο «θάνατος της μοναρχίας». Και όταν ο Κρόνος έφτασε στις 28° του Λέοντα (Αύγουστος 1917) — το κίνημα του Κορνίλοφ, η τελευταία απόπειρα να σωθεί η τάξη.
Ο Δίας στον Κριό (25°) — η «πίστη στη νέα τάξη». Δέκα μήνες αργότερα (Οκτώβριος 1917) ο Δίας εισήλθε στον Ταύρο (8°), και στη Ρωσία ανέλαβαν την εξουσία οι Μπολσεβίκοι, οι οποίοι «κατάσχεσαν» (Ταύρος) την «πίστη» (Δίας). Ο Δίας σε τετράγωνο με τον Κρόνο (3.1°) τη στιγμή της δολοφονίας — αυτή είναι η «ρήξη μεταξύ πίστης και νόμου». Δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Δίας πέρασε από τον Ταύρο και τους Διδύμους (1918–1919), συνέβη η δολοφονία της τσαρικής οικογένειας (17 Ιουλίου 1918). Ο Πλούτωνας στον Καρκίνο (3°) — η «δολοφονία του γένους», και στις 16 Ιουλίου 1918 ο Πλούτωνας βρισκόταν στις 4° του Καρκίνου — μια ακριβής ενεργοποίηση της αντίθεσης προς τον γενέθλιο Ήλιο του χάρτη του Ρασπούτιν; Όχι, αλλά είναι μια ενεργοποίηση του γενικού θέματος: ο Πλούτωνας στον Καρκίνο καταστρέφει τις «ρίζες».
Ο Άρης στον Αιγόκερω (21°) — το «χτύπημα στο κράτος». Δύο χρόνια αργότερα (1918) ο Άρης επέστρεψε στις 21° του Αιγόκερω τον Μάρτιο-Απρίλιο του 1918 — η έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου. Ο Ράχου (Βόρειος Δεσμός) στις 20°28' του Αιγόκερω — το «καρμικό σημείο». 18.5 χρόνια αργότερα (κύκλος του Ράχου) — Ιούλιος 1935 — η έναρξη της Μεγάλης Τρομοκρατίας στην ΕΣΣΔ (σταλινικές εκκαθαρίσεις). Ο Ράχου «επέστρεψε» στις 20° του Αιγόκερω, ενεργοποιώντας τη «δολοφονία ως μέθοδο διακυβέρνησης».
Ο Ερμής στον Αιγόκερω (26°) — η «πληροφορία παγωμένη στην ιεραρχία». Δέκα χρόνια αργότερα (1926) ο Ερμής επέστρεψε στις 26° του Αιγόκερω τον Δεκέμβριο του 1926 — η «δολοφονία της πληροφορίας» (λογοκρισία, απαγόρευση βιβλίων, έναρξη της σταλινικής προπαγάνδας). Ο Ποσειδώνας σε σύνοδο με τη Λίλιθ (4° Λέοντα) — η «ψευδαίσθηση ως όπλο». 14 χρόνια αργότερα (1930) ο Ποσειδώνας εισήλθε στην Παρθένο, και η «ψευδαίσθηση» (Ποσειδώνας) έγινε «σύστημα» (Παρθένος) — η έναρξη των σταλινικών πενταετών σχεδίων, ο μύθος του «λαμπρού μέλλοντος».
Κρόνος-Ποσειδώνας (5.5°) — η «καταστροφή ψευδαισθησιακών δομών». Αυτή η όψη ήταν ακριβής στον γενέθλιο χάρτη και εκτυλισσόταν επί δεκαετίες. Όταν ο Κρόνος και ο Ποσειδώνας ξανασυνδέθηκαν (το 1989, στις 10° του Αιγόκερω) — η πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το τέλος της σοβιετικής αυτοκρατορίας. Ο κύκλος του «Ρασπούτιν» διήρκεσε 73 χρόνια — από τη δολοφονία μέχρι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991. Ο Πλούτωνας στον Καρκίνο (1912–1939) είναι το «γενετικό τραύμα» της Ρωσίας, και οι συνέπειές του είναι ορατές ακόμα και σήμερα.
## 🌍 Συμβολισμός για την ανθρωπότητα
Η δολοφονία του Ρασπούτιν δεν είναι ένα τοπικό δράμα, αλλά ένα παγκόσμιο αρχετυπικό σενάριο. Ο χάρτης είναι ο «θάνατος του συμβόλου», η «ρήξη μεταξύ του ιερού και του βέβηλου». Ο Ρασπούτιν ήταν μια μορφή στην οποία συνέκλιναν η «θρησκεία» (Ποσειδώνας, 9ος οίκος) και η «εξουσία» (Κρόνος, Καρκίνος). Η δολοφονία του είναι μια «τελετουργική θυσία» στο όνομα της «σωτηρίας του έθνους», αλλά οδήγησε στην «καταστροφή του έθνους».
Ο Πλούτωνας στον Καρκίνο (1912–1939) είναι μια εποχή «αναγέννησης μέσω της καταστροφής των ριζών». Σε όλο τον κόσμο γίνονταν επαναστάσεις (Κίνα, 1911· Ρωσία, 1917· Γερμανία, 1918· Τουρκία, 1923). Ο Πλούτωνας στον Καρκίνο είναι ο «θάνατος των παλαιών δυναστειών» και η «γέννηση ολοκληρωτικών ιδεολογιών». Ο Ρασπούτιν είναι ο προάγγελος αυτής της εποχής.
Ήλιος-Πλούτωνας (αντίθεση, 4.8°) — ο «θάνατος του ηγεμόνα ως αναγέννηση του κράτους». Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Ρασπούτιν — η δολοφονία του τσάρου Νικολάου Β' (1918). 23 χρόνια αργότερα — η δολοφονία του Τρότσκι (1940, ο Πλούτωνας ήταν ήδη στον Λέοντα). 35 χρόνια αργότερα — η δολοφονία του Στάλιν; Όχι, αλλά ο «θάνατος του τυράννου» ως μοτίβο.
Αφροδίτη-Αντάρης (1ος οίκος, 9° Τοξότη) — η «μοιραία γυναίκα», η «υπερασπίστρια της πατρίδας». Ο Αντάρης είναι το αστέρι του πολέμου και της προστασίας. Γυναίκες (πριγκίπισσα Γιουσούποβα, μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ) έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην παγίδευση του Ρασπούτιν. Αυτό είναι το αρχέτυπο της «γυναίκας-πολεμιστή» που σκοτώνει το «τέρας» (Ποσειδώνας+Λίλιθ) για να σώσει το «παιδί» (τον τσάρο).
Ερμής-Δίας-Κρόνος (Τ-τετράγωνος) — η «πληροφορία ως όπλο». Ο Ρασπούτιν ήταν ένας «πληροφοριακός ιός»: τα γράμματά του, οι φήμες, οι προφητείες του διαδίδονταν ταχύτερα από τις επίσημες ειδήσεις. Η δολοφονία ήταν μια απόπειρα να «κλείσει το στόμα» του ιού, αλλά αυτό τον ενίσχυσε: μετά τον θάνατο του Ρασπούτιν, ο θρύλος του μεγάλωσε σε μύθο. Αυτό είναι ένα μάθημα για τη σύγχρονη εποχή: στην εποχή του διαδικτύου, είναι αδύνατο να «σκοτώσεις» την πληροφορία.
Άρης-Ράχου-Σελήνη (21° Αιγόκερω) — «δολοφονία στο όνομα του καλού». Η Σελήνη είναι η «λευκή μαγεία», η «σωτηρία». Οι δολοφόνοι πίστευαν ότι σώζουν τη Ρωσία από τον Ρασπούτιν. Αλλά ο Άρης σε τετράγωνο με τον Δία — «οι καλές προθέσεις οδηγούν στην κόλαση». Αυτό είναι το αρχέτυπο του «εγκλήματος για έναν ανώτερο σκοπό», που επαναλαμβάνεται στην ιστορία: η δολοφονία του Καίσαρα (44 π.Χ.), η δολοφονία του Λίνκολν (1865), η δολοφονία του Κένεντι (1963). Όλοι — «σωτήρες του έθνους» που πυροδότησαν ακόμη μεγαλύτερο χάος.
## 📜 Αστρολογικά μαθήματα και μοτίβα
Το κύριο μάθημα: Ο Τ-τετράγωνος μεταξύ των πλανητών του «λόγου», της «πίστης» και του «νόμου» εκρήγνυται πάντα όταν η πληροφορία παύει να χωράει στα πλαίσια του συστήματος. Ο Ρασπούτιν είναι η «πληροφορία» (Ερμής) που δεν χωρούσε στην «ιεραρχία» (Κρόνος) και δεν εντασσόταν στην «επίσημη πίστη» (Δίας). Η δολοφονία είναι μια απόπειρα «αφαίρεσης» της πληροφορίας, αλλά αυτή απλώς μεταλλάσσεται.
Δεύτερο μάθημα: Ο Άρης σε σύνοδο με τον Ράχου και τη Σελήνη είναι ένα «καρμικό χτύπημα» που φαίνεται «εξαγνιστικό», αλλά πυροδοτεί μη αναστρέψιμες διαδικασίες. Κάθε βία που ασκείται με «καθαρή συνείδηση» έχει τις πιο καταστροφικές συνέπειες. Η ιστορία διδάσκει: οι «σωτήρες» γίνονται συχνά «νεκροθάφτες».
Τρίτο μάθημα: Ήλιος-Πλούτωνας — η αντίθεση «ηγέτης-θάνατος». Αυτή η όψη λέει: «ο ηγεμόνας πρέπει να πεθάνει για να γεννηθεί ένα νέο κράτος». Αλλά αν ο ηγεμόνας πεθάνει βίαια, το νέο κράτος γεννιέται τραυματισμένο. Ο θάνατος του Νικολάου Β', ο θάνατος του Ρασπούτιν — είναι τα «γενετικά τραύματα» της Ρωσίας, που θεραπεύονται επί δεκαετίες.
Τέταρτο μάθημα: Ποσειδώνας-Λίλιθ (1.6°) στον 9ο οίκο — «θρησκεία που έγινε δηλητήριο». Ο Ρασπούτιν είναι ο «άγιος διάβολος», ο «προφήτης-απατεώνας». Αυτό είναι ένα μοτίβο: όταν η πνευματικότητα αναμειγνύεται με την εξουσία, προκύπτει το «δηλητήριο» (Λίλιθ). Στην ιστορία αυτό επαναλήφθηκε: ο «ιερός πόλεμος» (Σταυροφορίες), οι «θρησκευτικές αιρέσεις» (Τζόουνς, Κορές), ο «πολιτικός μεσσιανισμός» (Χίτλερ, Μουσολίνι).
Πέμπτο μάθημα: Ερμής-Κρόνος (αντίθεση, 1.9°) — «ο λόγος ενάντια στον νόμο». Αυτή η όψη διδάσκει ότι η «αλήθεια» (Ερμής) δεν μπορεί να είναι «νόμιμη» (Κρόνος) αν ο νόμος είναι ψέμα. Ο Ρασπούτιν έλεγε την αλήθεια για την αδυναμία του τσάρου, αλλά αυτή η αλήθεια ήταν απαγορευμένη. Η δολοφονία ήταν μια απόπειρα να σκοτωθεί η αλήθεια. Αλλά η αλήθεια δεν πεθαίνει — επιστρέφει ως επανάσταση.
Έκτο μάθημα: Σελήνη-Χείρων (2.6°) στον 4ο οίκο — «η πληγή του έθνους που δεν επουλώνεται». Η δολοφονία του Ρασπούτιν δεν έλυσε το πρόβλημα, απλώς το βάθυνε. Αυτό είναι ένα μοτίβο: η «συμβολική δολοφονία» δεν θεραπεύει, αλλά δημιουργεί έναν μύθο που ζει για αιώνες.
## 📚 Ιστορικές παραλληλίες και επανάληψη του κύκλου
Η πλανητική εποχή — Δίας-Κρόνος (κύκλος 20 ετών). Η δολοφονία του Ρασπούτιν συνέβη στη φάση «waxing» (αύξουσα), δηλαδή «συσσώρευση έντασης πριν από τη ρήξη». Ο Δίας και ο Κρόνος βρίσκονταν σε τετράγωνο (90°) — αυτή είναι μια «κρίση ανάπτυξης», μια «σύγκρουση πίστης και νόμου». Όταν ο Δίας και ο Κρόνος ήταν σε τετράγωνο το 1916, ήταν μια «κρίση διακυβέρνησης». Όταν ήταν σε σύνοδο το 1921 (8° Ζυγού) — «γέννηση μιας νέας τάξης» (ΕΣΣΔ, Κοινωνία των Εθνών). Όταν ήταν σε αντίθεση το 1930 — «παγκόσμια κρίση» (Μεγάλη Ύφεση, άνοδος του ναζισμού). Όταν ήταν ξανά σε τετράγωνο το 1940 — «Β' Παγκόσμιος Πόλεμος».
Συγκεκριμένες παραλληλίες:
- Η δολοφονία του Καίσαρα (44 π.Χ.). Αναλογία: Ο Ρασπούτιν είναι ο «προφήτης», ο Καίσαρας ο «δικτάτορας». Και οι δύο σκοτώθηκαν από «σωτήρες της δημοκρατίας» (Βρούτος, Γιουσούποφ). Και οι δύο δολοφονίες οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο και αλλαγή καθεστώτος. Στον χάρτη του Καίσαρα (15 Μαρτίου 44 π.Χ.) ο Δίας βρισκόταν στις 16° του Καρκίνου, ο Κρόνος στις 12° του Σκορπιού — παρόμοιο τετράγωνο μεταξύ «πίστης» και «νόμου». Η δολοφονία του Καίσαρα — «θάνατος της παλαιάς τάξης», γέννηση της αυτοκρατορίας. Η δολοφονία του Ρασπούτιν — «θάνατος της παλαιάς Ρωσίας», γέννηση της ΕΣΣΔ.
- Η δολοφονία του Λίνκολν (14 Απριλίου 1865). Αναλογία: Ο Λίνκολν είναι ο «ελευθερωτής», ο Ρασπούτιν το «κακό πνεύμα». Και οι δύο σκοτώθηκαν σε μια στιγμή «καμπής» (ο Λίνκολν μετά τη νίκη στον Εμφύλιο, ο Ρασπούτιν παραμονές της επανάστασης). Στον χάρτη του Λίνκολν ο Κρόνος βρισκόταν στις 22° του Σκορπιού, ο Δίας στις 18° των Διδύμων — ένα τετράγωνο, παρόμοιο με τον Τ-τετράγωνο του 1916. Η δολοφονία του Λίνκολν — «θάνατος της ελπίδας», έναρξη της Ανασυγκρότησης, η οποία απέτυχε. Η δολοφονία του Ρασπούτιν — «θάνατος της ψευδαίσθησης», έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου.
- Η δολοφονία του Κένεντι (22 Νοεμβρίου 1963). Αναλογία: Ο Κένεντι είναι ο «νέος ηγέτης», ο Ρασπούτιν ο «παλαιός μύθος». Και οι δύο σκοτώθηκαν σε μια στιγμή «αλλαγής εποχών». Στον χάρτη του Κένεντι ο Δίας βρισκόταν στις 17° του Κριού, ο Κρόνος στις 23° των Ιχθύων — ένα τετράγωνο, παρόμοιο με τον Τ-τετράγωνο του 1916. Η δολοφονία του Κένεντι — «θάνατος του νέου συνόρου», έναρξη του Πολέμου του Βιετνάμ και της κρίσης εμπιστοσύνης. Η δολοφονία του Ρασπούτιν — «θάνατος του παλαιού κόσμου», έναρξη της επανάστασης.
- **Η δολοφονία του Φραγκίσκου Φερδινάνδου (28 Ιουνίου