Η ακριβής ώρα ίδρυσης της Αλγερίας είναι άγνωστη, επομένως η ερμηνεία βασίζεται στα ζώδια των πλανητών και τις όψεις, και όχι στους οίκους και τον ωροσκόπο.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Η Αλγερία είναι μια χώρα που ποτέ δεν συγχωρεί και ποτέ δεν ξεχνά. Δεν είναι απλώς υπερηφάνεια, είναι μια βαθιά, αποτυπωμένη στη γενετική μνήμη. Ο Ήλιος στον Καρκίνο δεν είναι ένα μαλακό και άνετο «οικιακό» ζώδιο, όταν βρίσκεται επικεφαλής ενός κράτους. Είναι ένας ερημίτης κάβουρας που καίει το καβούκι του για να χτίσει ένα καινούργιο από τα συντρίμμια του παλιού. Η Αλγερία είναι ένα έθνος του οποίου η ταυτότητα είναι χτισμένη στο τραύμα της αποικιοκρατίας και στον θρίαμβο της απελευθέρωσης. Ο Καρκίνος εδώ δεν δίνει απλώς πατριωτισμό, αλλά μια κοινωνία προσανατολισμένη στη φυλή, όπου η οικογένεια, η φυλή και η περιοχή είναι πιο σημαντικά από τους αφηρημένους νόμους. Ο εξωτερικός κόσμος γίνεται αντιληπτός ως μια πιθανή απειλή, εξ ου και η αιώνια επιφυλακτικότητα και η σκληρή προστασία της κυριαρχίας.
Ο Ερμής στους Διδύμους κάνει τους Αλγερινούς εκ γενετής διαπραγματευτές και διπλωμάτες, αλλά με διπλό πάτο. Είναι μια γλώσσα που μιλάει γαλλικά, αραβικά, βερβερικά — και σε καθεμία από αυτές μπορεί να ψεύδεται με διαφορετικό τρόπο. Η χώρα λατρεύει τα πνευματικά παιχνίδια, τις συζητήσεις και τις περίπλοκες ίντριγκες. Σε συνδυασμό με τον Ήλιο στον Καρκίνο, αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο: ένας Αλγερινός μπορεί να συζητά για ώρες για την πολιτική, αλλά ποτέ δεν θα σας πει τι πραγματικά σκέφτεται η οικογένειά του. Είναι ένας πολιτισμός όπου η πληροφορία είναι όπλο και η σιωπή είναι χρυσός.
Η Αφροδίτη στον Λέοντα είναι μια θεατρική, πομπώδης, σχεδόν μπαρόκ αγάπη για τη ζωή. Οι Αλγερινοί λατρεύουν την πολυτέλεια, τον χρυσό, τα ακριβά αυτοκίνητα και τις μεγαλόπρεπες χειρονομίες. Αλλά αυτό δεν είναι ηδονισμός της Αφροδίτης στον Ταύρο — είναι επίδειξη κύρους. «Το αξίζω αυτό, επειδή επέζησα». Ο συνδυασμός της Αφροδίτης στον Λέοντα με τον Άρη στον Ταύρο (πεισματάρικο, αντοχή, αργός θυμός) δημιουργεί μια κοινωνία όπου η γενναιοδωρία συνορεύει με τη σπατάλη, και η υπομονή με εκρηκτική οργή όταν ξεχειλίζει. Οι Αλγερινοί θα ταΐσουν έναν επισκέπτη μέχρι λιποθυμίας, αλλά αν προσβάλετε την τιμή τους — μην περιμένετε έλεος.
Ο Άρης στον Ταύρο είναι ο «αργός θυμός του ταύρου». Είναι μια χώρα που δεν ξεκινά πρώτη πόλεμο, αλλά αν την εξοργίσουν — θα αγωνιστεί μέχρι τέλους. Ο οκταετής πόλεμος για την ανεξαρτησία (1954-1962) είναι η πιο καθαρή εκδήλωση αυτού του Άρη: επίμονη, μεθοδική καταστροφή του εχθρού μέσω ανταρτοπολέμου, οικονομικής πίεσης και ψυχολογικής εξάντλησης. Η Αλγερία δεν παραδίδεται όταν χάνει μια μάχη — υποχωρεί, ανασυντάσσεται και χτυπά ξανά. Είναι μια οικονομία επιβίωσης, όπου οι πόροι (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, γη) είναι ιερές αγελάδες που δεν πρέπει να αγγίζονται.
ΡΟΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ο Δίας στους Ιχθύες σε ανάδρομη κίνηση είναι μια αποστολή «διάσωσης των καταπιεσμένων», αλλά με μια τραγική χροιά. Η Αλγερία βλέπει ειλικρινά τον εαυτό της ως τη φωνή του «τρίτου κόσμου», προστάτη των Παλαιστινίων, της Σαχράουι Αραβικής Δημοκρατίας, όλων των αντι-αποικιακών κινημάτων. Αλλά η ανάδρομη φύση του Δία σημαίνει ότι αυτή η αποστολή συχνά καταλήγει σε απομόνωση. Η Αλγερία θέλει να είναι ηγέτης, αλλά η ηγεσία της είναι ηγεσία στην αντιπολίτευση. Ενώνει όχι γύρω από μια ιδέα, αλλά γύρω από έναν κοινό εχθρό (Γαλλία, Δύση, Ισραήλ).
Το τρίγωνο του Ήλιου (Καρκίνος) με τον Δία (Ιχθύες) και τον Ποσειδώνα (Σκορπιός) είναι ένα «μεγάλο τρίγωνο νερού» που κάνει τη χώρα σχεδόν μυστικιστική στα μάτια του κόσμου. Η Αλγερία είναι μια «χώρα-σαμάνος». Προσελκύει συνωμοσιολόγους, επαναστάτες και τυχοδιώκτες. Γίνεται αντιληπτή ως ένας μυστηριώδης, επικίνδυνος, αλλά χαρισματικός παίκτης. Φυσικοί σύμμαχοι είναι χώρες με το στοιχείο του νερού στον πυρήνα τους: Ρωσία (Ήλιος στον Καρκίνο;), Ινδία (Ήλιος στον Καρκίνο), χώρες του Κόλπου (Δίας στους Ιχθύες). Σύγκρουση — με τη Γαλλία (μόνιμη σκιά), με το Μαρόκο (ανταγωνισμός για την ηγεσία στο Μαγκρέμπ), με τις ΗΠΑ (λόγω ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής).
Το εξάγωνο του Ερμή με την Αφροδίτη και το τρίγωνο του Ήλιου με τον Ποσειδώνα δίνουν μια εκπληκτική προπαγάνδα. Η Αλγερία ξέρει να παρουσιάζει τον εαυτό της ως θύμα, ακόμα κι όταν ενεργεί ως επιτιθέμενος. Η «διπλωματία των τζαμιών» της και η επιρροή της στις αφρικανικές ελίτ είναι μια ήπια δύναμη που λειτουργεί καλύτερα από τον στρατό. Αλλά το τετράγωνο του Κρόνου με τον Ποσειδώνα (βλ. παρακάτω) υπονομεύει αυτή την εμπιστοσύνη — ο κόσμος γνωρίζει ότι πίσω από τα όμορφα λόγια συχνά κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΙ
Η Αφροδίτη στον Λέοντα σε σύνοδο με τη Σελήνη και τον Ουρανό είναι μια οικονομία «πετρελαϊκού σεΐχη» με σοσιαλιστική ρητορική. Η χώρα κερδίζει από τους υδρογονάνθρακες (φυσικό αέριο, πετρέλαιο), αλλά ξοδεύει χρήματα σαν να μην υπάρχει αύριο. Η Αφροδίτη σε πύρινο ζώδιο συν τον Ουρανό σημαίνει γιγάντια, συχνά άσκοπα, έργα υποδομής που υποτίθεται ότι επιδεικνύουν ισχύ, αντί να αποφέρουν κέρδος (μετρό στο Αλγέρι, νέες πόλεις στην έρημο). Η Σελήνη εδώ σημαίνει ότι ο λαός απαιτεί άμεση διανομή του πλούτου, εξ ου και οι τεράστιες επιδοτήσεις σε ψωμί, καύσιμα, στέγαση, που πνίγουν τον προϋπολογισμό.
Ο Δίας στους Ιχθύες είναι μια οικονομία βασισμένη στην ελπίδα και τα χρέη. Η Αλγερία πιστεύει ότι «το πετρέλαιο δεν θα τελειώσει ποτέ» και σχεδιάζει τον προϋπολογισμό με βάση τις τιμές της ενέργειας, όχι την πραγματική παραγωγή. Είναι μια χώρα που εισάγει σχεδόν τα πάντα, εκτός από ενέργεια. Ο Κρόνος στον Υδροχόο (ανάδρομος) είναι η κατάρα της γραφειοκρατίας. Κάθε επιχείρηση που δεν συνδέεται με το κράτος ασφυκτιά στη γραφειοκρατία. Η ιδιωτική πρωτοβουλία θεωρείται απειλή. Η όψη του Κρόνου με τον Ποσειδώνα (τετράγωνο) είναι η χρόνια διαφθορά, όπου τα χρήματα εξαφανίζονται σε «μαύρες τρύπες» συμβολαίων.
Το δυνατό σημείο είναι ο Άρης στον Ταύρο + ο Πλούτωνας στην Παρθένο. Αυτό δίνει μια απίστευτη ικανότητα επιβίωσης. Όταν οι τιμές του πετρελαίου πέφτουν, η Αλγερία δεν καταρρέει, αλλά συρρικνώνεται, σαν σαγρέ δέρμα. Ο λαός είναι συνηθισμένος στις κρίσεις. Η αδυναμία είναι η έλλειψη διαφοροποίησης. Η οικονομία είναι μια μονοκαλλιέργεια. Κάθε προσπάθεια απομάκρυνσης από το πετρέλαιο (τουρισμός, πληροφορική, γεωργία) προσκρούει στο τετράγωνο του Άρη με τον Ουρανό — επαναστατικά άλματα αντί για ομαλές μεταρρυθμίσεις.
️ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ
Η κύρια σύγκρουση είναι το τετράγωνο του Άρη (Ταύρος) με τον Ουρανό (Λέων). Είναι «γη ενάντια στη φωτιά», παράδοση ενάντια στον εκσυγχρονισμό, χωριό ενάντια στην πόλη, Ισλάμ ενάντια στον εκκοσμικευτισμό. Ο Άρης στον Ταύρο είναι μια συντηρητική, εγκατεστημένη, γαιοκτητική κοινωνία που κρατιέται από τα θεμέλια. Ο Ουρανός στον Λέοντα είναι η νεολαία που θέλει άμεσες αλλαγές, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δικαίωμα στην εξέγερση. Η «Μαύρη Άνοιξη» του 2001 στην Καβυλία, οι διαμαρτυρίες του «Χιράκ» το 2019 — είναι εκρήξεις αυτού του τετραγώνου. Η χώρα βρίσκεται συνεχώς στο όριο μεταξύ «πρέπει να διατηρήσουμε τις παραδόσεις» και «πρέπει να τα κάψουμε όλα».
Η αντίθεση του Πλούτωνα (Παρθένος) με τον Χείρωνα (Ιχθύες) και τον Δία (Ιχθύες) είναι το τραύμα της αποικιοκρατίας που δεν επουλώνεται. Ο Πλούτωνας στην Παρθένο είναι «κάθαρση μέσω μικροδιαχείρισης». Το κράτος προσπαθεί να ελέγξει τα πάντα: από το τι φορούν οι γυναίκες μέχρι το ποια βιβλία εκδίδονται. Ο Χείρωνας στους Ιχθύες είναι η πληγή της συλλογικής μνήμης. Οι Αλγερινοί δεν μπορούν να ξεχάσουν 130 χρόνια γαλλικής κυριαρχίας και 200.000 νεκρούς στον πόλεμο της ανεξαρτησίας. Αυτό δημιουργεί ένα «σύνδρομο θύματος» που δικαιολογεί τον αυταρχισμό: «Υποφέραμε πάρα πολύ για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας τη δημοκρατία».
Το τετράγωνο του Κρόνου (Υδροχόος) με τον Ποσειδώνα (Σκορπιός) είναι η σύγκρουση μεταξύ νόμου και μυστικού. Ο Κρόνος στον Υδροχόο είναι η προσπάθεια οικοδόμησης ενός «κράτους πρόνοιας» με αυστηρούς κανόνες. Ο Ποσειδώνας στον Σκορπιό είναι μια βαθιά, δηλητηριασμένη σκιά: μυστικές υπηρεσίες, μαφία, ισλαμιστική παρανομία. Αυτή η όψη είναι η αιτία της «μαύρης δεκαετίας» (1991-2002), όταν ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ στρατού και ισλαμιστών στοίχισε 200.000 ζωές. Η χώρα προσπαθεί να είναι κοσμική, αλλά την κυνηγούν τα φαντάσματα του ριζοσπαστισμού.
ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Κρόνος στον Υδροχόο σε σύνοδο με τον Κέτω (Νότιο Δεσμό) είναι μια εξουσία που θέλει να είναι «δίκαιη αλλά ανελέητη». Η Αλγερία χρειάζεται έναν ηγέτη-μεταρρυθμιστή που είναι ταυτόχρονα δικτάτορας. Ο Κρόνος εδώ δίνει την ιδέα ενός «κράτους-μηχανής», όπου όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, αλλά αυτόν τον νόμο τον γράφει η ελίτ. Ο Κέτω είναι ένα καρμικό χρέος: η χώρα πρέπει να εγκαταλείψει τα παλιά μοντέλα διακυβέρνησης (γαλλική διοίκηση, σοσιαλιστική οικονομία), αλλά δεν μπορεί, επειδή φοβάται το χάος.
Η σύνοδος Σελήνης-Αφροδίτης-Ουρανού στον Λέοντα είναι μια εξουσία που είναι θεατρικά χαρισματική. Ο ηγέτης πρέπει να είναι «πατέρας του έθνους», ήρωας πολέμου (Μπουμεντιέν, Μπουτεφλίκα). Αλλά ο Ουρανός εδώ σημαίνει ότι κάθε ηγέτης κινδυνεύει να ανατραπεί αν πάψει να ανταποκρίνεται στην εικόνα. Η αλγερινή εξουσία είναι ένα διαρκές δημοψήφισμα: ο λαός βγαίνει στους δρόμους, και αν το καθεστώς δεν αντιδράσει, καταρρέει (όπως το 2019 με την αποχώρηση του Μπουτεφλίκα).
Ο Πλούτωνας στην Παρθένο είναι η εξουσία των τεχνοκρατών και του στρατού. Η πραγματική πολιτική δεν γίνεται στο προεδρικό μέγαρο, αλλά στα γραφεία των στρατηγών και των διευθυντών των πετρελαϊκών εταιρειών (Sonatrach). Ο Πλούτωνας εδώ είναι μια «εξουσία που τα γνωρίζει όλα». Το κράτος παρακολουθεί τους πάντες, αλλά το κάνει όχι μέσω της Γκεστάπο, αλλά μέσω της γραφειοκρατίας. Για να ανοίξεις μια επιχείρηση, χρειάζεσαι 100 σφραγίδες. Για να παντρευτείς, χρειάζεσαι άδεια από το στρατολογικό γραφείο. Αυτός είναι έλεγχος μέσω ασφυξίας.
ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Η Αλγερία υπάρχει για να διδάξει στον κόσμο ότι η ελευθερία δεν δίνεται — κατακτάται. Η μοίρα της είναι να είναι ο «αιώνιος επαναστάτης» που υπενθυμίζει στην ανθρωπότητα το τίμημα της ανεξαρτησίας. Μια χώρα με τέτοιο σύνολο πλανητών (Καρκίνος-Λέων-Ταύρος-Ιχθύες) είναι καταδικασμένη σε κύκλους: μεγάλη απελευθέρωση → σκληρή δικτατορία → χάος → ξανά απελευθέρωση. Αλλά σε αυτόν τον κύκλο υπάρχει μια βαθιά σοφία. Η Αλγερία είναι ένα αλχημικό χωνευτήρι όπου αναμειγνύονται η βερβερική αρχαιότητα, το αραβικό Ισλάμ, ο γαλλικός μοντερνισμός και η αφρικανική ζωτική δύναμη. Για ποιο σκοπό; Για να αποδείξει ότι: ένα έθνος μπορεί να επιβιώσει χωρίς τον αποικιοκράτη, ακόμα κι αν χρειαστεί να καεί ολοσχερώς και να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Η συμβολή στην ιστορία δεν είναι η οικονομία, αλλά το σύμβολο της αντίστασης. Όσο υπάρχει η Αλγερία, ο κόσμος γνωρίζει ότι οι αυτοκρατορίες δεν είναι αιώνιες.