Η ακριβής ώρα ίδρυσης είναι άγνωστη, επομένως η ερμηνεία βασίζεται στα ζώδια των πλανητών και τις όψεις, όχι στους οίκους και τον ωροσκόπο.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Η Παλαιστίνη είναι μια χώρα γεννημένη από μια πληγή, αλλά με νύχια αρπακτικού. Ο Ήλιος στον Σκορπιό, σε έναν στελλίτη με τον Ερμή και τον Πλούτωνα, της δίνει όχι απλώς επιβιωτικότητα, αλλά μια σχεδόν μυστικιστική ικανότητα να ανασταίνεται από τις στάχτες. Δεν είναι ένα κράτος-θύμα, όπως μπορεί να φαίνεται από έξω. Είναι ένα κράτος-φοίνικας, που κάθε του ήττα τη μετατρέπει σε καύσιμο για τον επόμενο γύρο αγώνα. Ο Σκορπιός είναι σταθερό, υδάτινο ζώδιο, και το βάθος του εδώ δεν είναι παθητικό, αλλά ηφαιστειακό. Η χώρα δεν συγχωρεί προσβολές, δεν ξεχνά απώλειες και μεταδίδει τη μνήμη τους μέσα από γενιές με γενετική ακρίβεια.
Η Αφροδίτη στον Ζυγό είναι το πρόσωπο που στρέφεται στον κόσμο, και ταυτόχρονα μια παγίδα. Η Παλαιστίνη είναι εκπληκτικά διπλωματική, αισθητική και επιδιώκει τη δικαιοσύνη στο διεθνές δίκαιο. Ο Ζυγός της δίνει το χάρισμα να βρίσκει συμμάχους, να μιλά τη γλώσσα του ΟΗΕ και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά η Αφροδίτη στον Ζυγό, όντας σε εξορία (για νυχτερινή γέννηση – αδύναμη, αλλά εδώ είναι μια όψη ιδεαλισμού), συχνά μετατρέπεται σε μια μοιραία εξάρτηση από τη γνώμη των άλλων. Η χώρα θέλει να αναγνωριστεί, και αυτή η δίψα για αναγνώριση μερικές φορές την κάνει να θυσιάζει τη στρατηγική για χάρη της εικόνας. Μιλάει όμορφα για ειρήνη, αλλά μέσα της υπάρχει ο Σκορπιός, που δεν πιστεύει στην ειρήνη.
Ο Άρης στον Κριό είναι άμεση αντίδραση και αιώνια ετοιμότητα για μάχη. Η Παλαιστίνη δεν ξέρει να περιμένει. Ο Άρης στον Κριό δίνει παρορμητικότητα, οργή και προθυμία να επιτεθεί πρώτη, ακόμα κι αν οι πιθανότητες νίκης είναι ελάχιστες. Είναι μια χώρα που ρίχνεται στα χαρακώματα, γιατί γι' αυτήν η τιμή και η αντίσταση είναι πιο σημαντικές από την επιβίωση. Ο Άρης σε τετράγωνο με τον Κρόνο και τον Ουρανό είναι μια πολεμική μηχανή που λειτουργεί στα όρια των δυνατοτήτων της, συχνά σπάει, αλλά ποτέ δεν σταματά. Αν η Παλαιστίνη ήταν άνθρωπος, θα ήταν ένας μαχητής που παλεύει με σπασμένα χέρια.
Ο Ερμής στον Σκορπιό, σε σύνοδο με τον Πλούτωνα – η γλώσσα ως όπλο μαζικής καταστροφής. Η Παλαιστίνη μιλά πειστικά, διαπεραστικά και θανάσιμα επικίνδυνα. Η αφήγησή της δεν είναι απλώς πληροφορία, είναι ξόρκι. Κάθε λέξη που λέγεται από ηγέτες ή ποιητές έχει υποκείμενο, κώδικα και ιστορικό πόνο. Ο Ερμής εδώ δεν είναι για φλυαρίες – είναι για έρευνα, αποκάλυψη και προπαγάνδα που αλλάζει την πραγματικότητα. Η χώρα ξέρει να μετατρέπει τις τραγωδίες της σε μια διεθνή γλώσσα, κατανοητή χωρίς μετάφραση.
ΡΟΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ο Δίας στους Διδύμους σε ανάδρομη κίνηση – μια αποστολή που είναι πάντα υπό αμφισβήτηση. Η Παλαιστίνη θα έπρεπε να είχε γίνει μια γέφυρα μεταξύ κόσμων, ένα κέντρο γνώσης και διαλόγου – οι Δίδυμοι αφορούν τη σύνδεση, το εμπόριο, την εκπαίδευση. Αλλά ο ανάδρομος Δίας κάνει αυτή την αποστολή εσωτερική, όχι εξωτερική. Η χώρα σκοντάφτει συνεχώς πάνω στη δική της ιδεολογία: άλλοτε θέλει να είναι ένα κοσμικό κράτος, άλλοτε ισλαμικό· άλλοτε αναζητά συμμαχία με τη Δύση, άλλοτε με την Ανατολή. Ο Δίας στους Διδύμους της δίνει το ταλέντο για πολλαπλές ερμηνείες της ίδιας πραγματικότητας, αλλά αυτό την καθιστά επίσης ένα αναξιόπιστο εταίρο για τον έξω κόσμο. Ο παγκόσμιος ρόλος της είναι να είναι ένα αιώνιο ερώτημα χωρίς απάντηση.
Ο Ήλιος στον Σκορπιό, σε αντίθεση με τον Ουρανό (μέσω ζωδίων) – η χώρα-προβοκάτορας. Άλλα κράτη αντιλαμβάνονται την Παλαιστίνη ως πηγή χάους που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Δεν εντάσσεται σε καμία τάξη: ούτε στην αραβική, ούτε στη δυτική, ούτε στην ισραηλινή. Η ίδια η ύπαρξή της είναι μια πρόκληση στο status quo. Προσελκύει ριζοσπάστες, αριστερούς διανοούμενους και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων – όλους όσους θέλουν να σπάσουν το σύστημα. Αλλά ταυτόχρονα απωθεί τους πραγματιστές, τους τραπεζίτες και τους στρατιωτικούς, γιατί είναι αδύνατο να διαπραγματευτείς μαζί της με όρους ισχύος.
Φυσικές συμμαχίες – με το Ιράν, τη Συρία, τον Λίβανο (Σκορπιός-Πλούτωνας-Άρης). Αυτές είναι χώρες που ζουν επίσης στο παράδειγμα του αιώνιου αγώνα και των κρυφών πολέμων. Η σύγκρουση με το Ισραήλ (Τελ Αβίβ – ζώδιο Υδροχόος, που δίνει μια τεχνολογική και ορθολογική προσέγγιση) είναι μια σύγκρουση δύο διαφορετικών πραγματικοτήτων: η μία ζει στο παρελθόν (Σκορπιός), η άλλη στο μέλλον (Υδροχόος). Η Παλαιστίνη θα είναι πάντα σε αντίθεση με αυτό που θεωρείται "πρόοδος" με τη δυτική έννοια, γιατί η δική της πρόοδος είναι η επιστροφή του χαμένου.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΙ
Η Αφροδίτη στον Ζυγό – μια οικονομία χτισμένη στην εξωτερική υποστήριξη και την εικόνα. Η Παλαιστίνη δεν κερδίζει χρήματα – της δωρίζουν. Η οικονομία της είναι διασκέψεις δωρητών, επιχορηγήσεις και βοήθεια του ΟΗΕ. Η Αφροδίτη στον Ζυγό θέλει να είναι όμορφη, αλλά δεν θέλει να λερώσει τα χέρια της. Η χώρα ξοδεύει τεράστιους πόρους στην εκπροσώπηση: διπλωματικές αποστολές, λόμπι, σημαίες, ύμνους. Αλλά ο Ζυγός είναι ένα καρμικό ζώδιο, και εδώ υπάρχει ένας κίνδυνος: όταν οι δωρητές κουράζονται, η οικονομία καταρρέει, γιατί δεν υπάρχει εσωτερική παραγωγή.
Ο Δίας στους Διδύμους – πνευματικές εξαγωγές και οικονομία της πληροφορίας. Η Παλαιστίνη θα μπορούσε να κερδίζει από την εκπαίδευση, την πληροφορική, τη δημοσιογραφία, τον πολιτισμό. Έχει υψηλό επίπεδο ανθρώπινου κεφαλαίου, αλλά αυτό είναι μπλοκαρισμένο. Ο Κρόνος στον Αιγόκερω, σε σύνοδο με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, δημιουργεί άκαμπτους δομικούς περιορισμούς: σύνορα, αποκλεισμούς, έλλειψη λιμανιών και αεροδρομίων. Είναι μια χώρα που θα μπορούσε να είχε γίνει η "Σιγκαπούρη της Ανατολής", αλλά έγινε το "σύμβολο της αντίστασης".
Ο Κρόνος στον Αιγόκερω – πόροι παγωμένοι στο τσιμέντο. Η οικονομία της Παλαιστίνης υποφέρει από γραφειοκρατία, διαφθορά και εξάρτηση από εξωτερικές άδειες. Ο Κρόνος εδώ δίνει την ικανότητα να υπομένει κανείς στερήσεις για πολύ καιρό, αλλά δεν δίνει ευελιξία. Κάθε επιχείρηση στην Παλαιστίνη είναι μια ηρωική πράξη, γιατί απαιτεί την υπέρβαση δεκάδων διοικητικών εμποδίων. Η χώρα είναι πλούσια όχι σε πετρέλαιο, αλλά σε ιστορία, και ο κύριος πόρος της είναι η ανθρώπινη ανθεκτικότητα, η οποία, δυστυχώς, δεν μετατρέπεται σε ΑΕΠ.
️ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ
Τ-τετράγωνο: Άρης – Κρόνος – Ουρανός (και Χείρωνας). Αυτή είναι η κύρια πηγή εσωτερικής διάσπασης. Ο Άρης στον Κριό θέλει άμεσο πόλεμο, ο Κρόνος στον Αιγόκερω θέλει άκαμπτη πειθαρχία και δομή, ο Ουρανός στον Τοξότη θέλει ξαφνικές επαναστάσεις και θρησκευτικό ριζοσπαστισμό. Ως αποτέλεσμα, η Παλαιστίνη σπαράσσεται μεταξύ τριών δυνάμεων: κοσμικών εθνικιστών (Φατάχ), ισλαμιστών (Χαμάς) και ριζοσπαστικών ομάδων. Κάθε παράταξη έχει το δικό της ημερολόγιο και τη δική της αλήθεια. Το τετράγωνο του Άρη με τον Κρόνο είναι μια αιώνια σύγκρουση μεταξύ "απελευθέρωσης με οποιοδήποτε κόστος" και "επιβίωσης με οποιοδήποτε κόστος". Οι ηγέτες που προσπαθούν να διαπραγματευτούν κηρύσσονται προδότες· αυτοί που πολεμούν, καταστρέφουν τη χώρα.
Η αντίθεση του Ποσειδώνα και του Χείρωνα – το εθνικό τραύμα ως θρησκεία. Η Παλαιστίνη δεν μπορεί να θεραπεύσει τον πόνο της, γιατί αυτός έγινε η ταυτότητά της. Ο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω είναι η διάλυση των ορίων μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης στις δομές εξουσίας. Ο Χείρωνας στον Καρκίνο είναι η πληγή του σπιτιού, της οικογένειας, της γης. Κάθε Παλαιστίνιος κουβαλά μέσα του την εικόνα ενός χαμένου σπιτιού, που υπάρχει πια μόνο στις αναμνήσεις. Αυτή η αντίθεση δημιουργεί μια λατρεία του πόνου: η χώρα είναι περήφανη για τον πόνο της, και κάθε προσπάθεια για μια πραγματιστική λύση εκλαμβάνεται ως προδοσία της μνήμης.
Ο στελλίτης του Σκορπιού (Ήλιος, Ερμής, Πλούτωνας) – εσωτερικοί πόλεμοι για την εξουσία. Ο Πλούτωνας στον Σκορπιό δεν είναι απλώς μεταμόρφωση, είναι καθαρτήριο. Μέσα στην παλαιστινιακή ηγεσία διεξάγονται συνεχώς κρυφοί πόλεμοι: δολοφονίες, συλλήψεις, προδοσίες. Ο Σκορπιός δεν ανέχεται τη διαφάνεια, επομένως η εξουσία στην Παλαιστίνη είναι πάντα ένας υπόγειος αγώνας, όπου ο καθένας υποπτεύεται τον καθένα. Δεν είναι δημοκρατία ούτε δικτατορία – είναι ένα σύστημα φατριών, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται στη σκιά.
ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Κρόνος στον Αιγόκερω, σε σύνοδο με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα – μια εξουσία που είναι ταυτόχρονα πολύ άκαμπτη και πολύ ψευδαισθησιακή. Η Παλαιστίνη χρειάζεται έναν ηγέτη-οικοδόμο που θα δημιουργήσει πραγματικούς θεσμούς: δικαστήρια, φόρους, σχολεία. Αλλά ο Κρόνος στον Αιγόκερω λειτουργεί εδώ εναντίον της χώρας – δίνει αυταρχισμό, γεροντική γραφειοκρατία και φόβο για αλλαγές. Ο Ουρανός σε σύνοδο με τον Κρόνο είναι μια εξουσία που περιοδικά εκρήγνυται εσωτερικά από επαναστάσεις, αλλά αυτές δεν οδηγούν σε ανανέωση, παρά μόνο σε αλλαγή προσώπων.
Ο Πλούτωνας στον Σκορπιό σε στελλίτη με τον Ήλιο – ένας ηγέτης που πρέπει να είναι "πατέρας του έθνους" με σιδερένιο χέρι. Η Παλαιστίνη δεν θα αποδεχτεί έναν μαλακό φιλελεύθερο. Χρειάζεται έναν αρχηγό που κατανοεί το βάθος του τραύματός της, αλλά δεν το καλοπιάνει. Ο ιδανικός ηγέτης είναι ένας άνθρωπος που συνδυάζει την πονηριά του Σκορπιού (Γιασέρ Αραφάτ) με την πειθαρχία του Αιγόκερω (Μαχμούντ Αμπάς), αλλά με την προσθήκη ουράνιου θάρρους. Το πρόβλημα είναι ότι ένας τέτοιος ηγέτης είτε θα δολοφονηθεί (Πλούτωνας), είτε θα γίνει δικτάτορας.
Το τυπικό πρόβλημα – η νομιμότητα της εξουσίας. Λόγω της απουσίας ωροσκόπου και οίκων, δεν βλέπουμε πώς η εξουσία έρχεται στην εξουσία, αλλά από τις όψεις είναι σαφές: κάθε ηγέτης της Παλαιστίνης θα κατηγορηθεί για διαφθορά (Κρόνος-Ποσειδώνας) ή για προδοσία (Άρης-Κρόνος). Η εξουσία εδώ είναι ένας σταυρός, όχι ένα προνόμιο. Αυτοί που την αναλαμβάνουν, συχνά δεν ζουν πολύ ή τα χάνουν όλα.
ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Η Παλαιστίνη δεν υπάρχει για να είναι πλούσια ή ισχυρή. Η μοίρα της είναι να είναι η συνείδηση του κόσμου, την οποία ο κόσμος προσπαθεί συνεχώς να φιμώσει. Αυτή η χώρα είναι ένας καταλύτης μεταμόρφωσης: αναγκάζει άλλα κράτη να αναθεωρήσουν τους νόμους τους, την ιστορία τους και την ηθική τους. Η συμβολή της στην παγκόσμια ιστορία δεν βρίσκεται στην επικράτεια, αλλά στο ερώτημα: "Τι είναι δικαιοσύνη, αν δεν μπορεί να αποκατασταθεί;" Η Παλαιστίνη είναι το αρχέτυπο του θύματος που αρνείται να είναι θύμα. Και όσο αυτό το αρχέτυπο είναι ζωντανό, ο κόσμος δεν θα μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Τελικά, ο προορισμός της δεν είναι να αποκτήσει ένα κράτος στα σύνορα του 1967, αλλά να αλλάξει την ίδια την έννοια του κράτους, δείχνοντας ότι ένα έθνος μπορεί να υπάρχει χωρίς στρατό, χωρίς οικονομία, αλλά με μια αλύγιστη θέληση. Είναι μια χώρα που κέρδισε το δικαίωμά της στην ύπαρξη την ίδια στιγμή που προσπάθησαν να τη σβήσουν από τον χάρτη.