Η ακριβής ώρα ίδρυσης της Τρίτης Ουγγρικής Δημοκρατίας είναι άγνωστη, επομένως αυτή η ανάλυση βασίζεται αποκλειστικά στα ζώδια των πλανητών και τις όψεις τους, και όχι στους οίκους ή τον ωροσκόπο.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Η Ουγγαρία είναι μια χώρα που γεννήθηκε κάτω από το ζώδιο του Ήλιου στον Σκορπιό. Δεν είναι απλώς ένα έθνος, είναι ένας χαρακτήρας με νύχια. Ποτέ δεν συγχωρεί τις προσβολές και δεν ξεχνά τα μαθήματα της ιστορίας. Το εθνικό της σύνθημα θα μπορούσε να είναι: «Χάσαμε όλους τους πολέμους, αλλά κερδίσαμε όλες τις μάχες για την ψυχή». Ο Σκορπιός δίνει μια απίστευτη ικανότητα αναγέννησης – μετά από κάθε καταστροφή (και υπήρξαν πολλές στην ιστορία της Ουγγαρίας), ανασταίνεται από τις στάχτες, πιο θυμωμένη και πιο σοφή. Είναι μια χώρα που θυμάται τη Συνθήκη του Τριανόν ως προσωπική πληγή, και αυτός ο πόνος εξακολουθεί να διαμορφώνει την πολιτική της.
Ο Ερμής και ο Άρης στον Ζυγό είναι ένα ιδιοφυές παράδοξο. Από τη μία πλευρά, οι Ούγγροι είναι μάστορες του συμβιβασμού, της διπλωματίας και της εκλεπτυσμένης διαμάχης. Το στυλ τους είναι η πνευματική ξιφομαχία, όπου κάθε χτύπημα είναι τυλιγμένο στο βελούδο της ευγένειας. Αλλά ο Άρης στον Ζυγό είναι ένας πολεμιστής που πηγαίνει στη μάχη με έναν δικηγόρο. Οι ουγγρικές επαναστάσεις (1848, 1956) ξεκινούσαν με ποίηση και τελείωναν με οδοφράγματα. Η όψη Ερμής σε τετράγωνο με τον Χείρωνα (1.5°) δημιουργεί ένα εθνικό σύμπλεγμα παρεξήγησης: η Ουγγαρία μιλάει για πάντα μια γλώσσα που ο κόσμος δεν θέλει να ακούσει, και προσβάλλεται όταν δεν την καταλαβαίνουν σωστά.
Η Αφροδίτη στον Τοξότη είναι ένα πάθος για ελευθερία, ταξίδια και οτιδήποτε «ουγγρικό». Οι Ούγγροι λατρεύουν την κουζίνα τους, το κρασί, τη λαογραφία και την τσιγγάνικη μουσική με σχεδόν θρησκευτική θέρμη. Αλλά η Αφροδίτη στον Τοξότη είναι επίσης μια εξιδανίκευση της δικής τους μοναδικότητας. Από εδώ πηγάζει η περίφημη ουγγρική μελαγχολία (η μπαλάντα «Ουγγρική Θλίψη» δεν είναι τυχαία): νιώθουν σαν ένα απομονωμένο νησί φιννοουγγρικού πολιτισμού σε μια θάλασσα Σλάβων και Γερμανών.
Η Σελήνη στον Λέοντα είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο του έθνους. Οι Ούγγροι είναι περήφανοι, καλλιτεχνικοί και απαιτούν αναγνώριση. Η Σελήνη στον Λέοντα δεν αντέχει να είναι δεύτερη. Κάθε Ούγγρος κατά βάθος θεωρεί τον εαυτό του ιδιοφυΐα, ποιητή ή εφευρέτη (και συχνά είναι). Αλλά η σύνοδος της Σελήνης με τον Κέτω (Νότιο Δεσμό) (0.1°) είναι μια καρμική παγίδα: έχουν κολλήσει στο παρελθόν. Η ουγγρική πολιτική συχνά μοιάζει με μια προσπάθεια επιστροφής στη «χρυσή εποχή» (την εποχή της Αυστροουγγαρίας ή το μεσαιωνικό βασίλειο), αντί να χτίζει κάτι καινούργιο.
ΡΟΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ο Δίας στον Καρκίνο είναι μια κοσμοθεωρία «πολιορκημένου φρουρίου». Η Ουγγαρία βλέπει τον εαυτό της ως υπερασπιστή των ευρωπαϊκών αξιών, αλλά με μια επιφύλαξη: «δικών μας, ουγγρικών». Είναι μια χώρα που εξάγει όχι αγαθά, αλλά ιδέες. Ο Δίας στον Καρκίνο είναι ένα έθνος-μητέρα που παραπονιέται συνεχώς ότι τα παιδιά της (οι γείτονες) δεν το εκτιμούν. Από εδώ προέρχεται το φαινόμενο του «ουγγρικού εθνικισμού»: δεν είναι επιθετικός, αλλά αμυντικός. Η Ουγγαρία φοβάται μήπως διαλυθεί μέσα στον παγκοσμιοποιητισμό και τη μετανάστευση, γι' αυτό χτίζει τείχη – τόσο πραγματικά (στα σύνορα με τη Σερβία) όσο και νοητικά.
Η αντίθεση του Δία με τον Ποσειδώνα (0.9°) είναι μια τραγική ασυμφωνία μεταξύ ιδανικών και πραγματικότητας. Η Ουγγαρία ονειρεύεται να είναι μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά συνεχώς καταλήγει να είναι πεδίο μάχης. Η παγκόσμια αποστολή της είναι να είναι η «συνείδηση της Ευρώπης», αλλά κανείς δεν ζήτησε αυτόν τον ρόλο. Η χώρα αναλαμβάνει τακτικά υπερβολικά δύσκολα καθήκοντα: να υπερασπιστεί τον Χριστιανισμό από τους Οθωμανούς, να αναχαιτίσει τη σοβιετική επέκταση, και τώρα – να φυλάει τα σύνορα της ΕΕ. Γι' αυτό δεν την ευχαριστούν, αλλά την επικρίνουν.
Ο Ήλιος σε εξάγωνο με τον Ουρανό (2.1°) είναι η εφευρετική ιδιοφυΐα. Η Ουγγαρία έδωσε στον κόσμο το στυλό διαρκείας, τον κύβο του Ρούμπικ, την ολογραφία και την υδρογονοβόμβα (μέσω του Έντουαρντ Τέλερ). Αλλά ο Ουρανός στον Αιγόκερω (σε συνοδία με τον Κρόνο και τον Ποσειδώνα) κάνει αυτές τις ανακαλύψεις συστηματικές, όχι αυθόρμητες. Οι Ούγγροι δεν είναι μοναχικοί επαναστάτες, αλλά μηχανικοί-καινοτόμοι. Ο ρόλος τους στον κόσμο είναι μια «πνευματική νεοφυής επιχείρηση»: παράγουν ιδέες, αλλά σπάνια τις φέρνουν σε εμπορική επιτυχία (αυτό το κάνουν άλλοι).
Φυσικοί σύμμαχοι είναι η Πολωνία (κοινή σλαβική βάση και αντιπάθεια προς τη Γερμανία/Ρωσία) και η Τουρκία (ιστορικό παράδοξο: πρώην εχθροί, ενωμένοι από τον Δία στον Καρκίνο – και οι δύο χώρες νιώθουν «παρεξηγημένες» στην Ευρώπη). Συγκρούσεις – με τη Ρουμανία (λόγω της Τρανσυλβανίας) και τη Σλοβακία (λόγω της ουγγρικής μειονότητας). Αλλά ο κύριος αντίπαλος είναι εσωτερικός: η Ουγγαρία πολεμάει με τον εαυτό της, διχασμένη ανάμεσα στον δυτικισμό και τον ανατολικό αυταρχισμό.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΙ
Η Αφροδίτη στον Τοξότη – μια οικονομία χτισμένη στην εξαγωγή της «ψυχής». Η Ουγγαρία κερδίζει από τον τουρισμό (Βουδαπέστη, λίμνη Μπάλατον, θερμικές πηγές), από το κρασί (Τοκάι) και από την πολιτιστική κληρονομιά. Αλλά η Αφροδίτη στον Τοξότη δεν αγαπά τη ρουτίνα – από εδώ η χρόνια αστάθεια. Η χώρα άλλοτε βυθίζεται στα χρέη, άλλοτε βγαίνει από αυτά, σαν παίκτης στη ρουλέτα.
Ο Κρόνος στον Αιγόκερω (σε συνοδία με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα) είναι ένα οικονομικό μοντέλο «σιδερένιας λαβής». Η Ουγγαρία ξέρει να παράγει περίπλοκα πράγματα: λεωφορεία «Ίκαρος», ηλεκτρονικά, φαρμακευτικά (η εταιρεία Richter Gedeon). Ο Κρόνος δίνει πειθαρχία, αλλά σε σύνοδο με τον Ποσειδώνα (1.2°) – μια τάση προς τη διαφθορά και τις γκρίζες ζώνες. Η ουγγρική οικονομία είναι ένας «καπιταλισμός με ουγγρικό πρόσωπο»: τυπικά αγοραία, αλλά με ισχυρή κρατική παρέμβαση και ολιγάρχες κοντά στην εξουσία.
Η αντίθεση του Δία (Καρκίνος) με τον Κρόνο (Αιγόκερω) (2.1°) είναι μια αιώνια σύγκρουση μεταξύ του «θέλω» και του «πρέπει». Η Ουγγαρία θέλει να ζει σαν την Ελβετία (υψηλά πρότυπα), αλλά αναγκάζεται να δουλεύει σαν την Κίνα (χαμηλοί μισθοί). Από εδώ το φαινόμενο της εργασιακής μετανάστευσης: οι Ούγγροι πηγαίνουν να δουλέψουν στη Γερμανία και την Αυστρία, αλλά με την ψυχή τους μένουν σπίτι. Η οικονομία στηρίζεται στην αυτοκινητοβιομηχανία (Audi, Mercedes, Suzuki) – αυτό είναι και σωτηρία και παγίδα: η χώρα εξαρτάται από αποφάσεις παγκόσμιων εταιρειών.
Το τρίγωνο του Πλούτωνα (Σκορπιός) με τον Χείρωνα (Καρκίνος) (2.1°) είναι η ικανότητα να αποκομίζει κέρδος από τις κρίσεις. Η Ουγγαρία είναι μάστορας της «διαχείρισης χρεοκοπίας». Μετά το 2008, όχι μόνο επέζησε, αλλά εξαγόρασε τα χρέη της από το ΔΝΤ και έχτισε το μοντέλο του «μη φιλελεύθερου κράτους» (όρος του Βίκτορ Όρμπαν). Η οικονομία της Ουγγαρίας είναι ένα «μοντέλο-φοίνικας»: καίγεται ολοσχερώς για να αναστηθεί με νέους φόρους και κανόνες.
️ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ
Η κύρια αντίφαση είναι η αντίθεση του Δία (Καρκίνος) με τον Ποσειδώνα (Αιγόκερω) (0.9°). Αυτή είναι η διάσπαση μεταξύ «εθνικιστών» (Δίας στον Καρκίνο: «Ουγγαρία για τους Ούγγρους») και «παγκοσμιοποιητών» (Ποσειδώνας στον Αιγόκερω: «Ευρώπη για όλους»). Αυτή η σύγκρουση σχίζει τη χώρα στα δύο: Βουδαπέστη (φιλελεύθερη, φιλοευρωπαϊκή) εναντίον επαρχίας (συντηρητικής, πατριωτικής). Οι εκλογές στην Ουγγαρία δεν είναι πάλη κομμάτων, αλλά ένας θρησκευτικός πόλεμος δύο εκδοχών της ουγγρικής ταυτότητας.
Το τετράγωνο του Άρη (Ζυγός) με τον Χείρωνα (Καρκίνος) (5.6°) είναι το τραύμα που σχετίζεται με την απώλεια εδαφών. Κάθε Ούγγρος γνωρίζει ότι «στο εξωτερικό» ζουν ακόμα 3 εκατομμύρια Ούγγροι. Η εθνική πολιτική ταλαντεύεται συνεχώς ανάμεσα σε προσπάθειες προστασίας των δικαιωμάτων τους (τομέας του Άρη στον Ζυγό – διπλωματία) και επιθετικές δηλώσεις (Άρης σε τετράγωνο με τον Χείρωνα – ο πόνος μετατρέπεται σε θυμό). Αυτό δημιουργεί μια αιώνια ένταση με τους γείτονες.
Η συνοδία Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα στον Αιγόκερω είναι μια γενεαλογική σύγκρουση «πατεράδων και γιων». Η παλαιότερη γενιά θυμάται τη σοβιετική εξουσία (Κρόνος) και φοβάται την αλλαγή. Η νεολαία (Ουρανός) θέλει ελευθερία και καινοτομία, αλλά ο Ποσειδώνας στον Αιγόκερω θολώνει τους στόχους: η ουγγρική αντιπολίτευση δεν μπορεί να προσφέρει μια σαφή εναλλακτική, εκτός από «οτιδήποτε εκτός από Όρμπαν». Η χώρα έχει κολλήσει ανάμεσα στη νοσταλγία (για την αυτοκρατορία ή τον σοσιαλισμό) και τον φόβο για το μέλλον.
Η σύνοδος του Ήλιου με τη Μαύρη Σελήνη (Λίλιθ) στον Σκορπιό (1.4°) είναι η σκιά του συλλογικού ασυνειδήτου. Η Ουγγαρία είναι εμμονική με την ιδέα της «προδοσίας». Νιώθει ότι την πρόδωσαν όλοι: η Αυστρία το 1918, η Γερμανία το 1945, η ΕΣΣΔ το 1956, και τώρα και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι παράνοια, αλλά είναι παραγωγική: αναγκάζει τη χώρα να είναι υπερ-επαγρυπνούσα και να μην εμπιστεύεται κανέναν. Από εδώ – η λατρεία του «ισχυρού χεριού» και η καχυποψία προς κάθε εξωτερική συμβουλή.
ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Κρόνος στον Αιγόκερω είναι ο τύπος ηγέτη που χρειάζεται η Ουγγαρία: ένας αυστηρός πατέρας. Όχι δημοκράτης, όχι φιλελεύθερος, αλλά «αφέντης». Οι Ούγγροι υποσυνείδητα θέλουν να τους κυβερνά κάποιος που θα πει: «Ξέρω πόσο άσχημα ήταν για εμάς, και δεν θα το επιτρέψω ξανά». Ο Βίκτορ Όρμπαν είναι το ιδανικό πορτρέτο του Κρόνου στον Αιγόκερω: συντηρητικός, εθνικιστής, τεχνοκράτης. Δεν είναι απλώς πολιτικός, είναι ένα σύμβολο τάξης μετά το χάος της δεκαετίας του 1990.
Η συνοδία Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα στον Αιγόκερω είναι μια εξουσία που ισορροπεί στο χείλος του αυταρχισμού και του εκσυγχρονισμού. Ο Ουρανός δίνει ξαφνικές μεταρρυθμίσεις (π.χ. ο ενιαίος φόρος), ο Ποσειδώνας θολώνει τα όρια μεταξύ κράτους και επιχειρήσεων (ολιγαρχία), και ο Κρόνος τα τσιμεντώνει όλα σε μια άκαμπτη κάθετη δομή. Η Ουγγαρία είναι μια «κατευθυνόμενη δημοκρατία»: εκλογές υπάρχουν, αλλά τα μέσα ενημέρωσης, τα δικαστήρια και η οικονομία ελέγχονται από πιστές δυνάμεις.
Ο Πλούτωνας στον Σκορπιό είναι μια εξουσία βασισμένη στο μυστικό και τον φόβο. Οι ουγγρικές μυστικές υπηρεσίες (διάδοχοι της AVH) είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία διακυβέρνησης. Ο Πλούτωνας σε εξάγωνο με τον Κρόνο (5.8°) και σε τρίγωνο με τον Χείρωνα (2.1°) δημιουργεί ένα σύστημα όπου οι προηγούμενες αμαρτίες (συνεργασία με Ναζί ή κομμουνιστές) χρησιμοποιούνται ως μοχλοί πίεσης. Η πολιτική τάξη της Ουγγαρίας είναι μια «αδελφότητα σκιών»: όλοι γνωρίζουν ενοχοποιητικές λεπτομέρειες ο ένας για τον άλλον, γι' αυτό κανείς δεν βγαίνει από το παιχνίδι.
Το διπλό εξάγωνο της Σελήνης (Λέων) με τον Άρη (Ζυγός) και την Αφροδίτη (Τοξότης) είναι μια εξουσία που απευθύνεται στα συναισθήματα. Οι Ούγγροι ηγέτες είναι βιρτουόζοι του λαϊκισμού. Δεν μιλούν για φόρους, αλλά για την «τιμή του έθνους» και την «ιστορική δικαιοσύνη». Η Σελήνη σε σύνοδο με τον Κέτω (Νότιο Δεσμό) κάνει την εξουσία όμηρο του παρελθόντος: οποιοσδήποτε ηγέτης που θα επιχειρήσει να ξεχάσει το Τριανόν ή το 1956, θα ανατραπεί αμέσως.
ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Η Ουγγαρία είναι μια «χώρα-φοίνικας», της οποίας η μοίρα είναι να καίγεται και να αναγεννιέται για πάντα, για να υπενθυμίζει στον κόσμο το τίμημα της ελευθερίας. Η κύρια συνεισφορά της στην ιστορία δεν είναι το έδαφος ή οι πόροι, αλλά ένα μάθημα αντοχής. Μέσα από τις τραγωδίες της (Τριανόν, 1956, απώλεια ταυτότητας) διδάσκει ότι ένα έθνος μπορεί να επιβιώσει χωρίς κράτος, αλλά όχι χωρίς μνήμη. Ο Πλούτωνας στον Σκορπιό και ο Ήλιος στον Σκορπιό της δίνουν μια αποστολή μετασχηματιστή: μεταστοιχειώνει τον πόνο σε πολιτισμό (η ουγγρική λογοτεχνία και ο κινηματογράφος είναι από τους πιο συγκλονιστικούς στον κόσμο). Για ποιον λόγο υπάρχει; Για να αποδείξει ότι ένας μικρός λαός μπορεί να είναι μεγάλος στο πνεύμα του, ακόμα κι αν η θέση του στην παγκόσμια σκακιέρα είναι απλώς ένα πιόνι. Η Ουγγαρία είναι η συνείδηση της Ευρώπης, την οποία κανείς δεν ακούει, αλλά χωρίς την οποία η Ευρώπη θα ήταν φτωχότερη.