W perskiej tradycji astrologicznej te cztery gwiazdy uważano za strażników stron świata: Aldebaran strzegł Wschodu, Regulus – Północy, Antares – Zachodu, Fomalhaut – Południa. Co około 2160 lat jedna z nich z grubsza pokrywała się z punktem równonocy lub przesilenia, a epoka otrzymywała swoją nazwę.