ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
- Πόλη-επικοινωνιακός κόμβος, που ζει στο όριο και στα σύνορα. Το νευρικό της σύστημα είναι ένα ισχυρότατο stellium (συσσώρευση πλανητών) στους Διδύμους: Ερμής, Αφροδίτη, Ποσειδώνας, Πλούτωνας και Μαύρη Σελήνη (Λίλιθ) συνωστίζονται σε ένα ζώδιο του αέρα. Αυτό δημιουργεί μια απίστευτη ώθηση για ανταλλαγή — εμπορευμάτων, πληροφοριών, χρημάτων, ιδεών, αλλά και απαγορευμένων ουσιών, λαθρεμπορίου, φημών. Ο Ερμής (επικοινωνία, εμπόριο) σε σύνοδο με τη Λίλιθ (σκοτεινοί πειρασμοί, ταμπού) — είναι μια φωνή που ξέρει πώς να πουλήσει τα πάντα και να διαπραγματευτεί τα πάντα, συχνά στη γκρίζα ζώνη. Η πόλη δεν βρίσκεται απλώς στα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικού — *υπάρχει* χάρη σε αυτά τα σύνορα, αποτελώντας μια γιγάντια πύλη, όπου τα πάντα ρέουν, αναμειγνύονται και μεταμορφώνονται.
- Συναισθηματικά ευάλωτη, αλλά που υπερασπίζεται λυσσαλέα την οικογένεια και την επικράτειά της. Ο Ήλιος και ο Άρης στον Καρκίνο, και μάλιστα σε σύνοδο με τον Χείρωνα (πληγή) και τον Rahu (Βόρειο Δεσμό, σημείο ανάπτυξης) — είναι μια βαθιά τραυματισμένη ψυχή που απαντά σε κάθε απειλή με μια άμεση και σκληρή αντίδραση. Ο Καρκίνος είναι η οικογένεια, το σπίτι, η φυλή. Για την Τιχουάνα, «οικογένεια» γίνονται συχνά οι δικές της γειτονιές, οι δικές της περιοχές, οι δικές της ομάδες. Η πόλη μπορεί να είναι συναισθηματική και φιλόξενη (Καρκίνος), αλλά αν νιώσει κίνδυνο, η αντίδρασή της (Άρης) θα είναι γρήγορη, συναισθηματική και χωρίς συμβιβασμούς. Αυτή η διαμόρφωση είναι η πηγή τόσο της περίφημης κουζίνας της Τιχουάνα (σπιτικό φαγητό ως εκδήλωση του Καρκίνου), όσο και των εκρήξεων βίας.
- Αιώνιος επαναστάτης ενάντια στο σύστημα, που ονειρεύεται αναγνώριση και δόξα. Ο Ήλιος στον Καρκίνο σε τετράγωνο (σκληρή όψη σύγκρουσης) με τον Ουρανό στον Ζυγό — είναι μια θεμελιώδης εσωτερική διαταραχή. Από τη μία, η επιθυμία για παραδοσιακή ασφάλεια, σπίτι, άνεση (Καρκίνος). Από την άλλη, η εξέγερση ενάντια σε κάθε περιορισμό, η έλξη για το σοκ, το εντυπωσιακό, τις επαναστατικές αλλαγές και την απόλυτη ελευθερία (Ουρανός). Ο Κρόνος (σύστημα, νόμος, τάξη) στον θεατρικό Λέοντα ρίχνει απλώς λάδι στη φωτιά: η πόλη επιθυμεί απεγνωσμένα αναγνώριση, δόξα, να την προσέξουν και να την εκτιμήσουν όπως της αξίζει (Λέων), αλλά οι υπάρχοντες νόμοι και δομές (λειτουργία του Κρόνου) γίνονται αντιληπτές ως καταπιεστικές και άδικες, προκαλώντας την ουράνια εξέγερση. Αυτή η αντίφαση γεννά έναν μοναδικό πολιτισμό, όπου το πάθος και η γοητεία συνυπάρχουν με την αναρχία.
- Μαγνήτης για απόκληρους και θεραπευτές, ένα μέρος όπου ο πόνος μετατρέπεται σε δύναμη. Ο Άρης (δράση, επιθετικότητα), ο Rahu (καρμικό καθήκον) και ο Χείρωνας (θεραπευτική πληγή) μαζί στον Καρκίνο — είναι το πεπρωμένο να είναι ένα μέρος όπου συρρέουν οι πληγωμένοι, οι άποροι, αυτοί που αναζητούν μια νέα ζωή. Είναι ένα σημείο τεράστιου συλλογικού πόνου (μετανάστευση, βία, χωρισμός οικογενειών), αλλά και ένα σημείο όπου αυτός ο πόνος δυναμώνει, δίνει απίστευτη ζωτική δύναμη και ικανότητα επιβίωσης. Η πόλη δεν υποφέρει απλώς — *μεταποιεί* το πόνο σε κάτι άλλο: σε λυσσαλέα μουσική, σε συγκλονιστική τέχνη, σε απίστευτη μαγειρική, σε επιχειρηματική αποφασιστικότητα. Είναι ένας κοινωνικός Χείρωνας, που έλκει εκείνους που δεν έχουν πού αλλού να πάνε και τους δίνει μια ευκαιρία (έστω και σκληρή) να ξεκινήσουν από την αρχή.
ΡΟΛΟΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Στο Μεξικό, η Τιχουάνα γίνεται αντιληπτή διττά: ως μια τολμηρή, αυθάδης και επικίνδυνη «Άγρια Δύση», μια πόλη ευκαιριών και γρήγορου χρήματος, αλλά και ως ένα μέρος όπου οι νόμοι ξαναγράφονται καθημερινά. Δεν είναι διοικητική πρωτεύουσα, αλλά ένα ισχυρότατο οικονομικό και πολιτιστικό πρωτοπόρο τμήμα. Η αποστολή της είναι να είναι ένα εργαστήριο υβριδικής ταυτότητας, όπου αναμειγνύεται το μεξικανικό και το αμερικανικό, δημιουργώντας ένα νέο, τρίτο φαινόμενο — το «τιχουανένσε».
Στον κόσμο — είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο των συνόρων με κάθε έννοια: πολιτική, πολιτιστική, οικονομική. Ο μοναδικός της ρόλος είναι να είναι μια γιγάντια βαλβίδα και φίλτρο μεταξύ της Λατινικής Αμερικής και του αγγλοσαξονικού κόσμου. Είναι μια πόλη-πύλη, μια πόλη-σταυροδρόμι.
Αδελφοποιημένες πόλεις κατά πνεύμα: το Μαϊάμι (ανάμειξη πολιτισμών, stellium στους Διδύμους ως επικοινωνία), η Σαγκάη (λιμανίσιος δυναμισμός, υβριδικότητα, γρήγορο χρήμα). Αντίπαλη πόλη εντός Μεξικού — το Μοντερέι. Αν το Μοντερέι είναι ο Κρόνος (βιομηχανία, τάξη, συντηρητική επιχειρηματική ελίτ), τότε η Τιχουάνα είναι ο Ουρανός (εξέγερση, ταχύτητα, πολιτιστική έκρηξη).
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΙ
Η πόλη κερδίζει από τη ροή. Σε τι ακριβώς — είναι δευτερεύον. Ο κύριος πόρος είναι η ίδια η θέση της στα σύνορα (εκδήλωση του stellium στους Διδύμους). Αυτό περιλαμβάνει:
* Maquiladoras (εργοστάσια συναρμολόγησης) — λογική ενσάρκωση του Ερμή (χέρια, συναρμολόγηση) και του Ποσειδώνα (ψευδαίσθηση, όπου το προϊόν «φτιάχνεται» στο Μεξικό, αλλά «γεννιέται» στις ΗΠΑ).
* Εμπόριο, εφοδιαστική αλυσίδα, υπηρεσίες για εκατομμύρια που διασχίζουν τα σύνορα.
* Τουρισμός ειδικού τύπου: νυχτερινή ζωή, ψυχαγωγία, ιατρικός και οδοντιατρικός τουρισμός (Χείρωνας) για Αμερικανούς.
* Πολιτιστική εξαγωγή: μουσική (norteño, techno), κουζίνα, τέχνη.
Αδυναμίες και απώλειες προκύπτουν από το τετράγωνο του Ήλιου με τον Ουρανό και τη σύνοδο του Άρη με τον Χείρωνα: χρόνια αστάθεια, παραοικονομία, τεράστιο κόστος ασφάλειας, ευπάθεια σε ξαφνικές κρίσεις (τόσο πολιτικές όσο και σχετικές με τα ναρκωτικά). Η οικονομία μπορεί να καταρρεύσει εν μία νυκτί λόγω αυστηροποίησης των κανόνων στα σύνορα (ο Ουρανός χτυπά τον Ήλιο).
️ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ
Η κύρια σύγκρουση είναι μεταξύ της δίψας για τάξη, ανάπτυξη, αναγνώριση (Κρόνος στον Λέοντα) και των δυνάμεων του χάους, του γρήγορου κέρδους και της εξέγερσης (Ουρανός στον Ζυγό σε σύγκρουση με προσωπικούς πλανήτες). Αυτή η αντίφαση χωρίζει την πόλη σε κομμάτια:
- «Νομοταγείς» vs «Επιβιώνοντες». Κάποιοι επιδιώκουν να χτίσουν μια «κανονική» πόλη με μουσεία και επιχειρηματικά κέντρα (Κρόνος στον Λέοντα), άλλοι ζουν με τους νόμους της στιγμής και των συνόρων, όπου ο κύριος νόμος είναι να επιβιώσεις και να κερδίσεις με οποιοδήποτε κόστος (Ουρανός, stellium στους Διδύμους με Λίλιθ).
- Τοπική ταυτότητα vs Διαμετακομιστική φύση. Ο Καρκίνος (Ήλιος, Άρης) θέλει ρίζες, σπίτι, τον δικό του μοναδικό πολιτισμό της Τιχουάνα. Αλλά οι Δίδυμοι (stellium) μετατρέπουν την πόλη σε πέρασμα, όπου οι περισσότεροι είναι προσωρινοί ή ταξιδιώτες σε διαμετακόμιση. Η πόλη θέλει ταυτόχρονα να είναι σπίτι και να είναι δρόμος.
- Πόνος και δύναμη. Η αντίφαση μεταξύ του συλλογικού τραύματος (Άρης/Χείρωνας/Rahu στον Καρκίνο — βία, διαλυμένες οικογένειες) και της απίστευτης ανθεκτικότητας και δημιουργικότητας που γεννιέται από αυτό το τραύμα.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Το πνεύμα της πόλης καθορίζεται από την υβριδικότητα και την ταχύτητα. Είναι ένας πολιτισμός κολάζ, remix και άμεσης υλοποίησης. Η μουσική «norteño-techno», η κουζίνα «BCA» (burrito-sushi-rolls), η αργκό του δρόμου «spanglish» — όλα αυτά είναι άμεση εκδήλωση του stellium στους Διδύμους.
Η πόλη υπερηφανεύεται για την ακαταμάχητη δύναμή της, τη μαγειρική εφευρετικότητά της, την avant-garde καλλιτεχνική σκηνή της και την ιδιότητά της ως παγκόσμιας πρωτεύουσας της ηλεκτρονικής μουσικής (Ουρανός, εξέγερση). Υπερηφανεύεται που είναι η πρώτη, το σημείο εισόδου στο Μεξικό, το μέρος όπου όλα αρχίζουν.
Η πόλη σιωπά ή μιλά ψιθυριστά για το βάθος του τραύματός της (Χείρωνας στον Καρκίνο): για τις χιλιάδες αγνοουμένων, για τη βία που έχει αγγίξει σχεδόν κάθε οικογένεια, για τον πόνο του χωρισμού από εκείνους που έφυγαν για τον Βορρά. Αυτή η πληγή είναι μέρος της ταυτότητάς της, αλλά είναι πολύ τρομακτικό να την εκθέτει. Τη μεταμορφώνουν σε τέχνη, σε ακτιβισμό, σε εκείνη ακριβώς τη λυσσαλέα ζωτική δύναμη.
ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Η Τιχουάνα υπάρχει για να είναι ένα χωνευτήρι στην αιχμή των παγκόσμιων διεργασιών. Το καρμικό της καθήκον (Rahu στον Καρκίνο) είναι να κατακτήσει και να μετατρέψει σε δύναμη την ευπάθειά της, την οριακότητά της. Η συνεισφορά της στον κόσμο είναι η επίδειξη του πώς από το χάος, τον πόνο και την ανάμειξη γεννιέται μια νέα, υβριδική, απίστευτα ανθεκτική μορφή ζωής. Αυτή η πόλη είναι πάντα ένα εργαστήριο του μέλλοντος, όπου δοκιμάζονται στην πράξη ταυτότητες, οικονομικά μοντέλα και κοινωνικοί δεσμοί. Υπάρχει για να υπενθυμίζει στον κόσμο ότι τα σύνορα δεν είναι μια γραμμή, αλλά ένας χώρος, και ότι σε τέτοιους χώρους γεννιέται ό,τι πιο νέο, επικίνδυνο και ιδιοφυές.